EN IEC 61386-1 Systemy kanałów kablowych do prowadzenia kabli – Część 1: Wymagania ogólne

EN IEC 61386-1 Systemy kanałów kablowych do prowadzenia kabli – Część 1: Wymagania ogólne

Norma „EN IEC 61386-1 Systemy rurociągów do prowadzenia kabli – Część 1: Wymagania ogólne”, która opiera się na normie europejskiej i została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), opisuje wymagania i metody badań dotyczące ochrony i prowadzenia przewodów izolowanych lub kabli w instalacjach elektrycznych lub systemach telekomunikacyjnych o napięciu do 1000 V prądu przemiennego lub 1500 V prądu stałego, obejmujące systemy rurociągów, rury i kształtki rurowe.

EN IEC 61386-1 Systemy kanałów kablowych do prowadzenia kabli – Część 1: Wymagania ogólne

Niniejsza norma ma zastosowanie do metalowych, niemetalowych i kompozytowych systemów rurowych, w tym do wpustów gwintowanych i niegwintowanych, które kończą system. Niniejsza norma nie ma zastosowania do obudów i puszek przyłączeniowych objętych normą IEC 60670. Niektóre systemy rurowe mogą być również odpowiednie do stosowania w środowiskach niebezpiecznych. Należy wówczas uwzględnić dodatkowe wymagania dotyczące urządzeń instalowanych w takich środowiskach. Przewody uziemiające mogą być izolowane lub nie.

W najnowszej aktualizacji tej normy zmieniono długość próbki badawczej pomiędzy elementami łączącymi w próbie rozciągania, a także zaktualizowano odniesienia redakcyjne i normatywne.

Rury i kształtki rurowe muszą być zaprojektowane i wyprodukowane w sposób zapewniający niezawodną pracę podczas normalnego użytkowania oraz ochronę użytkownika i środowiska. Po zainstalowaniu jako część systemu rurowego zgodnie z instrukcjami producenta, rury i kształtki rurowe muszą zapewniać ochronę mechaniczną, a w razie potrzeby także ochronę elektryczną izolowanych przewodów i kabli w nich zawartych.

Właściwości ochronne połączenia rury z kształtką nie mogą być niższe niż te określone dla systemu rurociągowego. Rury i kształtki muszą być odporne na naprężenia, które mogą wystąpić podczas transportu, przechowywania, stosowania się do zalecanych praktyk instalacyjnych i użytkowania. Zgodność z wymaganiami weryfikuje się poprzez przeprowadzenie wszystkich określonych testów.

W niniejszej normie ogólne warunki badań określono w następujący sposób:

  • Badania przeprowadzane zgodnie z tą normą są badaniami typu. Systemy rurociągów o tej samej klasyfikacji, które mogą różnić się jedynie kolorem, muszą być tego samego typu.
  • Jeżeli nie wskazano inaczej, testy należy przeprowadzać w temperaturze otoczenia wynoszącej 20 stopni plus/minus 5 stopni.
  • O ile nie zaznaczono inaczej, każdy test należy wykonać na trzech nowych próbkach o tej samej długości. Niektóre testy, takie jak sprawdzenie wymiarów, nie powodują zmiany właściwości próbki. Dlatego próbki te są traktowane jako nowe próbki i mogą być wykorzystane do kolejnych badań.
  • Próbki rur i kształtek niemetalowych i kompozytowych należy kondycjonować przez co najmniej 240 godzin w temperaturze 23°C (plus/minus 2°C) i wilgotności względnej od 40 do 60%. Wszystkie badania należy przeprowadzić bezpośrednio po kondycjonowaniu ogólnym.
  • O ile nie określono inaczej, próbki do każdego badania muszą być czyste i w nowym stanie, ze wszystkimi częściami na miejscu i zmontowanymi jak podczas normalnego użytkowania. Po zwymiarowaniu zgodnie z niniejszą normą, o ile w odpowiednim badaniu nie określono inaczej, kształtki rurowe należy łączyć za pomocą rur o odpowiedniej długości, zgodnie z typem, do którego są przeznaczone. Szczególnie w przypadku, gdy wymagana jest wytrzymałość połączenia, należy zwrócić szczególną uwagę na instrukcje producenta. W przypadku stwierdzenia podobieństwa, wybór reprezentatywnych kształtek do celów badawczych może zostać uzgodniony między producentem lub odpowiedzialnym sprzedawcą a stacją badawczą.
  • Jeżeli wloty rur stanowią część rozdzielnych lub luźnych złączek rurowych, rozdzielne złącze rurowe musi nadawać się do ponownego montażu po przeprowadzeniu badań, zgodnie z instrukcjami producenta, bez utraty właściwości zadeklarowanych zgodnie z niniejszą normą.
  • O ile nie określono inaczej, bada się trzy próbki, a wymagania uznaje się za spełnione, jeśli wszystkie trzy testy zostaną wykonane. Jeżeli tylko jedna próbka nie przejdzie testu z powodu błędu montażowego lub produkcyjnego, test ten i wszelkie poprzednie testy, które mogły wpłynąć na wynik testu, muszą zostać powtórzone, a kolejne testy muszą zostać przeprowadzone w wymaganej kolejności na kolejnym kompletnym zestawie próbek, z których wszystkie spełniają wymagania. Jeżeli dodatkowy zestaw próbek nie zostanie dostarczony jednocześnie, wadliwość próbki spowoduje odrzucenie. Wnioskodawca może dostarczyć dodatkowy zestaw próbek jednocześnie z początkowym zestawem próbek, który może zostać wykorzystany w przypadku wadliwości próbki. Stacja badawcza przebada wówczas dodatkowy zestaw próbek bez dalszego żądania i odrzuci go tylko w przypadku wystąpienia kolejnej wadliwości.
  • W przypadku stosowania procesów toksycznych lub niebezpiecznych należy zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo osób znajdujących się w obszarze testowym.
  • Systemy rurociągów stanowiące integralną część innego sprzętu muszą być również badane zgodnie z odpowiednią normą dotyczącą tego sprzętu.

Format kodowania klasyfikacji deklarowanych właściwości systemu rurociągów jest następujący, zależnie od właściwości mechanicznych:

  • Odporność na ściskanie (bardzo lekka, lekka, średnia, duża, bardzo duża)
  • Odporność na uderzenia (bardzo lekka, lekka, średnia, ciężka, bardzo ciężka)
  • Odporność na zginanie (wytrzymałość, elastyczność, giętkość/samoodkształcalność), sprężystość)
  • Wytrzymałość na rozciąganie (bardzo lekka, lekka, średnia, duża, bardzo duża)
  • Nośność zawiesia (bardzo lekka, lekka, średnia, duża, bardzo duża)

Format kodowania klasyfikacji systemu rurociągów według temperatury jest następujący:

  • Zakres niskich temperatur (transport, instalacja i zastosowanie – najniższa temperatura):
    • 1: Plus 5 stopni
    • 2: Minus 5 stopni
    • 3: Minus 15 stopni
    • 4: Minus 25 stopni
    • 5: Minus 45 stopni
  • Zakres wysokich temperatur (zastosowanie i montaż - najwyższa temperatura:
    • 1:60 stopni
    • 2:90 stopni
    • 3:105 stopni
    • 4:120 stopni
    • 5:150 stopni
    • 6:250 stopni
    • 7:400 stopni

Format kodowania klasyfikacji według właściwości elektrycznych systemu rurociągów jest następujący:

  • Posiadanie właściwości ciągłości elektrycznej
  • Posiada właściwości izolacji elektrycznej
  • Posiadanie właściwości ciągłości elektrycznej i izolacji

Format kodowania klasyfikacji systemu rurociągów ze względu na jego odporność na czynniki zewnętrzne jest następujący:

  • Ochrona przed wnikaniem ciał stałych: co najmniej stopień ochrony IP3X zgodnie z normą IEC 60529
  • Ochrona przed wnikaniem wody: co najmniej stopień ochrony IPX0 zgodnie z normą IEC 60529
  • Odporność na korozję (bez zabezpieczenia lub z zabezpieczeniem, jak podano w tabeli)

Format kodowania klasyfikacji systemu rurociągów ze względu na odporność na rozprzestrzenianie się płomienia jest następujący:

  • Środek zmniejszający palność
  • Rozprzestrzenianie się płomieni

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN IEC 61386-1 „Systemy rur osłonowych do prowadzenia kabli – Część 1: Wymagania ogólne”.

WhatsApp