EN 1078 کلاه ایمنی برای دوچرخه‌سواران پدالی و کاربران اسکیت‌بورد و اسکیت‌رو

EN 1078 کلاه ایمنی برای دوچرخه‌سواران پدالی و کاربران اسکیت‌بورد و اسکیت‌رو

استاندارد اروپایی "EN 1078 کلاه ایمنی برای دوچرخه‌سواران پدالی، اسکیت‌بورد سواران و اسکیت‌بازان غلتکی" الزامات و روش‌های آزمایش کلاه ایمنی مورد استفاده توسط دوچرخه‌سواران پدالی، اسکیت‌بورد سواران و اسکیت‌بازان غلتکی را شرح می‌دهد. الزامات و روش‌های آزمایش مرتبط برای موارد زیر ارائه شده است:

EN 1078 کلاه ایمنی برای دوچرخه‌سواران پدالی و کاربران اسکیت‌بورد و اسکیت‌رو

  • ساختار شامل میدان دید
  • خواص جذب ضربه
  • ویژگی‌های سیستم نگهدارنده شامل بند چانه و دستگاه‌های نگهدارنده
  • علامت گذاری و اطلاعات

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • کلاه ایمنی وسیله‌ای است که روی سر قرار می‌گیرد و با جذب انرژی ضربه، خطر آسیب به سر را کاهش می‌دهد.
  • کلاه کاسکت (به انگلیسی: Helmet type) دسته‌ای از کلاه‌های ایمنی است که از نظر اصول اولیه مانند جنس کلاه، ابعاد یا ساختار، سیستم نگهدارنده یا لایه محافظ، تفاوتی با هم ندارند.
  • پد محافظ ماده‌ای است که برای جذب انرژی ضربه استفاده می‌شود.
  • پد راحتی، آستری است که برای راحتی کاربر تهیه شده است.
  • پدهای تنظیم سایز، آستری هستند که برای تنظیم اندازه کلاه ایمنی استفاده می‌شوند.
  • سیستم نگهدارنده، مجموعه کاملی است که کلاه ایمنی را در موقعیت خود روی سر نگه می‌دارد (شامل هرگونه وسیله‌ای برای تنظیم سیستم یا افزایش راحتی کاربر).
  • بند چانه بخشی از سیستم نگهدارنده است که شامل بندی است که از زیر چانه کاربر عبور می‌کند تا کلاه ایمنی را در موقعیت خود نگه دارد.
  • صفحه اصلی سر انسان، صفحه‌ای در سطح سوراخ گوش خارجی و لبه پایینی حدقه چشم است.
  • صفحه بنیادی سر، صفحه‌ای است که نسبت به سر، با صفحه بنیادی سر انسان مطابقت دارد.
  • صفحه مرجع، صفحه ساختمانی موازی با صفحه پایه سر قالب است که فاصله آن به اندازه سر قالب بستگی دارد.
  • ناحیه آزمایش، ناحیه‌ای از کلاه ایمنی است که آزمایش‌های ضربه در آن انجام می‌شود و مطابق با حداقل ناحیه محافظت‌شده سر انسان است.

لازم به ذکر است که جنس قسمت‌هایی از کلاه ایمنی که با پوست در تماس هستند، در اثر تماس با عرق یا موادی که احتمالاً در لوازم بهداشتی یافت می‌شوند، دچار تغییرات قابل توجهی نخواهد شد. از موادی که باعث تحریک پوست می‌شوند، نباید استفاده شود.

یک کلاه ایمنی معمولاً شامل وسیله‌ای برای جذب انرژی ضربه و وسیله‌ای برای نگه داشتن کلاه ایمنی روی سر در صورت تصادف است. کلاه ایمنی باید بادوام باشد و بتواند در برابر جابجایی مقاومت کند. اجزای کلاه ایمنی (شیشه آفتابگیر، پرچ‌ها، فن‌ها، لبه‌ها، وسایل نگهدارنده و موارد مشابه) باید طوری طراحی و شکل داده شوند که در استفاده عادی به کاربر آسیبی نرسانند.

کلاه ایمنی باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:

  • باید سبک باشد.
  • باید تهویه شود.
  • پوشیدن و درآوردن آن باید آسان باشد.
  • باید با عینک قابل استفاده باشد.
  • نباید به طور قابل توجهی مانع از شنیدن صدای ترافیک توسط کاربر شود.

هنگام آزمایش طبق این استاندارد، نباید هیچ مانعی در میدان دید وجود داشته باشد که محدود به زوایای زیر باشد:

  • به صورت افقی: حداقل ۱۰۵ درجه از صفحه میانی عمودی طولی به سمت چپ و راست
  • به سمت بالا: حداقل ۲۵ درجه از صفحه مرجع
  • رو به پایین: حداقل ۴۵ درجه از صفحه پایه

از نظر ظرفیت جذب ضربه، کلاه ایمنی باید از پیشانی، پشت، پهلوها، شقیقه‌ها و فرق سر محافظت کند. هنگام آزمایش طبق این استاندارد، حداکثر شتاب روی سندان صاف و سندان سنگفرش نباید از 250 گرم در هر ضربه برای سرعت‌های مشخص شده در استاندارد تجاوز کند. این مقادیر به ترتیب معادل ارتفاع سقوط نظری 1497 میلی‌متر و 1064 میلی‌متر هستند.

پس از آزمایش، کلاه ایمنی نباید هیچ گونه آسیبی (لبه‌های تیز، نوک تیز) که می‌تواند باعث آسیب قابل توجهی به کاربر شود، نشان دهد.

باید وسیله‌ای برای نگه داشتن کلاه ایمنی روی سر کاربر فراهم شود. تمام قسمت‌های سیستم نگهدارنده باید به طور ایمن به کلاه ایمنی بسته شوند. بند چانه نباید دارای تکیه‌گاه چانه باشد. هر بند چانه باید حداقل ۱۵ میلی‌متر عرض داشته باشد. بندهای چانه می‌توانند به وسیله‌ای برای افزایش راحتی کاربر مجهز شوند. هر سیستم نگهدارنده باید به وسیله‌ای برای تنظیم و حفظ کشش سیستم مجهز باشد. این وسیله باید قابل تنظیم باشد تا سگک آن با استخوان فک درگیر نشود. هیچ بخشی از سیستم نگهدارنده نباید به رنگ سبز باشد. توصیه می‌شود مکانیزم رهاسازی با رنگ قرمز یا نارنجی مشخص شود.

هنگام آزمایش طبق این استاندارد، افزایش طول دینامیکی سیستم نگهدارنده نباید از 35 میلی‌متر و افزایش طول باقیمانده نباید از 25 میلی‌متر بیشتر شود. برای این منظور، افزایش طول شامل لغزش دستگاه نگهدارنده نیز می‌شود. در صورت برآورده شدن شرایط فوق، آسیب به سیستم نگهدارنده باید پذیرفته شود. در این آزمایش، لغزش دستگاه نگهدارنده می‌تواند جداگانه از سایر عوامل مؤثر در افزایش طول اندازه‌گیری و ثبت شود، اما این فقط برای اهداف اطلاعاتی است و مشمول هیچ الزام جداگانه‌ای نیست. هنگام آزمایش طبق این استاندارد، کلاه ایمنی نباید از قالب سر جدا شود.

به طور خلاصه، استاندارد EN 1078 ضروری است زیرا الزامات ایمنی و عملکرد کلاه ایمنی دوچرخه، کلاه ایمنی اسکیت‌برد و کلاه ایمنی اسکیت درون خطی را مشخص می‌کند. دلایل اصلی اهمیت این استاندارد عبارتند از:

  • ایمنی کاربر: تضمین می‌کند که کلاه ایمنی حداقل سطح محافظت در برابر آسیب‌های سر را در صورت تصادف فراهم می‌کند. استانداردهایی را برای جذب ضربه، استحکام مهار و پایداری کلاه ایمنی تعیین می‌کند تا خطر آسیب‌دیدگی را کاهش دهد.
  • ثبات و قابلیت اطمینان: یک معیار یکسان برای تولیدکنندگان در سراسر اتحادیه اروپا ارائه می‌دهد و تضمین می‌کند که همه کلاه‌های ایمنی الزامات کیفی و ایمنی ثابتی را برآورده می‌کنند.
  • اعتماد مصرف‌کننده: کلاه‌های ایمنی دارای گواهینامه EN 1078 به خریداران این اطمینان را می‌دهند که محصول به طور مستقل آزمایش شده و مطابق با استانداردهای ایمنی است.
  • رعایت مقررات: در بسیاری از کشورهای اروپایی، کلاه ایمنی برای فروش قانونی باید با استاندارد EN 1078 مطابقت داشته باشد.
  • مسئولیت محصول: به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا با اثبات اینکه محصولاتشان مطابق با استانداردهای ایمنی شناخته شده هستند، خطرات قانونی را محدود کنند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN 1078 "کلاه ایمنی برای دوچرخه‌سواران پدالی، اسکیت‌بورد سواران و اسکیت‌بورد سواران" به کسب‌وکارها ارائه می‌دهیم.

واتساپ