الزامات و رویه‌های آزمایش ANSI Z136 برای استفاده ایمن از لیزرها

سری استانداردهای ANSI Z136 که توسط موسسه ملی استاندارد آمریکا (ANSI) تدوین شده است، شامل الزامات و رویه‌های آزمایش برای استفاده ایمن از لیزرها می‌باشد.

«استاندارد ملی آمریکا برای استفاده ایمن از لیزرها» (ANSI Z136.1) استاندارد اساسی افقی است. برنامه‌های ایمنی لیزر الزامات کلی در مورد ارزیابی خطر، طبقه‌بندی (کلاس ۱، ۱M، ۲، ۲M، ۳R، ۳B، ۴)، حداکثر میزان مجاز مواجهه، اقدامات کنترلی، خطرات غیرتابشی و موارد مشابه را ارائه می‌دهند. سایر استانداردهای ANSI Z136 به این بخش ارجاع داده می‌شوند یا بر اساس آن بنا شده‌اند.

سایر استانداردهای ANSI Z136، استانداردهای تخصصی (عمودی) هستند. این استانداردها برای محیط‌ها یا کاربردهای خاص اعمال می‌شوند و عموماً در محدوده خاص خود، بر استاندارد ANSI Z136.1 اولویت دارند.

استاندارد ANSI Z136 شامل زیربخش‌های زیر است:

• استاندارد ANSI Z136.1 «جابجایی ایمن لیزرها» دستورالعمل‌های توصیه‌شده برای جابجایی ایمن لیزرهایی که در طول موج‌های بین ۱۸۰ نانومتر و ۱۰۰۰ میکرومتر کار می‌کنند را شرح می‌دهد. این استاندارد محیطی را که لیزر در آن استفاده می‌شود و محیط اطراف مسیر پرتو را مشخص می‌کند.

امروزه، فناوری لیزر به طور گسترده در صنایع سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حالی که احتمال آسیب به مواد در فرآیندهای لیزری یک ملاحظه مهم است، نگرانی اصلی خطر برای هر کسی است که با این تجهیزات کار می‌کند.

استاندارد ANSI Z136.1 توصیه‌های جامعی برای استفاده ایمن از لیزرها و سیستم‌های لیزری که در طول موج‌های بین ۱۸۰ نانومتر و ۱۰۰۰ میکرومتر (۱ میلی‌متر) کار می‌کنند، ارائه می‌دهد. این استاندارد ضمن تمرکز بر محافظت از افراد در برابر خطرات مرتبط با تابش لیزر، به خطرات غیرتابشی نیز می‌پردازد.

این استاندارد در کاربردهای صنعتی، پزشکی، تحقیقاتی، آموزشی، نظامی و فضای باز لیزر کاربرد دارد. این استاندارد به طور گسترده توسط OSHA به رسمیت شناخته شده و به عنوان معیار بالفعل برای برنامه‌های ایمنی لیزر عمل می‌کند.

یکی از مهمترین دستاوردهای این استاندارد، سیستم طبقه‌بندی هفت کلاسه لیزر بر اساس پتانسیل لیزر برای ایجاد آسیب بیولوژیکی به چشم یا پوست است:

• کلاس ۱ در تمام شرایط عادی ایمن است (هیچ خطری ندارد).
• کلاس ۱M بی‌خطر است، مگر اینکه با ابزارهای نوری (مثلاً ذره‌بین) مشاهده شود.
• لیزرهای مرئی کلاس ۲ عموماً از طریق واکنش اجتنابی (رفلکس پلک زدن) از چشم محافظت می‌کنند.
• کلاس 2M همان کلاس 2 است، اما هنگام مشاهده با ابزارهای نوری خطرناک است.
• کلاس ۳R: خطر آسیب‌دیدگی کم در اثر نگاه مستقیم، خطر آسیب‌دیدگی چشم کم.
• کلاس ۳B: دید از طریق انعکاس مستقیم یا آینه‌ای خطرناک است؛ انعکاس‌های پراکنده عموماً بی‌خطر هستند.
• لیزرهای کلاس ۴، لیزرهای پرقدرتی هستند که می‌توانند باعث آسیب به چشم و پوست، خطرات آتش‌سوزی و بازتاب‌های پراکنده خطرناک شوند.

این طبقه‌بندی، هر نوع لیزر را بر اساس پتانسیل آن برای ایجاد آسیب بیولوژیکی طبقه‌بندی می‌کند. لیزرهای کلاس ۱ از تمام کنترل‌ها معاف هستند زیرا هیچ خطری ندارند، در حالی که لیزرهای کلاس ۴ برای کاهش خطر قرار گرفتن در معرض چشم یا پوست نیاز به کنترل‌های دقیق دارند. کنترل‌های خاص برای هر طبقه‌بندی در استاندارد به تفصیل شرح داده شده است.

• استاندارد ANSI Z136.2 با عنوان «جابجایی ایمن سیستم‌های ارتباطی فیبر نوری با استفاده از دیودهای لیزری و منابع LED»، راهنمایی‌هایی را برای جابجایی، نگهداری، سرویس و نصب ایمن سیستم‌های ارتباطی نوری با استفاده از دیودهای لیزری یا دیودهای ساطع‌کننده نور که در طول موج‌های بین 0,6 میلی‌متر و 1 میلی‌متر کار می‌کنند، ارائه می‌دهد.

سیستم‌های ارتباط نوری شامل لینک‌های مبتنی بر فیبر نوری انتها به انتها، لینک‌های ثابت زمینی نقطه به نقطه در فضای آزاد یا ترکیبی از هر دو هستند. این استاندارد برای استفاده توسط کسانی که سیستم‌های انتها به انتها را نصب می‌کنند و توسط پرسنل خدمات، نگهداری و سایر افرادی که ممکن است در موقعیت‌هایی که دسترسی کنترل نشده، کنترل شده یا محدود است با این سیستم‌ها تعامل داشته باشند، طراحی شده است. این استاندارد اطلاعات ایمنی دقیقی را برای سیستم‌هایی که انرژی نوری در دسترس است و پارامترهای منبع نامشخص یا تحت کنترل کاربر نیستند، ارائه می‌دهد.

این استاندارد شامل اقدامات کنترلی متناسب با سطح خطر خاص (اتصالات فیبر نوری) و سطح دسترسی (اتصالات فضای آزاد) است. اکثر ارزیابی‌ها را می‌توان به صورت تحلیلی انجام داد و تعدادی از نمونه‌های ارزیابی خطر نمونه در پیوست‌ها ارائه شده است.

این استاندارد دو نوع سیستم اصلی را پوشش می‌دهد:

• سیستم‌های ارتباطی فیبر نوری: اتصالات مبتنی بر فیبر نوری سرتاسری
• سیستم‌های ارتباطی نوری فضای آزاد: لینک‌های نقطه به نقطه زمینی ثابت (یا سیستم‌های ترکیبی که هر دو را با هم ترکیب می‌کنند).

برخلاف لیزرهای معمولی، سیستم‌های فیبر نوری عموماً محصور هستند و در شرایط عادی به عنوان کلاس ۱ (ذاتاً ایمن) عمل می‌کنند. با این حال، خطراتی در حین سرویس، نگهداری، نصب یا هنگام قطع شدن فیبرها (هنگام وجود تابش نوری قابل دسترس) ایجاد می‌شود.

شبکه‌های فیبر نوری به سرعت در حال رشد هستند. تکنسین‌ها اغلب با فیبرهای برق‌دار یا بالقوه برق‌دار در محیط‌های کنترل نشده کار می‌کنند. استاندارد ANSI Z136.2 به جلوگیری از آسیب‌های چشمی ناشی از تابش لیزر مادون قرمز نامرئی کمک می‌کند، که یک خطر واقعی در هنگام اتصال یا آزمایش است.

• استاندارد ANSI Z136.3 «استفاده ایمن از لیزر در مراقبت‌های بهداشتی» راهنمایی برای لیزر در مراقبت‌های بهداشتی ارائه می‌دهد و در مورد لیزرهایی (تابش لیزر) که در طول موج‌های بین ۱۸۰ نانومتر و ۱۰۰۰ میکرومتر در نواحی UV، مرئی و IR طیف الکترومغناطیسی عمل می‌کنند، اعمال می‌شود. این استاندارد رویه‌های خاصی را برای محافظت از هر کسی که ممکن است در معرض تابش لیزر قرار گیرد، ارائه می‌دهد و به ایجاد برنامه‌ای برای ترویج استفاده ایمن از سیستم‌های لیزر در مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کند.

این استاندارد در مورد تمام محیط‌هایی که لیزر مورد استفاده در سیستم‌های لیزر مراقبت‌های بهداشتی به عنوان یک وسیله پزشکی استفاده می‌شود، اعمال می‌شود. این شامل مراکز بیمارستانی، مراکز جراحی سرپایی و مطب‌های پزشکی، دندانپزشکی و دامپزشکی و همچنین محیط‌های غیرپزشکی مانند سالن‌ها و اسپاها می‌شود.

سیستم‌های لیزر مراقبت‌های بهداشتی شامل یک سیستم توزیع برای هدایت خروجی لیزر، یک منبع تغذیه با کنترل‌ها و کالیبراسیون‌های لیزر، یک محفظه محافظ و مایعات و گازهای مرتبط هستند.

لیزرهای پزشکی هر روز در هزاران عمل جراحی استفاده می‌شوند. خطرات شامل آسیب چشمی، سوختگی پوست، آتش‌سوزی‌های جراحی، استنشاق بخارات لیزر (که ممکن است حاوی ویروس‌ها و مواد سرطان‌زا باشند) و خطرات الکتریکی است. این استاندارد به مراکز کمک می‌کند تا از طریق کنترل‌های ساختاریافته، آموزش و نظارت، از این حوادث جلوگیری کنند.

این استاندارد، استاندارد طلایی برای ایمنی لیزر در بخش مراقبت‌های بهداشتی است. رعایت این استاندارد از بیماران و کارکنان محافظت می‌کند، خطرات مسئولیت را کاهش می‌دهد و استفاده ایمن و مؤثر از لیزرهای پزشکی را تضمین می‌کند.

• استاندارد اندازه‌گیری‌های ایمنی لیزر ANSI Z136.4 راهنمایی‌هایی را برای اندازه‌گیری‌های نوری مربوط به الزامات ایمنی لیزر ارائه می‌دهد. اندازه‌گیری‌های نوری به بررسی شدت، توزیع طیفی، قطبش یا سایر خواص نور ساطع شده از یک جسم یا منعکس شده توسط آن یا عبور از یک محیط اشاره دارد. این استاندارد مشخص می‌کند که برای یک اندازه‌گیری نوری موفق، پرتو باید به درستی با هر عنصر در مسیر خود، از جمله روزنه‌ها، لنزها، گوه‌ها، فیلترها، آینه‌ها، میراگرهای پرتو و آشکارسازها، هم‌تراز شود.

علاوه بر این، این استاندارد به طور خاص به اندازه‌گیری پارامترهای مربوط به پرتو خروجی لیزر که برای به دست آوردن مقادیر کمیت‌های مورد استفاده در محاسبات طبقه‌بندی یا ارزیابی خطر لازم است، می‌پردازد. این ارزیابی شامل مقایسه میزان مواجهه اندازه‌گیری شده با حداکثر مقادیر مواجهه مجاز مشخص شده در استاندارد ANSI Z136.1، بر اساس توانایی پرتو لیزر مستقیم، منعکس شده یا پراکنده در ایجاد آسیب بیولوژیکی به چشم یا پوست است.

این استاندارد راهنمایی دقیقی در مورد نحوه انجام اندازه‌گیری‌های نوری پرتوهای لیزر ارائه می‌دهد که برای ارزیابی خطرات و طبقه‌بندی لیزرها طبق استاندارد ANSI Z136.1 ضروری هستند. این استاندارد اندازه‌گیری‌های مورد نیاز برای تعیین پارامترهای اساسی زیر را پوشش می‌دهد:

• توان یا انرژی خروجی
• شدت تابش یا قرار گرفتن در معرض تابش
• قطر و انحراف پرتو
• ویژگی‌های پالس (برای لیزرهای پالسی)
• طول موج و توزیع طیفی

این اندازه‌گیری‌ها برای موارد زیر ضروری هستند:

• تعیین طبقه‌بندی صحیح لیزر.
• محاسبه حداکثر میزان مجاز مواجهه
• تعریف منطقه خطر اسمی.
• ارزیابی محدودیت‌های انتشار قابل دستیابی.

این استاندارد برای لیزرهایی که بین ۱۸۰ نانومتر و ۱ میلی‌متر (فرابنفش تا مادون قرمز دور) عمل می‌کنند، اعمال می‌شود.

این استاندارد، مبنای فنی برای ارزیابی دقیق خطر لیزر را فراهم می‌کند. اگرچه این استاندارد نسبت به سایر استانداردهای Z136 دقیق‌تر و متمرکز بر اندازه‌گیری است، اما برای هر کسی که مایل به طبقه‌بندی لیزرها، محاسبه مناطق خطر اسمی یا تأیید قابل اعتماد کنترل‌های ایمنی است، ضروری است. کاربرد صحیح این روش توصیه‌شده به پر کردن شکاف بین محدودیت‌های ایمنی نظری و عملکرد لیزر در دنیای واقعی کمک می‌کند.

• استاندارد ANSI Z136.5 «استفاده ایمن از لیزر در مؤسسات آموزشی» به نگرانی‌های ایمنی لیزر و موقعیت‌هایی که ممکن است در محیط‌های آموزشی پیش بیاید، می‌پردازد. این استاندارد جایگزین استاندارد ANSI Z136.1 نمی‌شود که برای درک کامل وظایف مسئول ایمنی لیزر و ارزیابی خطر لیزر ضروری است. محیط‌های آموزشی که ممکن است لیزر در آنها وجود داشته باشد شامل آزمایشگاه‌های آموزشی، کلاس‌های درس، سالن‌های سخنرانی، نمایشگاه‌های علمی، موزه‌ها و پروژه‌های دانشجویی در دانشگاه و خارج از دانشگاه است. این استاندارد برای اساتید و دانشجویانی که از لیزر در سطوح ابتدایی، متوسطه و دانشگاه استفاده می‌کنند، به استثنای آزمایشگاه‌های تحقیقاتی تحصیلات تکمیلی، طراحی شده است. محدوده طول موج مورد نظر شامل نواحی فرابنفش (UV)، مرئی و مادون قرمز (IR) طیف الکترومغناطیسی، به ویژه محدوده طول موج بین ۱۸۰ نانومتر (nm) و ۱ میلی‌متر (mm) است.

به طور خلاصه، این استاندارد به نگرانی‌های ایمنی لیزر در محیط‌های آموزشی و نمایشی می‌پردازد. این استاندارد، استفاده ایمن از لیزر و سیستم‌های لیزری در کلاس‌های درس، آزمایشگاه‌ها، نمایشگاه‌های علمی و نمایش‌های مدرسه‌ای را پوشش می‌دهد و به ویژه بر موارد زیر تأکید دارد:

• ایمنی دانش‌آموزان
• آموزش معلمان
• اقدامات کنترلی ساده‌شده متناسب با بودجه‌ها و محیط‌های آموزشی.
• جلوگیری از آسیب‌ها ضمن ترویج یادگیری عملی با لیزر.

این استاندارد در مورد لیزرهایی که بین ۱۸۰ نانومتر و ۱ میلی‌متر عمل می‌کنند، اعمال می‌شود و عمدتاً بر لیزرهای کم‌توان تا متوسط ​​(کلاس ۱، ۲، ۳R و برخی کلاس ۳B) که معمولاً در آموزش استفاده می‌شوند، تمرکز دارد.

• استاندارد ANSI Z136.6 با عنوان «استفاده ایمن از لیزر در مناطق بیرونی» دستورالعمل‌هایی را برای طراحان، کاربران و اپراتورهای لیزر یا سیستم‌های لیزری برای استفاده در فضای باز مشخص می‌کند و کاربردهای متعددی از جمله نمایش‌های نور لیزر، لیزرهای مورد استفاده در تحقیقات علمی در فضای باز و لیزرهای نظامی دارد.

یکی از مهمترین نگرانی‌ها در مورد استفاده از روش‌های انتشار تحریک‌شده با نور در فضای باز این است که پرتوهای لیزر می‌توانند آزادانه حرکت کنند بدون اینکه توسط همان موانعی که مانع پراکندگی لیزر در فضای بسته می‌شوند، مسدود شوند. پراش پرتو لیزر می‌تواند باعث پخش شدن آن در فواصل طولانی‌تر شود و تعداد بیشتری از افراد را در معرض خطر قرار دهد. این استاندارد همچنین به اثرات جوی که می‌توانند لیزرها را هنگام استفاده فقط در فضای باز تغییر دهند، می‌پردازد. به عنوان مثال، سوسوزنی ناشی از تغییرات دما منجر به تغییراتی در توزیع انرژی پرتو می‌شود، در حالی که تضعیف ناشی از آئروسل‌ها طول موج پرتوها را تغییر می‌دهد.

این استاندارد به چالش‌های منحصر به فرد استفاده از لیزر در فضای باز می‌پردازد، جایی که عواملی مانند انتشار طولانی مدت در جو، دسترسی عمومی غیرقابل پیش‌بینی، شرایط آب و هوایی و نگرانی‌های هوانوردی به طور قابل توجهی خطر را افزایش می‌دهند. این استاندارد لیزرهایی را که بین ۱۸۰ نانومتر و ۱ میلی‌متر (UV تا مادون قرمز دور) کار می‌کنند، پوشش می‌دهد.

زمینه های کاربردی اصلی عبارتند از:

• نمایش‌های نور لیزری و صفحه نمایش‌های سرگرمی
• ساخت و ساز، نقشه برداری و همترازی
• تحقیقات علمی (مثلاً لیدار جوی، نجوم)
• کاربردهای نظامی و دفاعی
• ارتباطات در فضای باز و تعیین برد
• سیستم‌های نوری میدان آزاد

این استاندارد نه تنها بر محافظت از اپراتورها، بلکه بر عموم مردم، هواپیماها و گیرنده‌های حساس (مثلاً رصدخانه‌ها) نیز تأکید دارد.

لیزرهای فضای باز می‌توانند در فواصل بسیار طولانی خطر ایجاد کنند. یک لیزر کلاس ۴ با قدرت بالا می‌تواند تا کیلومترها خطرناک باشد. خطرات رایج عبارتند از:

• آسیب‌های چشمی به غیرنظامیان یا خلبانان
• حواس‌پرتی یا نابینایی موقت که خدمه هواپیما تجربه می‌کنند
• آسیب به تجهیزات نوری حساس (مثلاً تلسکوپ‌های نجومی)

این استاندارد به سازمان‌ها کمک می‌کند تا کنترل‌های متناسبی را اجرا کنند و در عین حال کاربردهای ارزشمند لیزر در فضای باز را امکان‌پذیر سازند. این امر به ویژه برای تولیدکنندگان نمایش لیزری که باید این استاندارد و مقررات FAA را برای مجوزهای حریم هوایی رعایت کنند، بسیار مهم است.

• استاندارد ANSI Z136.7 تست تجهیزات حفاظتی لیزری، توصیه‌هایی را برای آزمایش و برچسب‌گذاری مواد محافظ لیزری و تجهیزات حفاظتی، مانند محافظ‌های چشم، موانع، پرده‌ها، فیلترها و پنجره‌ها، که برای استفاده با لیزرها و سیستم‌های لیزری که در طول موج‌های بین ۱۸۰ نانومتر و ۱۰۶ نانومتر کار می‌کنند، طراحی شده‌اند، ارائه می‌دهد. با توجه به اینکه چشم انسان اکنون به طور گسترده پذیرفته شده است که تقریباً همیشه نسبت به پوست انسان در معرض آسیب بیشتری است، اطمینان از آزمایش کافی عینک‌های محافظ لیزری (به عنوان مثال، فناوری‌های فیلتر جذبی، تداخلی/بازتابی و ترکیبی) از اهمیت بالایی برخوردار است.

این استاندارد، رویه‌های آزمایشی را ارائه می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که مواد و تجهیزات محافظ لیزر، سطح محافظت مشخص شده خود را در طول عمر محصول حفظ می‌کنند. این دستگاه‌های محافظ شامل دستگاه‌های محافظ چشم لیزری یا فیلترهای ابزار، فیلترهای پنجره لیزری و موانع، صفحات یا پرده‌های محافظ میدان لیزر هستند. بسته به دستگاه محافظ، نوع لیزر، حالت عملکرد گذرا و طول موج(ها)، ممکن است روش‌های آزمایش متفاوتی مورد نیاز باشد. هدف این استاندارد ارائه راهنمایی‌های معقول و کافی در مورد روش‌های آزمایش، پروتکل‌ها و مشخصات دستگاه‌های مورد استفاده برای محافظت از چشم در برابر لیزر و سیستم‌های لیزری است.

به طور خلاصه، این استاندارد به تولیدکنندگان، آزمایشگاه‌های آزمایش و کاربران توصیه‌های روشنی برای ارزیابی و برچسب‌گذاری مواد و تجهیزات محافظ لیزر ارائه می‌دهد. این استاندارد موارد زیر را پوشش می‌دهد:

• عینک محافظ لیزر
• موانع و پرده‌ها
• ویندوز و فیلترها
• سایر مواد محافظ

این استاندارد در مورد لیزرهایی که بین ۱۸۰ نانومتر و ۱۰۰۰ میکرومتر کار می‌کنند، اعمال می‌شود. این استاندارد بر آزمایش‌های دقیق برای اطمینان از حفظ سطح حفاظت مشخص شده توسط تجهیزات در طول عمر مفید آنها تأکید دارد. محدودیت‌های کلیدی این استاندارد عبارتند از:

• تجهیزات حفاظت فردی برای لیزرهای پرانرژی با چگالی نوری بیشتر از 7 پوشش داده نمی‌شوند.
• ممکن است برای لیزرهای با پالس بسیار بالا یا لیزرهای با توان موج پیوسته بسیار بالا کافی نباشد.

این استاندارد با اطمینان از آزمایش قابل اعتماد تجهیزات حفاظتی و برچسب گذاری واضح آنها، نقشی حیاتی در اکوسیستم ایمنی لیزر ایفا می‌کند. در عصری که کاربردهای لیزر به طور فزاینده‌ای قدرتمند و متنوع هستند، این استاندارد به حفظ اعتماد به تجهیزاتی که از چشم‌ها، آسیب‌پذیرترین قسمت بدن، محافظت می‌کنند، کمک می‌کند.

• استاندارد ANSI Z136.8 «استفاده ایمن از لیزر در تحقیق و آزمایش» راهنمایی‌ها و توصیه‌هایی را برای کاربران در مورد استفاده ایمن از لیزرها و سیستم‌های لیزری که عمدتاً برای تحقیق، توسعه یا آزمایش در محیط‌های داخلی استفاده می‌شوند، ارائه می‌دهد. این استاندارد در مورد لیزرها/سیستم‌های لیزری که بین طول موج‌های فرابنفش (UV) 180 نانومتر و مادون قرمز (IR) 1000 میکرومتر عمل می‌کنند، اعمال می‌شود.

محیط‌های آزمایش ممکن است از عملیات معمول لیزر منحرف شوند و ممکن است نیاز به دسترسی به سطوح تابش لیزر بالاتر از محدودیت‌های انتشار قابل دستیابی برای کلاس لیزر تعیین شده داشته باشند. با در نظر گرفتن این ملاحظات، ایمنی در درجه اول با طبقه‌بندی لیزرها بر اساس خطرات نسبی آنها و سپس تعیین اقدامات کنترلی بر اساس این خطرات و شرایط عملیاتی تضمین می‌شود.

این استاندارد به چالش‌هایی می‌پردازد که با چالش‌های موجود در محیط‌های صنعتی یا بالینی متفاوت است:

• تغییرات مکرر در تنظیمات آزمایشگاهی
• مسیرهای پرتو باز
• سیستم‌های لیزر سفارشی یا خانگی
• پیکربندی‌های موقت یا در حال تکامل
• فناوری‌های لیزر پرقدرت یا جدید

این استاندارد در درجه اول برای محیط‌های داخلی قابل اجرا است، اما شامل مقرراتی برای آزمایش‌های کنترل‌شده در فضای باز نیز می‌شود. این استاندارد بر اساس استاندارد ANSI Z136.1 بنا شده و آن را تکمیل می‌کند، در عین حال رویکردهای انعطاف‌پذیرتر و کاربردی‌تری را برای تحقیق و توسعه ارائه می‌دهد.

آزمایشگاه‌های تحقیقاتی اغلب از لیزرهای سه‌بعدی و کلاس ۴ در پیکربندی‌های غیر معمول استفاده می‌کنند. خطرات رایج شامل قرار گرفتن چشم در معرض نور در هنگام ترازبندی، بازتاب‌های غیرمنتظره پرتو و کنترل‌های ناکافی در سیستم‌های اصلاح‌شده است. این استاندارد با ارائه الزامات واقع‌بینانه و قابل انطباق، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا تحقیقات پیشرفته را با ایمنی متعادل کنند. این استاندارد به طور گسترده توسط موارد زیر استفاده می‌شود:

• دانشکده‌های فیزیک، شیمی و مهندسی دانشگاه
• آزمایشگاه‌های ملی
• امکانات اختصاصی تحقیق و توسعه
• موسسات تحقیقاتی دولتی

این استاندارد، راهنمایی‌های کاربردی و مختص صنعت را برای استفاده ایمن از لیزرها و سیستم‌های لیزری در محیط‌های تولیدی و صنعتی ارائه می‌دهد. این استاندارد، لیزرهایی با طول موج بین ۱۸۰ نانومتر و ۱ میلی‌متر مربع (UV تا مادون قرمز دور) را پوشش می‌دهد که در فرآیندهایی مانند موارد زیر استفاده می‌شوند:

• پردازش مواد (برش، جوشکاری، سوراخکاری، علامت گذاری، حکاکی)
• ترازیابی، ترازیابی و مترولوژی لیزری
• تولید و مونتاژ
• بینایی ماشین و کنترل
• کنترل موجودی و سیستم‌های خودکار

این استاندارد به چالش‌های منحصر به فرد محیط‌های تولیدی، از جمله تولید با حجم بالا، ماشین‌آلات خودکار، ادغام با سیستم‌های رباتیک و وجود خطرات صنعتی غیرلیزری می‌پردازد.

این استاندارد همچنان مرجع اساسی ایمنی لیزر در بخش تولید است. این استاندارد اصول کلی ایمنی لیزر را به الزامات عملی و تولیدمحور تبدیل می‌کند که هم از حفاظت از کارگران و هم از عملیات کارآمد پشتیبانی می‌کند. برای هر تأسیساتی که از لیزر در پردازش یا اتوماسیون صنعتی استفاده می‌کند، این استاندارد ابزاری ضروری برای ایجاد یک برنامه ایمنی لیزر قوی و مطابق با استانداردها است. راهنمایی‌های این استاندارد برای کارخانه‌های هوشمند مدرن و تولید پیشرفته بسیار مرتبط است.

• «ANSI Z136.910 استفاده ایمن از لیزر در مناطق تفریحی، نمایشی و نمایشگاهی» جدیدترین استاندارد برنامه‌ریزی‌شده در مجموعه ایمنی لیزر است. برخلاف سایر استانداردهای منتشر شده در این مجموعه، این استاندارد هنوز به عنوان استاندارد نهایی منتشر نشده و همچنان در دست توسعه است. هدف این استاندارد ارائه راهنمایی‌های عملی و کاربردی خاص برای استفاده ایمن از لیزر و سیستم‌های لیزری در زمینه‌های زیر است:
  • نمایش‌های نور لیزری و برنامه‌های سرگرمی
  • نمایشگاه‌های معماری و هنری
  • نمایشگاه‌های تجاری، نمایشگاه‌ها و رویدادهای تبلیغاتی
  • مکان‌های موضوعی، کلوپ‌های شبانه، کنسرت‌ها و جشنواره‌ها.
  • کاربردهای نمایشگر در فضای باز و سرپوشیده

این استاندارد چالش‌های منحصر به فرد محیط‌های زیر را مورد توجه قرار می‌دهد:

• پرتوهای پویا و متحرک و الگوهای اسکن شده
• جمعیت زیاد (اغلب افراد آموزش ندیده در مورد ایمنی لیزر)
• نصب‌های موقت و تغییرات مکرر تجهیزات.
• موسیقی با مه، غبار و جلوه‌های صحنه‌ای تعامل دارد.
• هماهنگی با کارکنان محل برگزاری، اجراکنندگان و مسئولین (مثلاً FAA برای اجراهای فضای باز)

این استاندارد لیزرهایی را که بین ۱۸۰ نانومتر و ۱ میلی‌متر عمل می‌کنند، پوشش می‌دهد و به طور خاص بر لیزرهای کلاس ۳B و کلاس ۴ تمرکز دارد که به طور گسترده در صنعت سرگرمی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این استاندارد به عنوان یک راهنمای تخصصی و بسیار مورد نیاز برای استفاده ایمن و خلاقانه از لیزر در نمایشگاه‌ها و نمایشگاه‌ها عمل می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با تیم متخصص و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استانداردهای ANSI Z136 ارائه می‌دهیم.