استاندارد اروپایی «EN 549 مواد لاستیکی برای درزگیرها و دیافراگم‌های لوازم گازسوز و تجهیزات گازسوز» الزامات و روش‌های آزمون مربوط به مواد لاستیکی مورد استفاده در تأسیسات گاز، تجهیزات گازسوز و لوازم گازسوز که با گازهای قابل احتراق کلاس ۱، ۲ و ۳، طبق طبقه‌بندی EN 437، در تماس هستند را شرح می‌دهد. LPG، بیومتان و bioLPG با همان کیفیت نیز تحت پوشش قرار می‌گیرند.
از سوی دیگر، این استاندارد همچنین یک طبقه‌بندی بر اساس محدوده دمایی و سختی ایجاد می‌کند. این استاندارد در مورد موادی که برای ساخت واشرهای همگن و دیافراگم‌های همگن یا تقویت‌شده استفاده می‌شوند، کاربرد دارد.
از آنجایی که ابعاد و شکل اجزا با قطعات آزمایشی استاندارد گرفته شده از مواد ورقه‌ای مورد استفاده در آزمایش نوعی مواد لاستیکی طبق این استاندارد متفاوت است، تلرانس‌های اجزا مطابق با الزامات مشخص شده در پیوست این استاندارد، در مقایسه با الزامات مشخص شده برای قطعات آزمایشی استاندارد (پیوست الف) انجام شده است.
محدوده دمای عملیاتی تحت پوشش این استاندارد از -40 درجه تا +150 درجه است. این استاندارد در کاربردهایی که احتمال چگالش وجود دارد، برای لاستیک سیلیکونی کاربرد ندارد.
استاندارد EN 549 الزامات و روش‌های آزمایش مواد لاستیکی مورد استفاده در ساخت عناصر آب‌بندی و دیافراگم‌ها در لوازم گازسوز، تجهیزات گازسوز و تأسیسات گازسوز را تعریف می‌کند. هدف اصلی آن اطمینان از حفظ عملکرد مکانیکی و شیمیایی کافی مواد الاستومری در معرض گازهای قابل اشتعال و دماهای مواجهه شده در حین استفاده است.
المان‌های آب‌بندی لاستیکی اجزای حیاتی در سیستم‌های گاز هستند. آنها برای جلوگیری از نشت گاز در نقاط اتصال، شیرها، رگولاتورها، اجزای دستگاه و سایر رابط‌ها استفاده می‌شوند. دیافراگم‌ها همچنین در تجهیزات کنترل گاز استفاده می‌شوند که در آنها نیاز به خم شدن مکرر در حین حفظ آب‌بندی گاز وجود دارد.
یک آمیزه لاستیکی که در شرایط عادی عملکرد خوبی دارد، ممکن است در معرض گازهای قابل اشتعال، دمای بالا، دمای پایین یا سایر شرایط محیطی تخریب شود. بنابراین، استاندارد EN 549 الزامات مواد و روش‌های آزمون مربوطه را تعریف می‌کند تا مبنای ثابتی برای ارزیابی این مواد فراهم کند.
این استاندارد همچنین مواد لاستیکی را بر اساس محدوده دمایی و سختی طبقه‌بندی می‌کند و به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا ماده مناسبی را برای یک کاربرد خاص انتخاب کنند.
استاندارد EN 549 برای مواد لاستیکی مورد استفاده در زمینه‌های زیر اعمال می‌شود:
این استاندارد موادی را که برای تماس با گازهای قابل احتراق کلاس ۱، ۲ و ۳ مطابق با استاندارد "EN 437 Test Gass - Test Pressures - Equipment categories" طبقه‌بندی شده‌اند، پوشش می‌دهد. همچنین LPG، بیومتان و bio-LPG از درجه مربوطه را نیز پوشش می‌دهد. محدوده دمای عملیاتی مشخص شده تقریباً بین -۴۰ درجه و +۱۵۰ درجه است که به طبقه‌بندی و کاربرد مواد بستگی دارد.
استاندارد EN 549 به جای لوازم گازسوز تکمیل‌شده، به ترکیبات الاستومری/لاستیکی می‌پردازد. سپس می‌توان این ماده را به صورت واشر یا دیافراگم درآورد. خانواده‌های الاستومری معمول مورد استفاده در کاربردهای گاز ممکن است شامل موارد زیر باشند:
با این حال، اینکه یک الاستومر به یکی از این خانواده‌ها تعلق دارد، به خودی خود به معنای مطابقت آن با استاندارد EN 549 نیست. مطابقت با استاندارد به ترکیب خاص، فرمولاسیون، سختی، طبقه‌بندی دمایی و نتایج آزمایش بستگی دارد.
استاندارد EN 549 الزاماتی را با هدف نشان دادن مناسب بودن مواد لاستیکی برای کاربردهای خدمات گاز تعیین می‌کند. بسته به طبقه‌بندی مواد مربوطه، ارزیابی ممکن است بر ویژگی‌های زیر متمرکز باشد:
یکی از جنبه‌های بسیار مهم استاندارد EN 549 این است که هم آب‌بندها و هم دیافراگم‌ها را پوشش می‌دهد. آب‌بند مانعی بین دو سطح ایجاد می‌کند و از نشت گاز جلوگیری می‌کند. می‌توان آن را به یک شیر، اتصالات، رگولاتور، اتصال دستگاه یا اجزای مشابه نصب کرد.
دیافراگم یک قطعه لاستیکی انعطاف‌پذیر است که می‌تواند در پاسخ به تغییرات فشار حرکت کند یا تغییر شکل دهد. دیافراگم‌ها معمولاً در تجهیزات کنترل و تنظیم گاز یافت می‌شوند.
این استاندارد اذعان می‌کند که اجزای واقعی ممکن است ابعاد و هندسه‌های متفاوتی نسبت به نمونه‌های آزمایشی آزمایشگاهی داشته باشند. در نتیجه، تلرانس‌های خاصی برای اجزا در رابطه با الزامات مربوط به نمونه‌های آزمایشی استاندارد ارائه شده است.
دما یک عامل حیاتی است، به خصوص برای آب‌بندهای گازی الاستومری. در دماهای پایین، لاستیک می‌تواند سخت شود و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد. در دماهای بالا، می‌تواند نرم شود، سریع‌تر کهنه شود یا خواص مکانیکی خود را از دست بدهد.
بنابراین، استاندارد EN 549 یک سیستم طبقه‌بندی ارائه می‌دهد که تا حدودی بر اساس محدوده دمایی و سختی است. این به تولیدکنندگان و طراحان اجازه می‌دهد تا مواد را بر اساس شرایط عملیاتی مورد انتظار انتخاب کنند، نه اینکه لاستیک را بر اساس نوع پلیمر عمومی انتخاب کنند.
اهمیت استاندارد EN 549 در درجه اول ناشی از گازبندی و ایمنی است. نشتی می‌تواند منجر به نشت گاز شود. بسته به نوع گاز و محیط اطراف، نشتی می‌تواند خطراتی مانند آتش‌سوزی، انفجار و از بین رفتن عملکرد دستگاه را ایجاد کند. این استاندارد یک مبنای فنی مشترک برای ارزیابی مواد لاستیکی قبل از استفاده در تجهیزات گازی ارائه می‌دهد. این استاندارد به موارد زیر کمک می‌کند:
استاندارد EN 549 یک استاندارد مواد است، بنابراین مناسب بودن آمیزه لاستیکی به طور خودکار نشان نمی‌دهد که یک دستگاه گازسوز کامل یا قطعه آب‌بندی نهایی برای هر کاربردی مناسب است. قطعه نهایی ممکن است الزامات اضافی مربوط به موارد زیر را داشته باشد:
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 549 نیز ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
