روش نیترات جیوه برای تعیین کلرید (روش SM 4500-Cl C)

در محدوده شاخص ملی روش های زیست محیطی (NEMI)، روش SM 4500-Cl C، که شامل روش نیترات جیوه برای تعیین کلرید است، توسعه یافته است.

کلر به شکل یون های کلرید یکی از آنیون های معدنی اصلی آب و فاضلاب است. طعم شور تولید شده توسط غلظت کلر متغیر است و به ترکیب شیمیایی آب بستگی دارد. برخی از آب های حاوی 250 میلی گرم کلر در لیتر ممکن است مزه شوری قابل تشخیصی داشته باشند که کاتیون سدیم باشد. از سوی دیگر، آب‌های حاوی حداکثر 1000 میلی‌گرم در لیتر ممکن است طعم شور معمولی را نداشته باشند، زمانی که کاتیون‌های غالب کلسیم و منیزیم هستند.

غلظت کلرید در فاضلاب بیشتر از آب خام است زیرا کلرید سدیم یک ماده غذایی رایج است و بدون تغییر از دستگاه گوارش عبور می کند. در امتداد ساحل دریا، کلرید را می توان در غلظت های بالا به دلیل نفوذ آب نمک به سیستم فاضلاب یافت. همچنین می توان آن را با فرآیندهای صنعتی افزایش داد.

محتوای کلر زیاد می تواند به لوله ها و سازه های فلزی و همچنین گیاهان در حال رشد آسیب برساند.

استاندارد مورد بحث شش روش برای تعیین کلرید ارائه می‌دهد. از بین این روش‌ها، روش نیترات جیوه برای تعیین نقطه پایانی آسان‌تر است. این روش که از جیوه، یک واکنشگر بسیار سمی ، استفاده می‌کند، نیاز به شیوه‌های دفع ویژه‌ای برای جلوگیری از تخلیه نامناسب فاضلاب دارد.

در تست ها و تحلیل های انجام شده در سازمان ما که دارای طیف وسیعی از تجهیزات فناورانه است، کادری مجرب و آموزش دیده و با استفاده از مدرن ترین روش ها، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی لازم الاجرا رعایت شده است. در میان آزمایش‌های متعدد انجام شده در این زمینه، خدمات تعیین نیترات جیوه (روش SM 4500-Cl C) وجود دارد.