Volvo STD 423-0023 Parlaklık - Boyalar ve Emayeler

Volvo araç firması tarafından geliştirilen “Volvo STD 423-0023 Parlaklık - Boyalar ve emayeler” standardında, sırasıyla 20, 60 ve 85 derece geometriye sahip boya filmlerinin ayna parlaklığının ölçülmesi için üç test yöntemi açıklanmaktadır:

• 60 derece geometri yöntemi tüm boya filmlerine uygulanabilir ancak çok yüksek parlaklıktaki boyalar veya mat parlaklığa yakın boyalar için 20 derece veya 85 derece geometri yöntemi daha uygun olabilir.
• 20 derece geometri yöntemi, yüksek parlaklıktaki boyaların, yani 70 birimden yüksek 60 derece parlaklığa sahip olanların daha iyi ayırt edilmesini sağlamak için tasarlanmıştır.
• 85 derece geometri yöntemi, düşük parlaklıktaki boyaların, yani 30 birimden düşük 60 derece parlaklığa sahip olanların daha iyi ayırt edilmesini sağlamak için tasarlanmıştır.

Bu yöntemlerle yapılan parlaklık ölçümleri sadece iyi düzlemselliğe sahip yüzeylerdeki filmler için anlamlıdır çünkü alt tabakanın herhangi bir eğriliği veya yerel düzensizliği ölçüm sonucunu ciddi şekilde etkileyebilir.

Volvo Grubu içerisinde ölçüm yöntemi, organik malzemeler üzerindeki polikromatik tipteki (örneğin metalik) boya filmlerinde ve kütle halindeki renkli boyalarda da kullanılmaktadır.

Bu testlerde mevcut alt yapıya uygun olarak boya malzemesi uygulanmış ve gerekliliklere uygun olarak kurutulmuş test panelleri kullanılır. Ayrıca testlerde kullanılan parlaklık ölçer, test edilen yüzeye paralel veya hafifçe birleşen bir ışık huzmesi yönlendiren bir ışık kaynağı ve bir mercek ile gerekli yansıyan ışık konisini almak için bir mercek, alan durdurucu ve fotoelektrik hücre içeren bir alıcı gövdesinden oluşmalıdır.

Geometrik koşullar bakımından, olay ışınının ekseni, test edilen yüzeye dik açıya göre sırasıyla 20 derece artı/eksi 0,1 derece, 60 derece artı/eksi 0,1 derece veya 85 derece artı/eksi 0,1 derece olmalıdır. Alıcının ekseni, olay ışınının ekseninin ayna görüntüsüyle 22,1 derece artı/eksi 0,1 derece içinde çakışmalıdır. Test paneli konumunda cilalı siyah cam veya diğer ön yüzey aynası ile, kaynağın görüntüsü alıcı alan durdurucusunun (alıcı penceresi) merkezinde oluşturulmalıdır. Test panelinin aydınlatılan alanının genişliği en az 10 mm olmalıdır.

Alıcı ışın ekseni ile dik açı arasındaki açı, aynı toleransla gelen ışının karşılık gelen açısına eşit olmalıdır. Işık kaynaklarının ve alıcıların boyutları ve toleransları standart içinde verilen tablolarda belirtildiği gibi olmalıdır. Alıcı alan durdurucularının açısal boyutları alıcı merceklerinden ölçülmelidir. Boyutların genelleştirilmiş çizimleri için standart içinde verilene şekillere uyulmalıdır. Toleranslar, kaynak ve alıcı açıklıklarındaki hataların 100 birim ölçeğinde herhangi bir noktada 1 parlaklık biriminden fazla gösterge hatası üretmeyeceği şekilde seçilmelidir.

Alıcıda filtreleme, filtrenin geçirgenliği standart içinde verilen formüle uyacak şekilde yapılmalıdır.

Geometrik koşullarda belirtilen alan açıları içinde kalan ışınların vinyetlenmesi olmamalıdır. Reseptör ölçüm cihazı, tam ölçekli okumanın yüzde 1’i içinde reseptör alan durağını geçen ışık akısına orantılı bir gösterge verir.

Birincil referans standardı, optik girişim yöntemleriyle ölçüldüğünde, üst yüzeyi santimetre başına iki saçak içinde düz olan, son derece cilalı siyah cam olmalıdır.

587,6 nm dalga boyunda ölçülen 1.567 kırılma indisine sahip cama 100’lük bir aynasal parlaklık değeri atanır. Bu kırılma indisine sahip cam yoksa, bir düzeltme gereklidir. Üç geliş açısında çeşitli kırılma indislerine sahip cilalı siyah cam için aynasal parlaklık değerleri standart içinde verilen tabloda gösterilmiştir.

Birincil standart, yaşlanma olasılığı nedeniyle en az iki yılda bir kontrol edilir. Bozulma durumunda, orijinal parlaklık seryum oksit ile optik parlatma ile geri kazanılabilir.

Çalışma standartları seramik karo, camsı emaye, opak cam veya diğer düzgün parlaklıktaki malzemeler olabilir ancak iyi bir düzlemselliğe sahip olmalı ve belirtilen bir alan ve aydınlatma yönü için birincil bir standarda göre kalibre edilmiş olmalıdır. Bu standartlar, birincil standartlarla karşılaştırılarak periyodik olarak kontrol edilmelidir. Çalışma standartları düzgün ve kararlı olmalı ve teknik olarak yetkin kuruluşlar tarafından kalibre edilmelidir. Her parlaklık ölçer geometrisi için farklı parlaklık seviyelerinde en az iki standart mevcut olmalıdır (20 derece, 60 derece ve 85 derece).

Sıvı boyaların örneklenmesi açısından, ISO 1512 standardında açıklandığı gibi, test edilecek ürünün (veya çok katlı bir sistem olması durumunda her ürünün) temsili bir örneğini alınır. ISO 1513 standardında açıklandığı gibi, her örnek incelenir ve test için hazırlanır.

Mümkünse, en az 150 mm x 100 mm boyutlarında, kaplamalı alt tabakanın düzlemsel bir alanı alınır.

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “Volvo STD 423-0023 Parlaklık - Boyalar ve emayeler” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.