ISO 16750-5 Karayolu Taşıtları - Elektrikli ve Elektronik Ekipmanların Çevresel Koşulları ve Testleri - Bölüm 5: Kimyasal Yükler

Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından geliştirilen “ISO 16750-5 Karayolu taşıtları - Elektrikli ve elektronik ekipmanların çevresel koşulları ve testleri - Bölüm 5: Kimyasal yükler” standardında, elektrikli tahrik sistemleri ve B voltaj sınıfına göre maksimum çalışma voltajlarına sahip bileşenler dahil olmak üzere araçların elektrik ve elektronik sistemleri ve bileşenleri için gereklilikler açıklanmaktadır. Bu standart, olası çevresel stresleri açıklar ve araç üzerindeki veya içindeki belirli montaj yerleri için önerilen testleri ve gereklilikleri içerir. Bu standart kimyasal yükleri açıklar. Ancak bu standart, motosiklet ve mopedlerin sistem ve bileşenlerinin çevresel gereklilikleri veya testleri için geçerli değildir.

Kimyasal maddelerle sürekli temas koşulları ve testleri, diğer standartlardan veya müşteri ile tedarikçi arasındaki anlaşmaya göre belirlenebilir.

Belirtilen kimyasal maddelerle temas edebilen bileşenler ve ilgili parçalar, bu maddelere karşı dirençli olmalıdır. Bileşenler ve ilgili parçalar, kirleticiye karşı bağışık olduğu belgelerle gösterilebilen malzemeler hariç, temas etme olasılıkları olan tüm maddelerle test edilmelidir. Bir malzeme, bu maddede belirtilen zaman ve sıcaklıkta malzeme performansını etkileyecek kadar özellik değişikliği göstermiyorsa, kirleticiye karşı bağışık kabul edilir. Bağışıklığın belgelendirilmiş kanıtı, test edilen ekipman için geçerli olabilecek tüm çalışma koşulları için sağlanmalı ve müşteri ile tedarikçi arasında kararlaştırıldığı şekilde gerekli görülmesi halinde çalışma sıcaklığı ve kendiliğinden ısınma etkileri de dahil edilmelidir. Müşteri ve tedarikçi, kimyasal madde türü ve üretici konusunda anlaşmalıdır. Belirtilen kimyasal maddelere karşı direnç, malzeme seçim sürecinde mümkün olan en erken aşamada dikkate alınmalıdır.

Testin amacı, sistemlerin veya bileşenlerin kirletici maddelere geçici maruziyetten kabul edilemez şekilde etkilenip etkilenmediğini belirlemektir. Ancak bu test bir ömür testi olarak tasarlanmamıştır.

ISO 16750-5 standardı, karayolu taşıtlarındaki elektrikli ve elektronik sistemlerin çevresel koşullarını ve testlerini ele alan kritik bir standarttır. Bu standart özellikle, bu sistemleri etkileyebilecek kimyasal gerilimlere odaklanmaktadır.

ISO 16750-5 standardı, maksimum çalışma gerilimleri B sınıfı gerilim olarak sınıflandırılan elektrikli tahrik sistemleri dahil olmak üzere araçlardaki elektrikli ve elektronik sistemler ve bileşenler için geçerlidir. Bu standart, bu bileşenlerin araç içindeki veya üzerindeki montaj konumlarına bağlı olarak karşılaşabilecekleri olası kimyasal gerilimleri tanımlamaktadır. Bu koşullar altında dayanıklılık ve güvenilirliği sağlamak için testleri ve gereklilikleri içermektedir. Ancak, kimyasal maddelerle sürekli temas halinde olan sistemler (örneğin yakıta batırılmış yakıt pompaları) veya motosikletler ve mopedler için tasarlanmamıştır. Sürekli kimyasal maruziyet koşulları genellikle diğer standartlar veya müşteriler ile tedarikçiler arasındaki anlaşmalar aracılığıyla belirlenir.

ISO 16750-5 standardı, otomotiv elektroniğini etkileyebilecek bir dizi kimyasal maddeyi ele alır. Örneğin,

• Yakıtlar: Bileşenlere sıçrayabilen veya sızabilen, plastik muhafazalara veya contalara zarar verebilen benzin, dizel ve diğer yakıtlar.
• Yağlar: Konnektörlerin, contaların ve muhafazaların bütünlüğünü bozabilecek motor, şanzıman ve hidrolik yağlar.
• Diğer maddeler: Araç çalışması sırasında bileşenlerin karşılaşabileceği temizlik sıvıları, yol tuzları ve diğer çevresel kimyasallar.

Bu standart, bu maddelere maruz kalmayı simüle etmek ve malzemelerin ve bileşenlerin dayanıklılığını değerlendirmek için testler belirler. Bu testler, elektrikli ve elektronik sistemlerin performans veya güvenlikten ödün vermeden kimyasal streslere dayanabilmesini sağlar. Örneğin testler, yakıtlara kısa süreli maruz kalmanın veya yağlarla uzun süreli temasın etkisini, bileşenin belirli montaj konumuna (örneğin motor bölmesi, dış veya iç) odaklanarak değerlendirebilir.

ISO 16750-5 standardı, diğer standartlarda ele alınan elektromanyetik uyumluluğu (EMC) kapsamaz. Ekipman parçaları, montajlar veya araç kablo demetleri ve konnektörleri de kapsam dışıdır. Ancak bu bileşenler için bazı testler hala geçerli olabilir. Standart, kimyasal maddelerle sürekli temas halinde olan bileşenler için tasarlanmadığını, bu tür durumların özel standartlar veya özel anlaşmalar gerektirdiğini vurgular.

Otomotiv endüstrisi, zorlu kimyasal ortamlarda elektrikli ve elektronik sistemlerin sağlamlığını sağlamak için ISO 16750-5 standardına güvenir. Üreticiler, bileşenleri tasarlamak ve test etmek için bu standardı kullanır ve belirli araç montaj yerleri için güvenilirlik ve güvenlik gereksinimlerini karşıladıklarından emin olurlar. Gelişmiş laboratuvarlar, kimyasal yük testleri yapmak için ISO 16750-5 standardını uygulayarak üreticilerin bileşenlerini endüstri standartlarına göre doğrulamalarına yardımcı olur.

ISO 16750-5 standardı, gelişmiş sürücü destek sistemleri, elektrikli tahrik ve bağlantılı teknolojilere sahip modern araçlarda giderek daha kritik hale gelen otomotiv elektroniğinin dayanıklılığını artırmada hayati bir rol oynamaktadır. Sıkı kimyasal yük testleri öngören bu standart, çevresel streslerden kaynaklanan arızaları önlemeye, araç güvenliğini ve ömrünü artırmaya yardımcı olur.

Esas olarak ISO 16750-5 standardı, bileşenlerin yakıtlar, yağlar, temizlik sıvıları ve yol tuzları gibi kimyasal maddelere ne kadar dayanıklı olduğunu değerlendirmek için standartlaştırılmış prosedürleri tanımlar. Test yöntemleri, gerçek dünya maruziyet senaryolarını taklit edecek şekilde tasarlanmıştır ve bileşenlerin işlevselliğini ve bütünlüğünü korumasını sağlar. Bu standart, testleri kimyasal madde türüne ve bileşenin konumuna (örneğin motor bölmesi, dış veya iç) bağlı olarak değişen beklenen maruziyet koşullarına göre sınıflandırır. Bu standartta açıklanan temel yöntemler şunlardır:

• Yakıtlara direnç: Bu testin amacı, yakıt maruziyetinin (örneğin benzin, dizel) bileşenler, özellikle motor bölmesindeki veya yakıt sistemlerinin yakınındaki bileşenler üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Bileşenler, beklenen maruziyete bağlı olarak daldırma, püskürtme veya fırçalama gibi yöntemlerle yakıta maruz bırakılır. Maruziyet süresi ve sıcaklığı, gerçek dünya koşullarını (örneğin kısa süreli sıçrama veya uzun süreli temas) taklit edecek şekilde belirlenir. Maruziyetten sonra, bileşenler malzeme şişmesi, çatlama veya işlevsellik kaybı gibi bozulma belirtileri açısından incelenir.
• Yağlara direnç: Bu testin amacı, motor yağı, şanzıman yağı veya hidrolik sıvıları gibi yağlara maruz kalan bileşenlerin dayanıklılığını değerlendirmektir. Bileşenler, çalışma koşullarını simüle etmek için genellikle yüksek sıcaklıklarda daldırma veya uygulama yoluyla yağa maruz bırakılır. Testler, contalar, contalar veya plastik muhafazalar gibi malzeme özelliklerine odaklanarak uzun süreli veya kısa süreli temasın etkilerini değerlendirir. Maruz kalma sonrasında, bileşenler yumuşama veya kırılganlık gibi sorunları tespit etmek için görsel ve işlevsel incelemelerden geçirilir.
• Temizlik sıvılarına direnç: Bu testin amacı, bileşenlerin, araç bakımında veya araba yıkamada kullanılanlar gibi temizlik maddelerine maruz kalmaya dayanabildiğinden emin olmaktır. Bileşenler, püskürtme veya silme yoluyla temizlik sıvılarına (örneğin deterjanlar, ön cam yıkama sıvısı) maruz bırakılır. Test, tanımlanmış maruz kalma süreleri ve konsantrasyonlarıyla tipik temizlik senaryolarını simüle eder. Bileşenler, yüzey bozulması, renk bozulması veya işlevsel bozulma açısından değerlendirilir.
• Diğer kimyasal maddelere karşı direnç: Bu testin amacı, bileşenlerin belirli ortamlarda karşılaşabileceği yol tuzları, antifriz veya akü asidi gibi çeşitli kimyasal maddelere karşı direncini test etmektir. Bileşenler, püskürtme, daldırma veya döngüsel maruziyet (örneğin yol tuzu için ıslak / kuru döngüler) gibi yöntemlerle kimyasal maddeye maruz bırakılır. Testler, uzun süreli maruziyeti simüle etmek için hızlandırılmış eskitme içerebilir. Test sonrası değerlendirmeler, korozyon, malzeme bozulması veya elektrik arızalarını kontrol eder.

Sonuç olarak ISO 16750-5 standardı, kimyasal stresler altında kara taşıtlarındaki elektrik ve elektronik sistemlerin güvenilirliğini sağlamak için temel bir standarttır. Belirli test ve gereklilikleri tanımlayarak, üreticilerin otomotiv uygulamalarında karşılaşılan zorlu ortamlara dayanıklı sağlam bileşenler tasarlamalarına yardımcı olur. Sektör yeniliklere devam ettikçe, ISO 16750-5 standardı, otomotiv elektroniğinde kalite ve güvenlik için temel bir unsur olmaya devam edecektir.

Uzun yıllardır hizmet veren ve dünyada bilim ve teknoloji alanında yaşanan gelişmeleri titizlikle takip eden kuruluşumuz, her sektörden işletmelere, yetişkin bir kadro ve geniş bir altyapı ile çok farklı alanlarda test, ölçüm ve analiz çalışmaları gerçekleştirmektedir. Bu çerçevede işletmelere “ISO 16750-5 Karayolu taşıtları - Elektrikli ve elektronik ekipmanların çevresel koşulları ve testleri - Bölüm 5: Kimyasal yükler” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.