آزمایش غیر مخرب ISO 9934 - آزمایش ذرات مغناطیسی

آزمایش غیر مخرب ISO 9934 - آزمایش ذرات مغناطیسی

استاندارد «آزمایش غیرمخرب ISO 9934 - آزمایش ذرات مغناطیسی» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

آزمایش غیر مخرب ISO 9934 - آزمایش ذرات مغناطیسی

  • استاندارد «ISO 9934-1 بخش 1: اصول کلی» اصول کلی آزمایش ذرات مغناطیسی مواد فرومغناطیسی را شرح می‌دهد. آزمایش ذرات مغناطیسی در درجه اول برای تشخیص ناپیوستگی‌های روی سطح، به ویژه ترک‌ها، قابل استفاده است. همچنین می‌تواند ناپیوستگی‌های درست زیر سطح را تشخیص دهد، اما حساسیت آن با عمق به سرعت کاهش می‌یابد.

این استاندارد، آماده‌سازی سطح قطعه مورد آزمایش، تکنیک‌های مغناطیسی‌سازی، الزامات و کاربرد محیط آزمایش و ثبت و تفسیر نتایج را مشخص می‌کند. معیارهای پذیرش تعریف نشده‌اند. الزامات اضافی برای آزمایش ذرات مغناطیسی محصولات خاص در استانداردهای محصول تعریف شده‌اند.

استاندارد ISO 9934-1 نقش مهمی در صنایعی دارد که یکپارچگی و ایمنی سازه در آنها بسیار مهم است، از جمله هوافضا، خودروسازی، نفت و گاز، راه آهن، کشتی سازی، تولید برق و مهندسی سنگین.

آزمایش ذرات مغناطیسی یک روش آزمایش غیر مخرب است که برای تشخیص ناپیوستگی‌هایی مانند موارد زیر استفاده می‌شود:

    • ترک
    • درزها
    • منابع سرما
    • روکش‌ها
    • عدم یکپارچگی در منابع.
    • نقص‌های خستگی

این روش با مغناطیسی کردن یک قطعه فرومغناطیسی و اعمال ذرات مغناطیسی ریز به سطح آن کار می‌کند. هنگامی که ناپیوستگی‌ها میدان مغناطیسی را قطع می‌کنند، میدان‌های گریز ایجاد می‌شوند. ذرات مغناطیسی در اطراف این میدان‌های گریز تجمع می‌یابند و نشانه‌های قابل مشاهده‌ای از نقص‌ها را تشکیل می‌دهند.

آزمایش ذرات مغناطیسی به طور خاص مؤثر است زیرا،

    • سریع است
    • نسبتاً ارزان است.
    • به شدت مستعد ترک خوردگی سطحی است.
    • مناسب برای هندسه‌های پیچیده.
    • قابل اجرا در طول بازرسی‌های تولید یا تعمیر و نگهداری.

با این حال، فقط با مواد فرومغناطیسی مانند فولادهای کربنی، فولادهای کم آلیاژ، آهن و برخی آلیاژهای نیکل یا کبالت کار می‌کند.

استاندارد ISO 9934-1 اصول و الزامات کلی برای انجام آزمایش ذرات مغناطیسی را تعریف می‌کند. این استاندارد موارد زیر را پوشش می‌دهد:

    • الزامات آماده سازی سطح
    • تکنیک‌های مغناطیسی‌سازی
    • انتخاب و کاربرد ذرات مغناطیسی
    • شرایط مشاهده
    • ارزیابی و تفسیر شاخص‌ها.
    • مستندسازی و گزارش‌دهی
    • صلاحیت‌های پرسنلی
    • الزامات امنیتی

این استاندارد معیارهای پذیرش برای نقص‌ها را تعریف نمی‌کند. در عوض، محدودیت‌های پذیرش توسط استانداردهای محصول، مشخصات مشتری یا کدهای صنعتی تعیین می‌شوند. این استاندارد همچنین دیگر در مورد روش مغناطیسی‌سازی اعمال نمی‌شود.

  • استاندارد ISO 9934-2 بخش 2: محیط‌های تشخیص، خواص کلیدی محصولات تست ذرات مغناطیسی (شامل جوهرهای مغناطیسی، پودرها، مایعات حامل و رنگ‌های تقویت‌کننده کنتراست) و روش‌های کنترل این خواص را شرح می‌دهد.

این استاندارد، یک استاندارد بین‌المللی مهم در زمینه آزمایش‌های غیرمخرب است که بر الزامات و ویژگی‌های محیط‌های حسگر مورد استفاده در آزمایش ذرات مغناطیسی تمرکز دارد.

آزمایش ذرات مغناطیسی معمولاً برای تشخیص ناپیوستگی‌های سطحی و نزدیک به سطح در مواد فرومغناطیسی استفاده می‌شود. اثربخشی این روش آزمایش تا حد زیادی به کیفیت و عملکرد محیط حسگر مورد استفاده در طول بازرسی بستگی دارد.

استاندارد ISO 9934-2 الزامات فنی مربوط به ذرات مغناطیسی، مایعات حامل، مواد حاجب و آزمایش عملکرد را برای اطمینان از نتایج بازرسی قابل اعتماد و تکرارپذیر مشخص می‌کند.

در آزمایش ذرات مغناطیسی، یک قطعه فرومغناطیسی مغناطیسی می‌شود تا یک میدان مغناطیسی ایجاد کند. اگر ترک یا ناپیوستگی وجود داشته باشد، نشت شار مغناطیسی در ناحیه نقص رخ می‌دهد. سپس مواد آشکارساز روی سطح اعمال می‌شوند. ذرات مغناطیسی در اطراف ناحیه نشت جمع می‌شوند و نشانگرهای قابل مشاهده‌ای ایجاد می‌کنند که بازرسان می‌توانند آنها را ارزیابی کنند. دقت و قابلیت اطمینان بازرسی تا حد زیادی به موارد زیر بستگی دارد:

    • اندازه ذرات
    • تحرک ذرات
    • خواص مغناطیسی
    • قابلیت مشاهده تحت شرایط حسابرسی
    • پایداری سوسپانسیون‌ها
    • سازگاری با سطح مورد بررسی

این استاندارد الزامات استانداردی را برای کنترل این عوامل ارائه می‌دهد. این استاندارد الزامات موارد زیر را مشخص می‌کند:

    • ذرات مغناطیسی
    • مایعات حامل
    • رنگ‌های کنتراست
    • مواد فلورسنت
    • روش‌های آزمایش و تأیید
    • ویژگی‌های عملکرد محیط‌های حسگری

این استاندارد هم برای سیستم‌های ذرات مغناطیسی خشک و هم برای سوسپانسیون‌های ذرات مغناطیسی مرطوب کاربرد دارد.

استاندارد ISO 9934-2 محیط‌های حسگر را به چند نوع اصلی طبقه‌بندی می‌کند.

    • ذرات مغناطیسی خشک: ذرات خشک، به شکل پودر، مستقیماً روی سطح مورد آزمایش اعمال می‌شوند. خواص آنها به شرح زیر است:
      • مناسب برای سطوح ناهموار.
      • برای تحقیقات میدانی مؤثر است.
      • معمولاً در سازه‌های بزرگ استفاده می‌شود.
      • می‌تواند در دماهای بالا کار کند.
    • سوسپانسیون‌های ذرات مغناطیسی مرطوب: سیستم‌های مرطوب، ذرات مغناطیسی را در یک حامل مایع معلق می‌کنند. مایعات حامل ممکن است شامل موارد زیر باشند:
      • سوسپانسیون‌های پایه آب
      • سوسپانسیون‌های پایه روغنی
    • محیط‌های تشخیص مرئی: ذرات مرئی زیر نور سفید بررسی می‌شوند. این ذرات معمولاً سیاه، قرمز و خاکستری هستند. اغلب از رنگ‌های متضاد برای بهبود دید در سطوح تیره استفاده می‌شود.
    • محیط حسگر فلورسنت: ذرات فلورسنت حاوی رنگدانه‌هایی هستند که زیر نور فرابنفش (UV-A) می‌درخشند. این سیستم‌ها موارد زیر را ارائه می‌دهند:
      • حساسیت بسیار بالا
      • بهبود دید ناپیوستگی‌های ظریف.
      • بهبود قابلیت اطمینان بازرسی در کاربردهای حیاتی.
  • استاندارد «تجهیزات ISO 9934-3» سه نوع تجهیزات برای آزمایش ذرات مغناطیسی تعریف می‌کند:
      • تجهیزات قابل حمل یا جابجایی
      • نصب‌های ثابت
      • سیستم‌های تست تخصصی متشکل از مجموعه‌ای از ایستگاه‌های پردازش که یک خط لوله را تشکیل می‌دهند، برای آزمایش مداوم قطعات.

    این استاندارد همچنین تجهیزات مغناطیس‌زدایی، مغناطیس‌زدایی، روشنایی، اندازه‌گیری و پایش را شرح می‌دهد. این استاندارد ویژگی‌هایی را که باید توسط تأمین‌کننده تجهیزات ارائه شود، حداقل الزامات برای کاربرد و روش اندازه‌گیری پارامترهای خاص را مشخص می‌کند. در صورت لزوم، الزامات اندازه‌گیری و کالیبراسیون و بررسی‌های حین کار نیز مشخص شده‌اند.

    این استاندارد، یک استاندارد بین‌المللی است که الزامات تجهیزات برای آزمایش ذرات مغناطیسی، یکی از رایج‌ترین روش‌های آزمایش غیرمخرب برای تشخیص ناپیوستگی‌های سطحی و نزدیک به سطح در مواد فرومغناطیسی، را مشخص می‌کند.

    آزمایش ذرات مغناطیسی به طور گسترده در صنایعی مانند هوافضا، خودروسازی، نفت و گاز، تولید برق، راه آهن، کشتی سازی و مهندسی سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرد. قابلیت اطمینان این روش بازرسی نه تنها به رویه‌های مناسب و پرسنل واجد شرایط، بلکه به کیفیت و عملکرد تجهیزات بازرسی نیز بستگی دارد.

    به طور خلاصه، استاندارد ISO 9934-3 الزامات فنی تجهیزات تست ذرات مغناطیسی را برای اطمینان از بازرسی‌های مداوم، ایمن و مؤثر مشخص می‌کند. تست ذرات مغناطیسی برای تشخیص ترک‌ها و ناپیوستگی‌ها در مواد فرومغناطیسی استفاده می‌شود. این فرآیند شامل موارد زیر است:

      • مغناطیسی شدن ذره مورد آزمایش
      • اعمال ذرات مغناطیسی به سطح
      • مشاهده تجمع ذرات ناشی از میدان‌های نشتی شار مغناطیسی.

    نقص‌هایی مانند ترک‌ها، میدان مغناطیسی را قطع می‌کنند و نواحی نشتی ایجاد می‌کنند که ذرات مغناطیسی را جذب می‌کنند و علائم قابل مشاهده‌ای ایجاد می‌کنند. اثربخشی این روش تا حد زیادی به موارد زیر بستگی دارد:

      • مغناطش کافی
      • کاربرد ذرات مناسب
      • شرایط نوری مناسب
      • عملکرد قابل اعتماد تجهیزات

    استاندارد ISO 9934-3 به طور خاص بر تجهیزات مورد نیاز برای برآورده کردن این شرایط تمرکز دارد.

    سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست مطابق با استاندارد ISO 9934 را ارائه می‌دهیم.

    واتساپ