
Bir Avrupa standardı olan “EN 50326 Havai hatlar için iletkenler - Greslerin özellikleri” standardında, alüminyum, alüminyum alaşımı, çelik teller veya bu tellerin bir kombinasyonundan yapılmış çıplak havai hat iletkenlerinin korozyona karşı korunması için yaygın olarak gres olarak bilinen koruyucu ürünlerin özellikleri açıklanmaktadır.

Bu standardın amaçları doğrultusunda “IEC 60050-466 Uluslararası elektroteknik sözlük (IEV) - Bölüm 466: Hava hatları” ve “EN 50182 Havai hatlar için iletkenler - Yuvarlak telli konsantrik katlı çok telli iletkenler” standartlarında verilen terimler ve tanımlar geçerlidir.
Bu standarda göre gresler θ1Aθ2 veya θ1Bθ2 olarak adlandırılmalıdır. Burada, A ve B gres tipini şu şekilde tanımlar:
İletkenin kullanıcısı tarafından istenmesi halinde, θ1 ve θ2 değerleri gres alıcısı tarafından belirtilir.
Örnekler:
Gres tedarikçisi gres için benzersiz bir ad veya kod sağlamalı ve doğrulama amacıyla gres bileşiminin ayrıntılarını saklamalıdır. Bileşim, üretim toleranslarını içermeli ve gres belirli ad veya kod altında pazarlanırken, iletken kullanımıyla anlaşmaya varılmadığı sürece değişmeden kalmalıdır.
Gres için gereklilikler şu şekilde belirlenmiştir:
Gres tedarikçisinin belirttiği maksimum güvenli çalışma sıcaklığından daha yüksek bir sıcaklıkta hiçbir test yapılmamalıdır. Bu standarttaki tüm zorunlu testler gres tedarikçisi tarafından yapılır. “EN 50182 Havai hatlar için iletkenler - Yuvarlak telli konsantrik katlı çok telli iletkenler” standardında belirtilen gres testleri iletken üreticisi tarafından yapılır.
Tip testleri, bir gresin bileşimine bağlı olan ana özelliklerini doğrulamak için tasarlanmıştır. Bu testler normalde sadece bir gres tedarikçisinin belirli adı veya kodu için bir kez yapılır, ancak gresin bileşimi değişmişse ve tabloda verilen test özelliklerinden herhangi biri değişmişse tekrarlanmalıdır.
Numune testleri, gresin kalitesini ve bu standardın gerekliliklerine uygunluğu garanti altına almak için tasarlanmıştır.
“Gres için tip ve örnek testleri” başlıklı tabloda belirtilen testler şunları içerir:
Katı halde teslim edilen B tipi gres, aksi bu alt maddelerde belirtilmediği takdirde, belirtilen 6testlerden önce gresi homojenleştirmek amacıyla şu şekilde ön şartlandırılmalıdır: Gres, erimenin meydana geldiği sıcaklığın 10 derece ile 20 derece üzerine kadar ısıtılır ve bu sıcaklıkta 0,5 saat tutulur. Testler için gereken miktar, sıvı halde test kaplarına dökülür ve en az 24 saat soğumaya bırakılır. Teslim edildiği haliyle A tipi gresin yüzeyindeki fazla yağ, ret sebebidir.
Bu standartta sözü edilen tüm deneylerde sıcaklıklar en az 1 derece doğrulukta ekipmanlar kullanılarak ölçülür.
Tip B gres için damlama noktası testi ISO 2176 standardında verilen yöntem kullanılarak beş damlama noktası tespiti yapılmalıdır. Beş tespitin minimum değeri, θ2’den büyük veya ona eşit olmalıdır.
Tip A gres için yüksek sıcaklık kararlılık testleri iki test ile gösterilmelidir. Yağ ayrımı, θ2 sıcaklığında 1 saat sonra IP 121’de verilen yöntem kullanılarak belirlenmelidir. Ayrılan yağın maksimum miktarı yüzde 0,2’lik bir kütle kesri olmalıdır. Damlama noktası testi, ISO 2176 standardında verilen yöntem kullanılarak beş numune üzerinde gerçekleştirilmelidir. Tip A gres, iyi tanımlanmış bir damlama noktasına sahip olmayabilir. Gres alıcısı kısa devre sıcaklığının kanıtını talep etmediği sürece testler θ2 artı 20 derecede durdurulabilir.
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 50326 Havai hatlar için iletkenler - Greslerin özellikleri” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
