EN ISO 252 Konveyör Bantları - Yapısal Elemanlar Arasındaki Yapışma - Test Yöntemleri

Temeli bir Avrupa standardı olan ve sonrasında Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından yayınlanan “EN ISO 252 Konveyör bantları - Yapısal elemanlar arasındaki yapışma - Test yöntemleri” standardında, bir konveyör bandının yapısal elemanları arasındaki, yani katmanlar arasındaki ve kapaklar ile karkas arasındaki yapışma mukavemetini belirlemek amacı ile kullanılan iki test yöntemi açıklanmaktadır: Yöntem A ve Yöntem B. Temel test koşulları “ISO 36:2020 Kauçuk, vulkanize veya termoplastik - Tekstil kumaşlarına yapışmanın belirlenmesi” standardı ile uyumludur.

Çelik kordon takviyesi içeren bantlar ve 160 N/mm’den daha az tam kalınlıkta çekme mukavemetine sahip tekstil takviyeli bantlar hariç olmak üzere her türlü konveyör bant yapısına uygulanabilir. Ancak bu yöntemler, ISO 21183-1 standardında açıklandığı gibi hafif konveyör bantları için uygun veya geçerli değildir.

Yöntem A ve Yöntem B alternatif seçeneklerdir, ancak iki yöntem için hesaplanan ortalama yapışma kuvveti değerleri farklı olabilir. Ayrıca, her iki yöntem de tüm bant yapıları için eşit derecede uygun olmayabileceğinden, bant üreticisinin tavsiyesine başvurulması önerilir.

Bu testlerde prensip olarak karkas üzerinden kapakları ve her bir katmanı bir sonrakinden ayırmak için gereken ortalama kuvvet, sabit hızlı bir travers makinesi kullanılarak belirlenir.

Aynı zamanda bu testlerde, ISO 36 standardına uygun, uygun bir güçle çalışan çekme test makinesi kullanılmalıdır.

Üretim ile test arasındaki süre Üretimin tamamlanması ile testin başlaması arasında geçen süre en az 16 saat olmalıdır. Bu süre aynı zamanda bu standartta açıklanan şartlandırma sürelerini içermelidir.

Numune şekli ve boyutları bakımından her test parçası, temiz kesilmiş kenarları olan, 25 mm artı/eksi 0,5 mm genişliğinde ve en az 200 mm uzunluğunda dikdörtgen kesitli bir bant şeridinden oluşmalıdır. Bu şekilde en az 100 mm’lik bir uzunluğun sıyrılmasına izin verilmelidir.

Hem Yöntem A hem de Yöntem B için, uzunlamasına yönde iki test parçası kullanılmalıdır. Üretici firma ve alıcı arasında kararlaştırılırsa, test iki enine test parçası ile de gerçekleştirilebilir.

Test parçaları, mevcut bant numunesinin kenarlarından en az 100 mm uzaklıkta ve mümkün olduğunca geniş aralıklı yerlerden alınmalıdır.

Test parçaları, D atmosferi veya E atmosferinde, ISO 18573 standardına uygun şekilde koşullandırılır ve koşullandırma süresinin tamamlanmasından hemen sonra testler gerçekleştirilir.

Yöntem A uygulanırken, uzunlamasına test parçasının bir ucunda, üst kapak, kullanılacak test kavramalarına uygun bir mesafede ilk katmandan ayırılır. Ayrılmış uçlar çekme test makinesinin kavramalarına sabitlenir ve tahrikli çenenin 100 artı/eksi 10 mm/dakika hareket hızıyla sekiz veya daha fazla tepe kuvveti noktası elde etmek için yeterli uzunluğu soymak için gereken kuvvetin elle çizilmiş bir kaydı yapılır. Test parçası desteksiz olmalıdır. Bu prosedür, test parçasının ortasına kadar her ardışık katman için aynı test parçasını kullanarak tekrarlanır. İkinci bir uzunlamasına test parçası üzerinde ancak alt kapakla başlayarak benzer bir dizi test gerçekleştirilir. Test enine test parçalarında gerçekleştirilecekse, test aynı şekilde gerçekleştirilir. İki bileşen arasındaki temas düzleminin dışında, örneğin teste tabi tutulan bileşenlerden birinin (örneğin bir kapağın) içinde meydana gelen herhangi bir ayrılma, bileşeni oluşturan malzemenin kopması olarak değerlendirilir.

Yöntem B uygulanırken, uzunlamasına test parçasının bir ucunda, kullanılacak test kavramalarına uygun bir mesafede üst kapak ilk katmandan ayırılır. Ayrılmış uçlar çekme test makinesinin kavramalarına sabitlenir ve tahrikli çenenin 100 artı/eksi 10 mm/dakikalık bir hareket hızıyla sekiz veya daha fazla tepe kuvveti noktası elde etmek için yeterli uzunluğu soymak için gereken kuvvetin elle çizilmiş bir kaydı yapılır. Test parçası desteksiz olmalıdır.

Aynı test parçasını kullanılarak bu prosedür tekrarlanır, test parçasının geri kalanından art arda iki ayrılmamış katman sıyırılır. İkinci bir uzunlamasına test parçası üzerinde benzer bir test serisi gerçekleştirilir ancak ayrılmamış üst kapağı ve ilk katmanı ikinci katmandan ayırarak başlanır. Test enine test parçalarında gerçekleştirilecekse, testi aynı şekilde gerçekleştirilir.

İki bileşen arasındaki temas düzleminin dışında, örneğin teste tabi tutulan bileşenlerden birinin (örneğin bir kapağın) içinde meydana gelen herhangi bir ayrılma, bileşeni oluşturan malzemenin kopması olarak değerlendirilir.

Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında “EN ISO 252 Konveyör bantları - Yapısal elemanlar arasındaki yapışma - Test yöntemleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.