Volvo STD 5511-719 Dişli Bağlantı Elemanlarının Sürtünme Özelliklerinin Belirlenmesi - Test Yöntemleri

Volvo STD 5511-719 Dişli Bağlantı Elemanlarının Sürtünme Özelliklerinin Belirlenmesi - Test Yöntemleri

Volvo araç firması tarafından geliştirilen “Volvo STD 5511-719 Vida bağlantı teknolojisi - Dişli bağlantı elemanlarının sürtünme özelliklerinin belirlenmesi - Test yöntemleri“ standardında, cıvata, vida ve somun gibi dişli bağlantı elemanlarının sürtünme özelliklerini (sürtünme katsayısı / tork-gerilim ilişkisi) ölçmek ve değerlendirmek için kullanılan test yöntemleri açıklanmaktadır. Bu özellikler, otomotiv ve ağır vasıta montajında kritik öneme sahiptir çünkü doğrudan şunları etkiler:

Volvo STD 5511-719 Dişli Bağlantı Elemanlarının Sürtünme Özelliklerinin Belirlenmesi - Test Yöntemleri

  • Elde edilen sıkıştırma yükü / ön yükleme
  • Sıkma doğruluğu
  • Bağlantı güvenilirliği
  • Aşırı veya yetersiz sıkmanın önlenmesi
  • Diş aşınmasının veya hasarının önlenmesi

Bu standart, Volvo mekanik birleştirme / bağlantı standartlarının (5511 standart serisinin daha geniş ailesinin bir parçasıdır.

Bu standardın uluslararası veya ulusal bir karşılığı yoktur. Bununla birlikte, DIN 946 ve ISO 16047 gibi bu konuyu kapsayan bir dizi ulusal ve uluslararası standart bulunmaktadır.

Volvo STD 5511-719 standardı, test yöntemlerini ve test stratejilerini belirtir ve şu standartların yerini alır: STD 5511.71, STD 5511.711, STD 5511.73, STD 7121.41, STD 7121.45 ve STD 5511.72.

Testlerde kullanılan ekipman üç ana parçadan oluşmaktadır:

  • Sıkma aletleri
  • Kuvvet ve tork dönüştürücüler
  • Ölçüm aletleri

Komple ünite için doğruluk, toplam ölçüm hatasının maksimum artı/eksi yüzde 5 olmasını sağlayacak şekilde olmalıdır. Test ekipmanı, somun veya vida başına yanal kuvvetler oluşturmadan, somun, vida veya cıvata başına otomatik veya manuel olarak sıkma torku uygulayabilmelidir. Sıkma hızı değiştirilebilir olmalıdır. Test ekipmanı, toplam torku ölçmek için bir cihazla donatılmalıdır. Ölçüm cihazının doğruluğu, toplam ölçüm hatasının maksimum artı/eksi yüzde 2 olmasını sağlayacak şekilde olmalıdır. ISO 273 standardına uygun olarak boşluk delikleri kullanılabilir olmalıdır. Sıkma işleminin yapıldığı parçaya göre dönmeyi önlemek için eşleşen parçaların sabitlenmesi mümkün olmalıdır. Ölçüm aleti bölümü, tüm sıkma dizisinin sürekli olarak kaydedilmesine izin vermeli ve analog veya dijital tipte olabilir.

Test, yukarıda açıklanan bir sıkıştırma kuvveti ölçüm cihazı kullanılarak 10 derece - 35 derece ortam sıcaklığında gerçekleştirilir. Aksi belirtilmedikçe, bağlantı tipinin sürtünme özelliklerinin her bir belirlemesi 20 test düzeneği içerir. Her düzenek için yeni bir vida, dişli delik ve yeni bir taban kullanılır. Sıkıştırma işlemi kesintisiz ve önerilen sabit 10 dev/dak hızda gerçekleştirilir. Sıkma hızı 25 dev/dak’yı geçmemelidir. Gerçek sıkma hızı test raporuna kaydedilir. Söz konusu ölçüm miktarları, tüm sıkma işlemi boyunca sürekli olarak kaydedilir. Normalde, istenen ön gerilme kuvvetine ulaşıldığında işlem durdurulur.

Otomatik üretim hatlarında en yaygın yöntem olan tork kullanarak bir cıvata sıkıldığında, uygulanan torkun sadece yüzde 10-20’si cıvatayı gerer ve sıkıştırma yükü oluşturur. Geri kalan yüzde 80-90’ı ise sürtünmeyi aşmak için kullanılır. Bunun başlıca nedenler şunlardır:

  • Baş altı sürtünmesi (cıvata başı / somun ile sıkıştırılan yüzey arasında): Bu genellikle nihai ön yüklemeyi en çok etkileyen faktördür.
  • Diş sürtünmesi (erkek ve dişi dişler arasında).

Sürtünme katsayısındaki küçük değişiklikler, aynı tork için elde edilen sıkıştırma yükünde dramatik değişikliklere neden olur:

  • Diş sürtünmesinin iki katına çıkması, belirli bir tork için ön yüklemeyi yaklaşık yüzde 28 veya daha fazla azaltabilir.
  • Çok düşük sürtünme, aşırı sıkma riskine neden olur (cıvatanın veya bağlantının akması / sıyrılması).
  • Çok yüksek sürtünme, yetersiz sıkma riskine neden olur, yetersiz sıkıştırma yükü ise gevşeme, yorulma arızası, sızıntılar veya felaket bağlantı arızasına yol açar.

Güvenlik açısından kritik öneme sahip otomotiv uygulamalarında, sürtünmedeki küçük bir sapma (varyasyon) bile, bağlantı performansında tutarsızlığa yol açabilir; bu da dayanıklılığa ve sıfır hata kalitesine öncelik veren Volvo gibi bir şirket için kabul edilemez bir durumdur.

Kısaca Volvo STD 5511-719 standardı kurumsal bir teknik standarttır ve otomotiv montajında kullanılan cıvata, vida ve somun gibi dişli bağlantı elemanlarının sürtünme özelliklerinin belirlenmesi için test yöntemi içerir. Bu standart, otomotiv endüstrisinde önemlidir çünkü dişli bağlantılarda tutarlı ve öngörülebilir sürtünme davranışı şunlar için kritiktir:

  • Sıkma sırasında doğru sıkıştırma yükünün elde edilmesi (tork kontrolü).
  • Aşırı veya yetersiz sıkmanın önlenmesi.
  • Bağlantı bütünlüğünün, yorulma direncinin ve güvenliğin sağlanması.
  • Otomatik montaj hatlarında tork dağılımının kontrol edilmesi.

Bu standart, genellikle tork/ gerilim test tezgahları gibi özel ekipmanlar kullanılarak, kontrollü koşullar altında sürtünme katsayısının (toplam, dişli ve baş altı) ölçülmesi için prosedürleri tanımlar. Bu standart, genel olarak mekanik bağlantı ve birleştirme ile ilgili test yöntemlerini kapsayan VCS/STD 5511 standart serisine aittir. Bu standart, sözleşmelerde referans olarak kullanıldığında tedarikçiler için yasal olarak bağlayıcı olan daha geniş Volvo kurumsal standartları (STD) setinin bir parçasıdır. Bu standartlar, Volvo Grubu şirketleri (kamyonlar, otobüsler, inşaat ekipmanları ve otomobiller dahil) genelinde kalite, değiştirilebilirlik ve performansı sağlar.

Volvo’ya bağlantı elemanı tedarik eden firmalar, çizim, şartname veya satın alma siparişinde belirli sürtünme katsayıları (genellikle çinko pul kaplama, fosfatlama veya yağlayıcılar gibi yüzey işlemleriyle birlikte) istendiğinde Volvo STD 5511-719 standardına uygunluğu göstermelidir. Bu, özellikle hassas tork-gerilim ilişkilerinin gerekli olduğu şasi, motor ve gövde uygulamalarındaki yüksek mukavemetli cıvatalar için önemlidir.

Volvo STD 5511-719 standardı, otomotiv araçlarında dişli bağlantı elemanlarının performansının en temel ve oldukça değişken yönlerinden biri olan sürtünme katsayısını doğrudan ele aldığı için son derece önemlidir. Modern araç montajında (otomobiller, kamyonlar, otobüsler, inşaat ekipmanları), motor bloklarından şasiye, süspansiyondan frenlere ve gövde yapılarına kadar her yerde cıvatalı bağlantılar bulunur. Bu bağlantılar, yapısal bütünlüğü, titreşim direncini, yorulma ömrünü ve genel güvenliği sağlamak için hassas ve güvenilir bir sıkıştırma yükü (ön yükleme) sağlamalıdır.

Sonuç olarak bu standart, Volvo’nun mühendislik felsefesinde araç güvenliği ve dayanıklılığının temel taşı olan güvenilir bağlantı teknolojisine verdiği güçlü önemi yansıtmaktadır. Volvo bağlantı elemanları ile çalışan bir tedarikçi, mühendis veya araştırmacının, muhtemelen karşılaşacağı en önemli sürtünme ile ilgili özelliklerden biri budur.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere Volvo STD 5511-719 standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.

WhatsApp