
Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından geliştirilen “ISO 1940 Mekanik titreşim - Rijit rotorların denge kalite gereksinimleri” standardı, aynı başlık altında şu bölümlerden oluşmaktadır:

ISO 1940-1 standardın, dengesizliği belirleme ve rijit rotorların ilgili kalite gereksinimlerini belirleme konusunda öneriler içermektedir. Bu standart şunları belirtir:
Standart içinde verilen tablo ve şekilde, dünya çapındaki deneyime dayalı olarak, rijit rotorların tiplerine, kütlelerine ve maksimum servis hızlarına göre denge kalite gereksinimlerine ilişkin öneriler verilmektedir. Bu standart ayrıca makine üretici firma ile kullanıcısı arasındaki ilişkileri kolaylaştırmayı amaçlamaktadır. Bu standartta belirtilen terminoloji, teknik özelliklerin belirlenmesinde kullanılabilir.
Kalan dengesizliğin belirlenmesiyle ilişkili hataların ayrıntılı değerlendirmesi bu standartta yer almamaktadır. ISO 1940-2 standardı bu hatalarla ilgilenir. ISO 1940-1 standardı esnek rotorlar için izin verilen kalan dengesizlikleri tanımlamaz. Bunlar “ISO 5343 Esnek rotor dengesinin değerlendirilmesi için kriterler” standardında ele alınmıştır. Dengeleme yöntemleri ise açıklanmamıştır.
Önerilen denge kalite dereceleri herhangi bir rotor grubu için kabul spesifikasyonları olarak hizmet etmek için tasarlanmamıştır. Bunun yerine büyük eksikliklerin yanı sıra abartılı veya ulaşılamaz gereksinimlerin nasıl önleneceğine dair göstergeler vermek içindir. Ayrıca daha kapsamlı araştırmalar için bir temel olarak da hizmet edebilir, örneğin laboratuvarda veya sahada ölçümle gerekli denge kalitesinin daha kesin bir şekilde belirlenmesi gerektiğinde. Önerilen sınırlara gereken önem verilirse, büyük olasılıkla tatmin edici çalışma koşulları beklenebilir. Ancak, bu önerilerden sapmaların gerekli olduğu durumlar olabilir, örneğin alışılmadık yapı veya geometri nedeniyle.
ISO 1940-2 standardı esas olarak, rijit rotorların dengeleme sürecindeki hataların belirlenmesi, hataların değerlendirilmesi, hataların hesaba katılmasına ilişkin kılavuzlar ve herhangi iki düzeltme düzlemindeki kalıcı dengesizliğin değerlendirilmesi konularını içermektedir.
Daha sonra bu standardın yerini “ISO 21940-14 Mekanik titreşim - Rotor dengeleme - Bölüm 14: Denge hatalarını değerlendirme prosedürleri” standardı almıştır. Bu standart da ese olarak şu durumlar için gereklilikleri belirtir:
Bu yeni standart hem dengelemeden hemen sonra hem de kullanıcı tarafından denge kalitesinin daha sonra kontrol edilmesi için, kalan dengesizlik açısından denge kabul kriterlerini belirtir. Bu standart, ana tipik hatalar için, bunların azaltılmasına yönelik yöntemleri bilgilendirici bir ekte listeler.
Dengeleme makinesi denge hataları şu şekilde sınıflandırılabilir:
Kullanılan üretim süreçlerine bağlı olarak, aynı hata bir veya daha fazla kategoriye yerleştirilebilir. Meydana gelebilecek hata kaynaklarına örnekler standart içinde listelenmiştir. Bu hatalardan bazıları standart ekinde daha ayrıntılı olarak ele alınmıştır (Ek A).
Dengeleme makinesi sistematik hata kaynaklarına örnekler şunlardır:
Dengeleme makinesinin rastgele değişken hata kaynaklarına örnekler şunlardır:
Dengeleme makinesi skaler hata kaynaklarına örnekler şunlardır:
Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, “ISO 1940 Mekanik titreşim - Rijit rotorların denge kalite gereksinimleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.
