DIN 53357 Plastik Levhaların Test Edilmesi - Yapışma Testi

Alman Standardizasyon Enstitüsü (DIN) tarafından yayınlanan “DIN 53357 Plastik levhaların test edilmesi - Yapışma testi“ standardında, çok katmanlı plastik levhalarda, filmlerde, laminatlarda veya kaplamalı malzemelerde katmanlar arasındaki yapışmayı (veya bağ dayanımını) belirleme yöntemleri açıklanmaktadır. Bu yöntemler esas olarak, farklı plastik katmanların birbirine ne kadar iyi yapıştığını veya bir kaplamanın bir alt tabakaya ne kadar iyi yapıştığını, bunları ayırmak (soymak) için gereken kuvveti ölçerek değerlendirmek için kullanılır.

DIN 53357 standardı bugün yürürlükte değildir. Ancak yine de birçok laboratuvar ve şirket, eski testler veya belirli sektörlerde hala bu standarda başvurulmaktadır. Yine de bu standardın yerine geçen veya halef standartların (örneğin ISO 4578, ISO 11339, ASTM D903 veya ASTM D3330 gibi) kullanılması önerilmektedir.

DIN 53357 standardı, şu alanlarda kalite kontrolü ve malzeme geliştirme için önemlidir:

Esnek plastik filmler ve levhalar (örneğin ambalaj için çok katmanlı laminatlar)
Kaplamalı kumaşlar veya brandalar
Lamine veya yapıştırılmış plastik malzemeler
Bazı bağlamlarda basınca duyarlı yapıştırıcı ürünleri
Bariyer filmler, tarım / bahçe filmleri veya teknik tekstiller

Bu standart, üreticilerin, yapıştırılmış katmanların kullanım, taşıma veya son uygulama sırasında (örneğin gıda ambalajı, etiketler, koruyucu filmler veya endüstriyel kompozitler) ayrılmayacağını doğrulamalarına yardımcı olur.

DIN 53357 standardı iki ana yöntem sunmaktadır:

Yöntem A (DIN 53357-A): Plastik levha veya filmlerin katmanlarını ayırmak için gereken kuvveti ölçmek için geleneksel bir soyma testi (180 derece veya T-soyma konfigürasyonu). Bu, evrensel bir test makinesi kullanılarak yapılan basit bir çekme / soyma düzeneğidir.

Bu yöntem, çok katmanlı plastik filmlerde, levhalarda, laminatlarda veya kaplamalı malzemelerde katmanlar arasındaki yapışma mukavemetini (bağ mukavemeti veya ayırma kuvveti) ölçmek için standart bir soyma / ayrılma testine odaklanır. Genellikle 180 derece soyma veya benzeri doğrudan soyma düzeneği olan, özel silindir / tekerlek aparatları gerektirmeyen, basit bir çekme tabanlı soyma konfigürasyonudur.

Bu yöntem, esnek plastik malzemelerde katmanları ayırmak / delaminasyon yapmak için gereken kuvveti belirler. Laminatlarda, koekstrüde filmlerde, kaplamalı levhalarda veya yapıştırılmış plastiklerde katmanlar arası yapışmayı değerlendirir.

Yöntem B (DIN 53357-B): Alman tekerlekli soyma testi veya rulo soyma testi olarak bilinir. Bu, numuneyi desteklemek ve sabit bir soyma açısını korumak için dönen bir tekerlek / rulo (tipik olarak 90 mm çapında) kullanan özel bir 90 derece soyma konfigürasyonudur. Araç, çapraz kafa bir katmanı çekerken soyma açısını kontrol altında tutar. Özellikle esnek malzemeler, kağıt / karton üzerindeki laminatlar veya standart 180 derece soymanın kırışıklığa veya tutarsız sonuçlara neden olabileceği durumlarda kullanışlıdır.

Bu yöntem, test boyunca sabit bir 90 derece soyma açısını koruyacak şekilde tasarlanmıştır. Bu da özellikle esnek malzemeler, alt tabakalar (kağıt veya karton gibi) üzerindeki laminatlar veya açı değişiminin sonuçları etkileyebileceği durumlarda geleneksel soyma yöntemlerine kıyasla daha tutarlı ve tekrarlanabilir sonuçlar sağlar.

Bu yöntem, çok katmanlı plastik filmlerde, levhalarda, kaplamalı malzemelerde, yapışkanlı folyolarda, lamine edilmiş ayırma kaplamalarında, bantlarda veya plastik / kağıt kompozitlerde katmanları ayırmak / delaminasyon yapmak için gereken kuvveti ölçer. Özellikle sabit bir açının kırışmayı, bükülme etkilerini veya tutarsız gerilim dağılımını azalttığı malzemeler için kullanışlıdır.

Tipik test prosedürü şu adımları izler:

Numuneler standart laboratuvar koşullarında şartlandırılır.
Numuneleri, genellikle tanımlanmış genişlikte şeritler halinde hazırlanır, örneğin 25 mm veya 50 mm.
Katmanlar, iki çıkıntı oluşturmak için bir uçtan kısmen ayrılır.
Numune test düzeneğine sabitlenir (Yöntem A için standart tutucular, Yöntem B için tekerlek / silindir düzeneği).
Sabit bir hızda soyulur (yaygın hızlar, malzemeye bağlı olarak 50-300 mm/dak).
Katmanları ayırmak için gereken kuvvet sürekli olarak ölçülür.
Soyma kuvveti (N) kaydedilir ve genellikle soyma mukavemeti hesaplanır (örneğin N/5 cm veya N/25 mm).
Başarısızlık modu değerlendirilir: Yapışma hatası, kohezyon hatası, alt tabaka hatası gibi.

Güvenilir sonuçlar elde etmek için genellikle birden fazla numune test edilir. Elde edilen değer, katmanların ayrılmasını sağlamak için gereken ortalama kuvveti temsil eder. Yapışma mukavemeti, belirtilen test mesafesi boyunca ortalama soyma kuvveti hesaplanarak belirlenir.

Test sırasında gözlemler şunları da içerebilir:

Yapışma hatası (malzeme katmanı içinde meydana gelen arıza)
Yapışma hatası (bağlantı arayüzünde meydana gelen arıza)
Yüzey yırtılması

Bu arıza modları, yapışma kalitesi ve malzeme uyumluluğu hakkında değerli bilgiler sağlar.

Kısaca DIN 53357 standardının temel amacı, plastik levha veya laminattaki yapıştırılmış katmanları ayırmak için gereken kuvveti ölçmektir. Yapışma performansı kritik öneme sahiptir çünkü zayıf yapışma şunlara yol açabilir:

Katmanların ayrılması
Yüzey kaplamasının bozulması
Azalmış mekanik dayanıklılık
Kullanım sırasında ürünün erken arızalanması

Standartlaştırılmış bir test yöntemi kullanarak, üreticiler ve laboratuvarlar, malzemeler ve üretim partileri arasında yapışma performansını karşılaştırabilirler.

DIN 53357 standardı yapışma testi tipik olarak soyma yöntemi kullanılarak gerçekleştirilir. Test genellikle şunları gerektirir:

Evrensel çekme test makinesi
Soyma test aparatları veya tutucuları
Numune hazırlama için kesici aletler
Kalınlık ölçme cihazı

Test makinesi, sabit bir çapraz kafa hızını koruyabilmeli ve soyma kuvvetini doğru bir şekilde kaydedebilmelidir.

DIN 53357 standardı, genellikle şunların testinde kullanılır:

Suni deri ve kaplamalı kumaşlar
Lamine plastik filmler
Plastik kaplı tekstiller
Çok katmanlı otomotiv iç mekan malzemeleri
Koruyucu plastik kaplamalar

Otomotiv, mobilya, ambalaj ve teknik tekstil gibi sektörler, uzun vadeli yapışma performansını sağlamak için bu teste güvenmektedir.

DIN 53357 standardı, üreticilere şu konularda yardımcı olur:

Tutarlı ürün kalitesini korumak
Laminatların yapışma mukavemetini doğrulamak
Farklı yapıştırıcıları veya kaplama işlemlerini karşılaştırmak
Malzemelerin müşteri veya sektör spesifikasyonlarını karşıladığından emin olmak

Katmanlı plastiklerin bükülmeye, sıcaklık değişimlerine veya mekanik strese maruz kaldığı uygulamalarda, yapısal bütünlüğü ve görünümü korumak için güvenilir yapışma şarttır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere DIN 53357 standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.