ISO 11890 Boyalar ve Vernikler - Uçucu Organik Bileşik (VOC) İçeriğinin Belirlenmesi

Uluslararası Standartlar Teşkilatı (ISO) tarafından yayınlanan “ISO 11890 Boyalar ve vernikler - Uçucu organik bileşik (VOC) içeriğinin belirlenmesi” standardı, aynı başlık altında yayınlanan şu alt bölümlerden oluşmaktadır:

• “ISO 11890-1 Bölüm 1: Fark yöntemi” standardı, boyaların, verniklerin ve ilgili ürünlerin örneklenmesi ve test edilmesiyle ilgili bir dizi standarttan biridir. Bu standartta, boyaların, verniklerin ve bunların hammaddelerinin uçucu organik bileşik (VOC) içeriğinin belirlenmesi için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart, beklenen VOC içeriğinin kütlece yüzde 15’ten fazla olduğu durumlarda kullanılabilir. Beklenen VOC içeriği kütlece yüzde 0,1’den fazla ve kütlece yüzde 15’ten az olduğunda, ISO 11890-2 standardı kullanılmalıdır. Bu yöntem, uçucu maddenin su veya organik olduğunu varsayar. Ancak, diğer uçucu inorganik bileşikler mevcut olabilir ve başka bir uygun yöntemle ölçülmesi ve hesaplamalarda dikkate alınması gerekebilir.

Prensip olarak, numunenin hazırlanmasından sonra, uçucu olmayan madde içeriği ISO 3251 standardına göre ve su içeriği, ISO 760 standardına göre Karl Fischer reaktifi kullanan bir titrasyon tekniği kullanılarak belirlenir. Daha sonra, varsa muaf bileşiklerin içerikleri, ISO 11890-2 standardında belirtilen yöntem kullanılarak belirlenir. Daha sonra numunenin VOC içeriği hesaplanır.

Herhangi bir özel uygulama için, bu standartta belirtilen test yöntemi ilave bilgilerle tamamlanmalıdır. İlave bilgi öğeleri bu standart ekinde yer almaktadır (Ek A).

Test edilecek ürünün veya çok katlı bir sistem olması durumunda her ürünün, ISO 15528 standardında belirtildiği gibi temsili bir örneği alınır. Her bir örneği, ISO 1513 standardında belirtildiği gibi test için incelenir ve hazırlanır, son örnek kullanıma hazır durumda test için hazırlanır.

• “ISO 11890-2 Bölüm 2: Gaz-kromatografik yöntem” standardında, kütlece yüzde 0,01’den büyük beklenen VOC veya SVOC içeriğine sahip VOC ve SVOC’nin kütlece yüzde 100’e kadar belirlenmesi için geçerlidir. VOC kütlece yüzde 15’ten büyük olduğunda ISO 11890-1 standardında verilen yöntem kullanılır.

Bu standart, sistem VOC ve SVOC içerdiğinde geçerlidir çünkü ISO 11890-1 standardının VOC sonucu SVOC tarafından etkilenebilir. Yüzde 0,1’den küçük VOC içeriği için alternatif olarak ISO 17895 standardında açıklanan baş boşluğu yöntemi kullanılır. ISO 11890-1 ve ISO 17895 standartları, SVOC içeriğinin belirlenmesi için kullanılamaz. Kaplama malzemelerinin ve hammaddelerinin bazı bileşenleri analiz sırasında ayrışabilir ve yapay VOC veya SVOC sinyallerine neden olabilir. Kaplama malzemeleri ve hammaddeleri için VOC veya SVOC belirlenirken, bu sinyaller yöntemin eserleridir ve dikkate alınmaz. Bu yöntem, uçucu maddenin su veya organik olduğunu varsayar. Ancak, diğer uçucu inorganik bileşikler mevcut olabilir ve başka bir uygun yöntemle ölçülmesi ve hesaplamalarda dikkate alınması gerekebilir. Burada tanımlanan yöntem, su içeriğinin belirlenmesi için geçerli değildir. Kaplama malzemesinde veya hammaddelerinde organik asitler veya bazlar ve bunların karşılık gelen tuzları mevcutsa, asit veya baz dengesindeki değişiklik nedeniyle bu yöntemle ölçülen miktar doğru olmayabilir.

Numunenin hazırlanmasından sonra, VOC’ler, SVOC’ler ve NVOC’ler bir gaz kromatografisi tekniği ile ayrılır. Numune türüne bağlı olarak sıcak veya soğuk numune enjeksiyon sistemi kullanılır. Sıcak enjeksiyon tercih edilen yöntemdir. Bileşikler, örneğin GC-MS ile tanımlandıktan sonra, GC-FID ile bir iç standart yardımıyla, bileşik spesifik bağıl tepkilerine göre tepe alanlarından miktarları belirlenir. Tanımlanamayan maddeler, iç standartla aynı olabilen bir vekil standarda göre miktarları belirlenir. Numunenin VOC veya SVOC içeriğini vermek için bir hesaplama yapılır.

Herhangi bir özel uygulama için, gerekli bilgiler tercihen ilgili taraflar arasında kararlaştırılmalı ve kısmen veya tamamen, test edilen ürünle ilgili uluslararası veya ulusal bir standarttan veya başka bir standarttan türetilebilir. Gerekli bilgiler şunları içerebilir:

• Belirlenecek organik bileşikler
• Kullanılacak deneysel koşullar
• VOC veya SVOC için sınıflandırma kriterleri
• Belirlenen organik bileşiklerden muaf olan bileşikler
• Kullanılacak hesaplama yöntemi

Kısaca ISO 11890 standardı, şu sayılanlar için önemli olan VOC içeriğinin doğru ve tutarlı bir şekilde ölçülmesini sağlamaya yardımcı olur:

• Çevre koruma: VOC’ler hava kirliliğine ve insan sağlığına ve çevreye zararlı olan yer seviyesindeki ozon ve duman oluşumuna katkıda bulunur. Kaplamalardaki içeriklerinin düzenlenmesi bu etkilerin azaltılmasına yardımcı olur.
• Düzenlemelere uygunluk: Birçok ülke ve bölge boyalarda ve kaplamalarda VOC seviyelerini sınırlayan katı düzenlemelere sahiptir. ISO 11890 standardı, üreticilere ve düzenleyicilere uyumluluğu doğrulamak için uluslararası alanda tanınan bir yöntem sunar.
• Ticaret ve endüstri tutarlılığı: Farklı ülkelerdeki üreticilerin şunları yapmasını sağlar:
  • VOC seviyelerini tutarlı bir şekilde ölçmek ve raporlamak.
  • Ürünleri doğru bir şekilde etiketlemek.
  • Farklı ulusal standartları karşılamak için yeniden test etmek zorunda kalmadan uluslararası satış yapmak.

Kısaca ISO 11890 standartları, boyalar, vernikler ve ilgili ürünlerdeki uçucu organik bileşik (VOC) içeriğini belirlemek için standartlaştırılmış yöntemler sağladığı için gerekli görülmektedir.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “ISO 11890 Boyalar ve vernikler - Uçucu organik bileşik (VOC) içeriğinin belirlenmesi” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.