
Fransız Renault otomobil firması tarafından geliştirilen “Renault D45 1601E Yolcu kompartman malzemeleri - Tek bir yüzeydeki katkı maddelerinin uçuşkanlığı” standardında, kumaş veya plastik parçalardaki katkı kaybını karakterize etmek amacı ile kullanılan bir test yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, tüm yolcu bölmesi malzemelerine uygulanabilir.

Bu yöntem ile prensip olarak belirli bir sıcaklıkta ve belirli bir süre boyunca aktif karbonla temas halinde bulunan 1 dm2’lik bir yüzeye sahip numunedeki katkı kaybının ağırlığı ölçülür.
Numune olarak analiz edilen malzemeden veya analiz edilen parçanın düz bir kısmından çapı 122 mm olan üç adet numune kesilir. Numuneler haznede en az 24 saat boyunca şartlandırılır. Hidrofilik malzemeler (örneğin keçeler, kırpılmış deriler, TEP pamuk astarları, poliüretan köpük gibi) durumunda, numuneler haznede en az 72 saat boyunca şartlandırılır. Yeni aktif karbon en az 2 saat boyunca 105 derecede yeniden aktive edilir.
Her numuneyi kullanarak bir miligrama kadar tartılır (gram cinsinden). Her numune fikstür üzerine yerleştirilir ve aynı anda cihaz orta derecede sıkılır. Numune 20 g yeniden aktive edilmiş yeni aktif karbonla örtülür ve tüm yüzeyi kaplanır. Kapak yerleştirilir.
Karbon dağılımını değiştirmemek için fikstürleri eğmekten veya sallamaktan kaçınmak gerekir. Sıcaklık probu kapakla temas edecek şekilde yerleştirilir. Test süresi boyunca sıcaklık izlenir.
Armatürler fırına yerleştirilir:
Armatürler fırından çıkarılır ve aktif karbon çıkarılır. Numuneler armatürlerden çıkarılır, kuvvetlice çalkalanır, bezle silinir veya üfleyici kullanarak temizlenir. Numuneler ilk tartımdan önceki gibi şartlandırılır. Her örnek için gram cinsinden ağırlıkları belirlenir.
Sonuçların ifade edilirken, katkı maddelerinin uçuculuğu, metrekare başına gram olarak ifade edilir ve üç numunenin m2 cinsinden buharlaşma yüzeyine göre ortalama ağırlık kaybı (g) ile karakterize edilir.
Kısaca Renault D45 1601E standardı, yolcu bölmesi malzemelerinden gelen katkı maddelerinin uçuculuğunun değerlendirilmesine atıfta bulunur ve özellikle tek bir yüzey üzerinde değerlendirilir. Bu test, uçucu maddelerin emisyonunu sınırlayarak güvenli ve konforlu bir kabin ortamı sağlamak için Renault firmasının otomotiv malzeme yeterlilik standartlarının tipik bir parçasıdır.
Bu standardın amacı, plastikler, tekstiller ve kaplamalar gibi araç içi malzemelerin, ısı altında uçucu maddeler salma eğilimini değerlendirmektir. Bu durum cam yüzeylerde buğulanmaya (görünürlük endişesi) ve yolcular için koku veya sağlık etkilerine neden olmaktadır. Test uygulanırken prensip olarak malzemenin tek bir test yüzeyi kontrollü koşullar altında ısıtılır ve daha soğuk bir yüzeyde salınan ve yoğunlaşan uçucu madde miktarı ölçülür.
Ana test parametreleri şunları içerir: sıcaklık maruziyeti (genellikle 80 derece ile 120 derece arasında), süre (genellikle 3 ila 16 saat) ve yoğunlaşma ölçümüdür (cam veya metal plaka kullanılarak). Değerlendirme kriterleri, yoğunlaşmış malzemenin ağırlığı ve görsel buğulanma veya şeffaflık değişimidir.
Bu standarda göre kabul edilebilir uçuculuk seviyeleri için belirli sınırlar şunlara göre tanımlanır:
Bu test genellikle şunların kalifikasyonu sırasında uygulanır:
Bu testlerin amacı, kullanıcıların uçucu organik bileşiklere (VOC) maruziyetini en aza indirmek ve iç hava kalitesinin aracın iç çevre ve güvenlik kriterlerini karşılamasını sağlamak.
Renault D45 1601E standardı yolcu güvenliği, konforu ve çevre uyumluluğu ile ilgili birkaç önemli nedenden dolayı gereklidir. Bu standardın önemli olmasının başlıca nedenleri şunlardır:
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “Renault D45 1601E Yolcu kompartman malzemeleri - Tek bir yüzeydeki katkı maddelerinin uçuşkanlığı” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
