
Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından geliştirilen “ISO 6060 Su kalitesi - Kimyasal oksijen ihtiyacının belirlenmesi” standardında, suyun kimyasal oksijen ihtiyacının (KOİ) belirlenmesi için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu yöntem, 0 mg/l ile 700 mg/l arasında bir KOİ değerine sahip su için geçerlidir. Klorür içeriği 1000 mg/l’yi geçmemelidir. Bu koşullara uygun bir su numunesi doğrudan analiz için kullanılır. KOİ değeri 700 mg/l’yi aşarsa, su numunesi seyreltilir. En yüksek doğruluk için numunenin KOİ değerinin 300 mg/l ile 600 mg/l aralığında olması tercih edilir.

Verilen reaksiyon koşulları altında, organik bileşikler yoğun bir şekilde oksitlenir. Belirli yapısal elementlere sahip bileşikler hariçtir (örneğin piridin çekirdeği, dördüncül nitrojen bileşikleri).
Uçucu hidrofobik maddeler buharlaşabilir ve böylece oksidasyondan kaçabilir. Reaksiyon koşulları altında oksitlenen inorganik bileşiklere örnek olarak şunlar verilebilir:
Öte yandan, belirli bileşikler reaksiyon koşulları altında oksitleyici maddeler olarak reaksiyona girebilir. Test sonuçlarının kullanımına bağlı olarak, bu koşullar akılda tutulmalıdır. Özellikle klorürlerden kaynaklanan girişimler için, bu standarda uyulmalıdır.
Kimyasal oksijen ihtiyacı, suda bulunan amonyak veya nitrat gibi organik madde ve inorganik besin maddelerini kimyasal olarak oksitlemek için gereken oksijen miktarını ölçen bir testtir. Kimyasal oksijen ihtiyacı, bir örneğin belirli bir zaman aralığında ve sabit sıcaklıkta (genellikle 150 derecede 2 saat) güçlü bir kimyasal oksidanla inkübe edildiği bir laboratuvar testiyle ölçülür. En yaygın kullanılan oksidan, kaynar sülfürik asitle birlikte kullanılan potasyum dikromattır. Kimyasal oksidant organik veya inorganik bileşiklere özgü değildir ve dolayısıyla bu iki oksijen ihtiyacı kaynağı da bir kimyasal oksijen ihtiyacı testinde ölçülür.Ölçümler doğrudan biyokimyasal oksijen ihtiyacı ile karşılaştırılabilir değildir ancak tamamlayıcı olarak kullanılabilir.
Bu uluslararası standardın amaçları doğrultusunda, kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ), bir su numunesi, tanımlanmış koşullar altında o oksidanla işlendiğinde, çözünmüş ve askıda madde tarafından tüketilen dikromat miktarına eşdeğer oksijenin kütle konsantrasyonunu ifade eder.
Bu yöntem, belirli bir süre boyunca güçlü sülfürik asitte bilinen miktarda potasyum dikromat ve gümüş katalizörü ile bir test kısmının cıva(ll) sülfat varlığında geri akıtılması ve bu süre zarfında dikromat’ın bir kısmının mevcut oksitlenebilir malzeme tarafından indirgenmesi prensibine dayanır. Aynı zamanda dikromat’ın kalanının amonyum demir sülfat ile titrasyonu ve indirgenen dikromat miktarından kimyasal oksijen ihtiyacı değerinin hesaplanması prensibine dayanır. 1 mol dikromat, 1,5 mol oksijene eşdeğerdir. Test numunesinde eğer 1000 mg/l’den fazla klorür varsa, modifiye edilmiş bir prosedür uygulanmalıdır.
Bu yöntem, sülfürik asit ve dikromattan oluşan güçlü çözeltilerin elleçlenmesini ve kaynatılmasını içerir. Testler yapılırken, koruyucu giysiler, eldivenler ve tam yüz koruması gereklidir. Dökülme durumunda bol miktarda temiz suyla hemen yıkamak en basit ve en etkili çözümdür. Konsantre sülfürik asidin suya ilavesi daima dikkatli bir şekilde ve şişenin içindekiler hafifçe çalkalanarak yapılır. Gümüş sülfat ve cıva sülfat içeren solüsyonları hazırlarken ve kullanırken dikkatli olunmalıdır çünkü bu maddeler toksiktir. Kullanılan reaktifler cıva, gümüş ve krom tuzları içerir. Kullanılan reaktifler ulusal veya yerel düzenlemelere göre bertaraf için işlenmelidir.
Analiz sırasında sadece tanınmış analitik kalitede reaktifler ve sadece damıtılmış su veya eşdeğer saflıkta su kullanılır. Suyun kalitesi sonuçların kesinliği için büyük önem taşır. Suyun kalitesini, herhangi bir kaynatma yapmadan boşluklar ve benzer paralel testler çalıştırarak, ancak aksi takdirde tam olarak belirtildiği gibi kontrol edilir. Her iki durumda da amonyum demir sülfat çözeltisinin tüketimine dikkat edilmelidir. 0,5 ml’den fazla bir fark, düşük su kalitesini gösterir. 100 mg/l’nin altındaki kimyasal oksijen ihtiyacı değerlerinin belirlenmesi için fark 0,2 ml’yi geçmemelidir. Damıtılmış suyun kalitesi, genellikle, tüm cam damıtma ekipmanı kullanılarak, potasyum dikromat veya potasyum permanganatın asitleştirilmiş bir çözeltisinden yeniden damıtılarak iyileştirilebilir. Bu standartta verilen prosedüre göre her bir belirleme setine paralel olarak iki boş test gerçekleştirilir, ancak test kısmı 10,0 ml su ile değiştirilir.
Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “ISO 6060 Su kalitesi - Kimyasal oksijen ihtiyacının belirlenmesi” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.
