La testo de dielektrika eltena tensio (DWV), ofte nomata la tensia eltena testo aŭ malseka dielektrika testo, estas unu el la plej ofte uzataj testoj dum inspektado de kabloj. Ĉi tio estas ĉar la testo plenumas la plej gravan parton en la taksado de kabloizolado. Ĉi tiu testmetodo determinas ĉu la kablizolaĵo estas libera de rompoj aŭ ĉu ĝi difektiĝis ĝis la punkto, kie alta tensio rompis iujn ajn malfortajn punktojn de la izolado.
La baza koncepto de DWV-testado estas, ke la tuta kablo, krom ĉirkaŭ 2 cm ĉe ĉiu fino, estas metita en akvobanon kaj altatensia potencialo estas metita inter la konduktilo kaj la revena elektrodo en la akvobano. Se estas difekto en la izolado, tiam estos rimarkebla kurento. Por ĉi tiu testo, la jenaj parametroj povas esti ŝanĝitaj laŭbezone: antaŭtesta trempadotempo, tensioamplitudo, tensiotipo (AC aŭ DC), aplikita tensiodaŭro, tensiofrekvenco sur la specimeno, kaj alteco.
Testado de dielektrika tensio-eltenivo (DWV) estas integrita parto de la takso de produkta sekureco de elektraj kaj elektronikaj aparatoj kaj provizas al fabrikantoj gravajn informojn pri la kvalito kaj taŭgeco de la elektita izoladosistemo. La testo implikas apliki ekstra-altan tension al la izola bariero de la aparato dum unu minuto. Se la izoladotensio teniĝas, oni konsideras, ke la aparato pasis la teston. Tamen, se la aplikata tensio kaŭzas subitan rompiĝon de la izola materialo kaj permesas al kurento flui, la izolado estas konsiderata neadekvata, ĉar ĝi povas prezenti ŝokdanĝeron al uzantoj.
Kvankam dielektrika streĉa eltena testo estas vaste uzata, la vera celo de la testo ofte estas miskomprenata, kio povas konduki al nekompleta testado aŭ misgvidaj testrezultoj. La mekanismo de izolaj materialoj estas, ke kurento fluas en materialo kiam elektromova forto sufiĉe forta por devigi la movadon de elektra ŝargo estas aplikata. Tiun ĉi ŝargan movadon portas elektronoj en la materialo kaj oni povas mezuri ĝin kiel elektran kurenton. Metaloj kiel kupro havas multajn liberajn elektronojn por transdoni elektran ŝargon. Tio faras kupron bona konduktilo ĉar ekzistas malmulte da rezisto al la fluo de ŝargo kaj la energio perdita kiel varmo pro kurento estas minimuma.
La funkciado de konduktivaj materialoj forte kontrastas kun tiu de izoliloj, kiuj havas fizikan strukturon, kiu malhelpas elektronojn facile moviĝi. Ĉar elektronoj ne povas moviĝi libere, ili ne povas efike porti ŝargon tra la materialo. Tamen, ĉiam eblas igi la materialon konduktiva per eksponado de ĝi al sufiĉe alta tensio.
Dielektra difekto de izola materialo estas kompleksa fizika fenomeno, sed ĝi povas esti ĝenerale difinita kiel subita ŝanĝo en la rezisto de la testata izolado pro aplikata tensio. Simple dirite, la testtensio degradas la izolajn ecojn de la materialo. La dielektrika disfalo-mekanismo komenciĝas per la apliko de forta elektra kampo kun alta tensio al la izola materialo. Malsamaj materialoj postulas malsamajn elektrajn kampajn nivelojn por ke dielektrika disfalo okazu. Metaloj kaj aliaj konduktiloj havas liberajn elektronojn sen ia aplikata elektra kampo, sed izolaj materialoj kutime postulas tre altan elektran kampon por permesi al elektra kurento flui.
Kiam la elektra kampo estas sufiĉa, ĝi transdonas energion al la elektronoj de la izolilo ĝis ili akiras sufiĉe da energio por transiri la bendbreĉon kaj moviĝi en la konduktan bendon, signife pliigante la konduktivecon de la materialo. Tiu transformo nomiĝas dielektrika disfalo, kaj la elektra kampo bezonata por komenci la disfalon nomiĝas dielektrika forto aŭ disfala forto. Tial, dielektrika kolapso estas subita kaj drama pliiĝo de la konduktiveco de materialo pro aplikita tensio.
Dielektra tensio-eltentestado povas provizi gravajn komprenojn pri la kapabloj kaj limigoj de la izoladosistemo de aparato. Tamen, la celo de la testo estas nur taksi la elektran forton de la izolado. Dum dielektrika testado, la kurento ne devus esti taksita kontraŭ la limoj de elflua kurento de la aparato, ĉar la dielektrika testo estas farata ĉe multe pli alta tensio.
Dielektrika disfalo okazas post kiam izola materialo estas eksponita al escepte alta tensio. La testo pri dielektrika eltena tensio, kiu estas inkludita en multaj internaciaj normoj, estas testmetodo, kiu celas krei kondiĉojn, kiuj povas kaŭzi dielektrikan difekton en la produkto. Se dielektrika difekto ne okazas sub ĉi tiuj kondiĉoj, la izolado kaj dezajno de la produkto estas rezistemaj al ĉi tiu danĝero eĉ ĉe ekstreme altaj tensioj.
Dielektrika eltena tensiotestado ofte estas farata kune kun aliaj postuloj kiel pluvtestado aŭ grasoprepariĝo. Dum la pluvtesto, la produkto estas eksponita al akvo ŝprucita de supre por determini ĉu ekzistas difekto en la izolado de la produkto, kiu permesus al akvo agi kiel fremda konduktilo.
Testado de dielektrika eltena tensio (DWV) estas esenca por taksi la elektran izoladkvaliton de komponantoj kaj sistemoj. Pluraj normoj kovras procedurojn kaj postulojn por ĉi tiu testado. Rimarkindaj inter ĉi tiuj estas:
Nia organizo, kiu jam de jaroj klopodas subteni entreprenojn el ĉiu sektoro per vasta gamo da testaj, mezuraj, analizaj kaj taksaj studoj, kiujn ĝi faris, havas fortan personaron, kiu atente sekvas la evoluojn en la mondo en la kampo de scienco kaj teknologio kaj konstante plibonigas sin. En ĉi tiu kunteksto, servoj pri testado de dielektrika tensio (DWV) ankaŭ estas provizitaj al entreprenoj.
Vi povas peti nin plenigi nian formularon por ricevi rendevuon, akiri pli detalajn informojn aŭ peti taksadon.
EUROLAB raportado kaj atestadaj agadoj, Fondaĵo de Unuiĝinta Akredito (UAF), Turka Akredita Agentejo (TÜRKAK), Enterprise Accreditation Foundation (EAF) surbaze de la akredito donita de ĝia institucio. La Enterprise Accreditation Foundation (EAF) ankaŭ estas subskribinto de la Unuiĝintaj Nacioj (UN GLOBAL COMPACT).
