Amerikan Test ve Malzeme Kuruluşu (ASTM) tarafından geliştirilen “ASTM D6866 Radyokarbon analizi kullanılarak katı, sıvı ve gaz halindeki numunelerin biyobazlı içeriğinin belirlenmesine yönelik standart test yöntemleri“ standardında, radyokarbon analizi kullanılarak katı, sıvı ve gaz halindeki numunelerin biyolojik kaynaklı karbon içeriğinin deneysel olarak nasıl ölçüleceğine yönelik test yöntemleri açıklanmaktadır. Bu yöntemler, çevresel etki, ürün performansı ve işlevselliği, coğrafi kökenin belirlenmesi veya federal yasalara uyum için gerekli biyolojik kaynaklı karbon miktarlarının belirlenmesi konularını ele almaz.
Bu test yöntemleri, oksijen varlığında yakılarak karbondioksit gazı üretebilen karbon bazlı bileşenler içeren herhangi bir ürün için geçerlidir. Genel analitik yöntem, elektrik santrali kazanlarından ve atık yakma tesislerinden çıkan baca gazları dahil olmak üzere gaz halindeki numuneler için de geçerlidir.
Bu test yöntemleri, kullanılan enstrümantasyonun temel prensiplerini öğretmeye çalışmaz, ancak enstrüman seçimi için minimum gereksinimler belirtilmiştir. Bununla birlikte, yukarıdaki test yöntemleri için numunelerin hazırlanması açıklanmıştır.
Bu standart, yapay karbon-14’e maruz kalmadan çalışan laboratuvarlar için geçerlidir. Yapay karbon-14 hem sıvı sintilasyon sayacı hem de hızlandırıcı kütle spektrometrisi laboratuvarlarında biyomedikal çalışmalarda rutin olarak kullanılmaktadır ve laboratuvar içinde yüzde 100’den fazla biyolojik bazlı malzemeye göre 1.000 kat veya daha fazla, yüzde 1’den fazla biyolojik bazlı malzemeye göre ise 100.000 kat daha fazla seviyede bulunabilir. Yapay karbon 14’e maruz kalan laboratuvarlardan tamamen ayrı kimyasal laboratuvarlar ve tespit doğrulaması için aşırı önlemler gereklidir. Kabul edilen şartlar şunlardır:
Bu test yöntemi, solunum veya metabolizmanın durduğu anda atmosferdeki karbon dioksit ile doğrudan denge halinde olan karbon kaynağına sahip malzemeler için doğru biyolojik / biyojenik karbon içeriği sonuçları sağlar. Örneğin bir mahsulün hasadı veya tarlada doğal yaşamını sürdüren bir otun hasadı gibi. Test yönteminin yapay ortamlardan kaynaklanan malzemelere uygulanması için özel hususlar gereklidir. Bu test yöntemlerinin yapay ortamlarda karbon dioksit alımından türetilen malzemelere uygulanması, bu standardın mevcut kapsamının dışındadır.
Yöntem B, belirli bir ürünün biyolojik içeriğini ölçmek için hızlandırıcı kütle spektrometrisi ile izotop oran kütle spektrometrisi tekniklerini kullanır. Enstrümantal hata yüzde 0,1-0,5 (bağıl standart sapma) aralığında olabilir, ancak kontrollü çalışmalar, laboratuvarlar arası toplam belirsizliğin artı/eksi yüzde 3’e (mutlak) kadar olduğunu göstermektedir.
Yöntem C, numune karbonunun benzene dönüştürülmesiyle bir ürünün biyobazlı içeriğini ölçmek için sıvı sintilasyon sayacı tekniklerini kullanır. Bu test yöntemi, Yöntem B gibi, bir numunenin biyobazlı içeriğini maksimum artı/eksi yüzde 3 (mutlak) hata payıyla belirler.
Burada açıklanan test yöntemleri, güncel karbon girdisinden kaynaklanan ürün karbonu ile fosil kaynaklı girdiden türetilen karbon arasında doğrudan ayrım yapmaktadır.
Kısaca ASTM D92 ve ASTM D6866 standartları, malzeme testlerinde tamamen farklı amaçlara hizmet eden tamamen farklı ASTM standartlarıdır. Amaç, petrol ürünlerinin ve benzeri sıvıların parlama noktasını (buharların anlık olarak tutuştuğu en düşük sıcaklık) ve yanma noktasını (malzemenin yanmaya devam ettiği sıcaklık) belirlemektir.
Testlerde, numunenin ısıtıldığı ve periyodik olarak alev uygulandığı açık kap cihazı olan Cleveland açık kap test cihazı kullanılır.
Bu standardın tipik uygulamaları şunlardır: Yağlayıcıların, yağların, yakıtların ve diğer petrol bazlı veya yanıcı sıvıların (örneğin, transformatör yağları, hidrolik sıvılar) yanıcılık / tehlike sınıflandırması için güvenlik değerlendirmeleri.
ASTM D6866 standardı, çoğu yakıt yağı hariç, parlama noktaları yaklaşık 79 derece üzerinde ve 400 derece altında olan malzemeler için geçerlidir. Bu standart genel olarak yağlayıcı spesifikasyonlarında, güvenlik veri sayfalarında ve taşıma yönetmeliklerinde kullanılır.
Amaç, biyobazlı (veya biyojenik) karbon içeriğini ölçmek, bir numunedeki karbonun fosil kaynaklardan ziyade modern yenilenebilir biyolojik kaynaklardan (biyokütle) gelen yüzdesini belirlemektir. Yöntem, radyokarbon analizine (karbon tarihleme yöntemine benzer) dayanır. Modern biyokütle atmosferden radyokarbon içerirken, fosil yakıtlar (milyonlarca yıl boyunca bozunma nedeniyle) neredeyse hiç içermez. Teknikler arasında yüksek hassasiyet için hızlandırıcı kütle spektrometrisi bulunur.
ASTM D92 ve ASTM D6866 standartları arasındaki temel farklılıklar şu şekildedir:
Bu iki standart bazen biyobazlı yağlayıcılar veya ester bazlı transformatör sıvıları için teknik veri sayfalarında birlikte görünür.
ASTM D6866 standardı gereklidir çünkü bir malzemenin ne kadarının yenilenebilir biyolojik kaynaklardan (biyokütle) ne kadarının fosil kaynaklardan geldiğini bilimsel olarak güvenilir bir şekilde ölçmenin bir yolunu sağlar. Bu, çevresel iddiaların doğrulanması, düzenlemelerin desteklenmesi ve biyolojik bazlı ürünlerin adil bir şekilde karşılaştırılmasını sağlamak için çok önemlidir.
Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere ASTM D6866 standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
Randevu almak, daha detaylı bilgi edinmek yada değerlendirme talep etmek için formumuzu doldurarak size ulaşmamızı isteyebilirsiniz.
EUROLAB , raporlama ve belgelendirme faaliyetlerini, United Accreditation Foundation (UAF), Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK), Enterprise Accreditation Foundation (EAF) kuruluşundan sağladığı akreditasyona dayanarak sürdürmektedir. Enterprise Accreditation Foundation (EAF), aynı zamanda Birleşmiş Milletler (UN GLOBAL COMPACT) imzacısıdır.
