Volvo araç firması tarafından geliştirilen “Volvo STD 423-0019 Test yöntemi - Son kat boyaların araç yıkamada çizilme direnci” standardında, fırça kullanılan otomatik araç yıkama makinelerinde aşındırıcı parçacıkların (kir) neden olduğu çizilmelere karşı son katların direncini değerlendirmek için kullanılan bir test yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, laboratuvar ölçekli bir araç yıkama ve standartlaştırılmış kir (kuvars tozu) kullanarak bu etkiyi simüle etmeyi amaçlamaktadır.
Test parçaları bu standart şöyle tanımlanmıştır:
Hazne, pompa ve hortum sistemi temiz musluk suyuyla durulandıktan sonra, karıştırma kabında aşındırıcı bir sıvı hazırlanır. Önerilen miktar 50-80 litredir. Her litre suya 1,5 g kuvars tozu eklenir. Kuvars tozunun eşit dağılımını sağlamak için motorlu bir pervaneli karıştırıcı kullanarak bulamacı sürekli hareket halinde tutulur (çökelme olmamalıdır).
Fırçaların eşit düzeyde nem ve eşit miktarda kir kaplaması alması için ekipman en az yedi döngü boyunca numune almadan çalıştırarak şartlandırılır.
Test yüzeyi açısından numuneler standartta verilen şemaya göre onaylı test alanına yerleştirilir. Ayrıca, numuneler mümkün olduğunca onaylı test alanı içindeki test tezgahının ortasına yakın bir yere yerleştirilmelidir.
Test koşullarının zaman içinde tutarlı olmasını sağlamak için ekipman kalibre edilebilir. Önceden kalibrasyon yapılmadan gerçekleştirilen testler, bu şekilde raporlanmalı ve sadece belirli bir durumda test edilen test parçaları arasındaki karşılaştırmaları içermelidir.
Test numuneleri STD 1021,1 standardına uygun olarak şartlandırılmalıdır. Şartlandırma, eskitme işleminden (iç veya dış mekan) sonra yapılabilir. Araç yıkamada test edilmeden önce, parlaklık STD 423-0023 standardına uygun ekipmanla ölçülmelidir. Ancak gerçek ölçüm, çizilme yönü boyunca merkez hattı boyunca en az üç ölçüm yapılması bakımından standarttan farklıdır.
Ayrıca, çizilme sonrası parlaklık değerlerinin 60 derece açıyla ölçüldüğünde 60 birimden az olup olmamasına bakılmaksızın, parlaklık 20 derecelik bir ölçüm açısı için belirtilmelidir. Bu, çizilmeden önce ve sonra parlaklık ölçümünde uyumluluk sağlamak için standarttan gerekli bir sapmadır. Ortalama değer, başlangıç parlaklığı olarak belirtilir. Paneller, testin bir parçası olmayan kir ve çizilmelerden korunmalıdır.
Testler yapılmadan önce, kalibrasyonun gerekli olup olmadığı kontrol edilmelidir. Her malzeme tipi için önerilen test numunesi sayısı dörttür (dört replika). Test, tüm test panellerinin yukarıdaki gibi test yüzeyine yerleştirilmesi ile (ekipmanın şartlandırılmasından sonra) gerçekleştirilir. Test parçaları, test tezgahında manyetik bir kaplama ile veya bantlanarak düz ve test yüzeyiyle temas halinde tutulmalıdır. Bant kullanılırsa, sadece kenarlar bantlanmalı ve değerlendirilecek numune parçaları bantlanmamalıdır. Belirtilen sayıda test döngüsü gerçekleştirilmelidir.
Çizilmiş test numuneleri ılık suda (en fazla 35 derece) durulanır ve alkol (etanol, izopropanol) veya ev deterjanı ve düşük aromatik beyaz ispirto karışımı ile hafifçe nemlendirilmiş polyesterden yapılmış bir mikrofiber bezle kurulanır. Yıkama solüsyonu boya filmine zarar vermemelidir. Numuneler, test numunesinin yüzeyinde bulunabilecek fırça malzemesi tabakasını giderecek ancak başka çizikler oluşmayacak şekilde kurutulur. Yıkama solüsyonunu çıkarmak için durulama gerekiyorsa, bu ılık suyla yapılmalı, ardından test numunesi silinmeli ve su lekelerini veya yıkama solüsyonu izlerini gidermek için mikrofiber bir bezle kurulanmalıdır.
Çizme ve temizleme işlemleri tamamlandıktan sonra, parlaklık test numunelerinin hazırlanmasında olduğu gibi ölçülür, ancak test parçalarının ortasından 3 ölçüm yerine beş ölçüm yapılır. Testten sonraki 2 saat içinde yapılan ölçümler (bu süre zarfında numuneler oda sıcaklığında, 25 derecenin üzerinde saklanmamalıdır), çizildikten sonra parlaklık olarak raporlanmalıdır. Ölçümler, numuneler (çizilme ve temizleme işleminden sonra) 70 derecede 2 saat fırında bekletildikten sonra yapılırsa, yeniden akıtmadan sonra parlaklık olarak raporlanmalıdır.
Çizildikten sonra parlaklık oranı ve yeniden akıtmadan sonra parlaklık oranını standartta belirtilen şekilde hesaplanır.
Kısaca Volvo STD 423‑0019 standardı, son katlara uygulanan bir araç yıkama çizilme direnci testidir. Bu test, boya yüzeyinin, otomatik araç yıkama makinelerinde yaygın olarak kullanılan fırça ve malzemelerin neden olduğu mekanik aşınma ve mikro çiziklere ne kadar dayanıklı olduğunu değerlendirir. Test, boyalı yüzeylerin otomatik araç yıkama sistemlerinden kaynaklanan gözle görülür küçük çiziklere karşı dayanıklı olmasını sağlamak için gerçekleştirilir. Testler, genellikle, tekrarlanan araç yıkama maruziyetini taklit etmek için kontrollü basınç altında fırça ve su döngülerinin simüle edilmesini içerir.
Şu nedenlerle bu standart önemli görülmektedir:
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “Volvo STD 423-0019 Test yöntemi - Son kat boyaların araç yıkamada çizilme direnci” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
Randevu almak, daha detaylı bilgi edinmek yada değerlendirme talep etmek için formumuzu doldurarak size ulaşmamızı isteyebilirsiniz.
EUROLAB , raporlama ve belgelendirme faaliyetlerini, United Accreditation Foundation (UAF), Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK), Enterprise Accreditation Foundation (EAF) kuruluşundan sağladığı akreditasyona dayanarak sürdürmektedir. Enterprise Accreditation Foundation (EAF), aynı zamanda Birleşmiş Milletler (UN GLOBAL COMPACT) imzacısıdır.
