در گستره وسیع و غیرقابل پیش‌بینی اقیانوس‌های جهان، جایی که روزانه هزاران کشتی در آن تردد می‌کنند، ناوبری ایمن و جلوگیری از برخورد همواره از دغدغه‌های اصلی بوده‌اند. اینجاست که سیستم شناسایی خودکار (AIS)، سنگ بنای عملیات دریایی مدرن، وارد عمل می‌شود. در قلب این سیستم، استاندارد "ITU-R M.1371 Universal AIS Specifications" قرار دارد که عموماً در صنعت با نام AIS-137 شناخته می‌شود. این توصیه بین‌المللی که توسط اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) تدوین شده است، مشخصات فنی فرستنده‌های AIS را تعریف می‌کند و کشتی‌ها را قادر می‌سازد تا به طور خودکار داده‌های ناوبری حیاتی را ارسال و دریافت کنند. فرستنده یک دستگاه الکترونیکی در کشتی است که برای پاسخ به بازجویی‌های راداری طراحی شده است و اطلاعات ضروری مانند موقعیت و سرعت کشتی را در پاسخ به فرکانس‌های رادیویی به کنترل‌کننده‌های ترافیک منتقل می‌کند و مهمترین سیستم ارتباطی را تشکیل می‌دهد.
با گسترش حجم تجارت جهانی و ظهور کشتیرانی خودران در افق، استانداردهای AIS-137 همچنان سنگ بنای ایمنی دریایی، حفاظت از محیط زیست و مدیریت کارآمد ترافیک هستند.
با توجه به ماهیت فناوری مورد استفاده، AIS توسط تعدادی از سازمان‌های بین‌المللی و ملی در سراسر جهان به شدت تنظیم می‌شود. این مقررات سختگیرانه تضمین می‌کند که تمام محصولات AIS حداقل استانداردهای عملکرد، قابلیت و قابلیت همکاری را رعایت کنند.
استانداردهای AIS توسط انجمن بین‌المللی مسئولین فانوس دریایی (IALA) و اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) تعیین می‌شوند. کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) استانداردهای آزمایش برای AIS را مطابق با مقررات تعیین شده توسط IALA و ITU تعیین می‌کند. سازمان‌های ملی مسئول تفسیر این استانداردها هنگام تعیین مصوبات خود هستند. با این حال، کشورها می‌توانند با ایجاد استانداردهای ملی خود که محصولات برای فروش در کشورهایشان باید آنها را رعایت کنند، پا را فراتر بگذارند.
مفهوم AIS در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده در مورد حوادث دریایی پدیدار شد. رادارهای سنتی و ارتباطات رادیویی VHF برای ردیابی کشتی‌ها در زمان واقعی در ترافیک سنگین دریایی کافی تلقی می‌شدند. در پاسخ، سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO)، تحت کنوانسیون ایمنی جان افراد در دریا (SOLAS)، نصب AIS را بر روی تمام کشتی‌های بالای یک تناژ مشخص که در سفرهای بین‌المللی استفاده می‌شوند، و همچنین بر روی کشتی‌های مسافربری صرف نظر از اندازه، الزامی کرد.
ستون فقرات فنی AIS با ITU-R M.1371 رسمیت یافت. این استاندارد قابلیت همکاری بین ناوگان‌های جهانی را تضمین می‌کند.
AIS-137 اساساً یک پروتکل ارتباط دیجیتال مبتنی بر VHF را تشریح می‌کند که روی دو کانال اختصاصی کار می‌کند:
این طرح دسترسی چندگانه تقسیم زمانی خودسازمانده، امکان انتقال تا ۲۰۰۰ داده در دقیقه را برای هر کانال بدون تداخل فراهم می‌کند و آن را حتی در مناطق پرترافیک نیز مقاوم می‌سازد.
طبق استاندارد ITU-R M.1371، این سیستم فرستنده‌های AIS، گیرنده‌های GPS، فرستنده‌ها/گیرنده‌های VHF و واحدهای پردازش را ادغام می‌کند. این سیستم داده‌های پویا، ایستا و مربوط به سفر را در فواصل کوتاه (هر ۲ تا ۱۰ ثانیه برای کشتی‌های در حال حرکت و تا ۳ دقیقه برای کشتی‌های لنگر انداخته) پخش می‌کند. انواع پیام‌های اساسی تعریف شده در این استاندارد عبارتند از:
استاندارد ITU-R M.1371 بررسی خطا را از طریق بررسی‌های افزونگی چرخه‌ای الزامی می‌کند و برای بهره‌وری از قالب پیام ۱۶۸ بیتی استفاده می‌کند. توان خروجی متغیر است: تا ۱۲.۵ وات برای واحدهای روی برد، که بردی بین ۲۰ تا ۴۰ مایل دریایی در دریا را فراهم می‌کند. افزونه‌های AIS ماهواره‌ای (S-AIS) که در استاندارد ITU-R M.1371-5 به تفصیل شرح داده شده‌اند، از منظومه‌های مدار پایین زمین مانند ایریدیوم برای پوشش جهانی فراتر از خط دید استفاده می‌کنند.
علیرغم موفقیت‌هایش، استاندارد AIS-137 با موانعی روبرو است. حجم زیاد داده‌ها در آب‌های شلوغ می‌تواند به گیرنده‌ها فشار وارد کند و آسیب‌پذیری‌های امنیت سایبری مانند تزریق پیام منجر به انتشار بخشنامه IMO 2898 برای ارزیابی ریسک شده است. محدودیت‌های پهنای باند نیز مانع ادغام با شبکه‌های دریایی در حال توسعه 5G می‌شود.
با نگاهی به آینده، این استاندارد در حال تکامل به سمت مفاهیم AIS 2.0، از جمله فیلدهای داده بهبود یافته برای کشتی‌های خودران و رمزگذاری مقاوم در برابر کوانتوم است. کار مداوم اتحادیه بین‌المللی مخابرات، استاندارد M.1371 را با تخصیص طیف 6G همسو می‌کند و نوید ارتباطات فوق‌العاده قابل اعتماد و با تأخیر کم را می‌دهد.
به طور خلاصه، استاندارد AIS-137 ناوبری دریایی را از حالت واکنشی به حالت پیشگیرانه، و از ریشه‌های VHF خود به هم‌افزایی ماهواره‌ای تبدیل کرده است. با تشدید الگوهای طوفانی ناشی از تغییرات اقلیمی و اختلال در مسیرهای دریایی توسط تنش‌های ژئوپلیتیکی، سازگاری استاندارد AIS-137 بسیار حیاتی است.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری متخصص و باتجربه، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "AIS-137 (ITU-R M.1371) Universal AIS Specifications" به مشاغل ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
