EN IEC 62209 روش اندازه‌گیری برای ارزیابی میزان جذب ویژه در معرض میدان‌های فرکانس رادیویی از دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم دستی و نصب‌شده روی بدن

استاندارد "EN IEC 62209 روش اندازه‌گیری برای ارزیابی میزان جذب ویژه در معرض میدان‌های فرکانس رادیویی از دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم دستی و نصب‌شده روی بدن" که بر اساس یک استاندارد اروپایی است و بعداً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شده است، شامل تعدادی زیربخش است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند. یعنی،

• استاندارد «EN 62209-1 بخش 1: دستگاه‌های مورد استفاده در نزدیکی گوش (محدوده فرکانسی 300 مگاهرتز تا 6 گیگاهرتز)» پروتکل‌ها و رویه‌های آزمایش برای اندازه‌گیری نسبت جذب ویژه میانگین مکانی (SAR) که در یک مدل سر ساده‌شده با تکرارپذیری تعریف‌شده رخ می‌دهد را شرح می‌دهد. این اصطلاح به دستگاه‌هایی اطلاق می‌شود که میدان‌های الکترومغناطیسی خاصی را منتقل می‌کنند و در نزدیکی گوش قرار می‌گیرند و الگوهای تابش آنها نزدیک به سر انسان است (مثلاً تلفن‌های همراه، تلفن‌های بی‌سیم، هدفون‌های خاص و موارد مشابه).

این پروتکل‌ها و رویه‌های آزمایش، تخمینی محافظه‌کارانه، با عدم قطعیت محدود، از حداکثر نرخ جذب ویژه مکانی که در سر اکثریت قابل توجهی از افراد در طول استفاده عادی از این دستگاه‌ها رخ می‌دهد، ارائه می‌دهند. محدوده فرکانس قابل استفاده از 300 مگاهرتز تا 6 گیگاهرتز است.

• استاندارد «EN 62209-2 بخش 2: رویه تعیین نرخ جذب ویژه (SAR) برای دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم مورد استفاده در نزدیکی بدن انسان (محدوده فرکانس 30 مگاهرتز تا 6 گیگاهرتز)» برای هر دستگاه ارتباط بی‌سیمی که قادر به ارسال میدان‌های الکترومغناطیسی است و برای استفاده در نزدیکی بدن انسان، طبق تعریف سازنده، طراحی شده است، زمانی که قطعات تابشی دستگاه در فواصل حداکثر و شامل 200 میلی‌متر از بدن انسان قرار دارند، یعنی زمانی که در دست یا جلوی صورت نگه داشته می‌شود، روی بدن نصب می‌شود، همراه با سایر دستگاه‌ها یا لوازم جانبی فرستنده یا غیر فرستنده (مانند گیره کمربند، دوربین یا افزونه بلوتوث) یا در لباس تعبیه شده است، قابل اجرا است.

برای فرستنده‌هایی که در مجاورت گوش انسان استفاده می‌شوند، رویه‌های استاندارد IEC 62209-1 اعمال می‌شود. این استاندارد در مورد قرار گرفتن در معرض فرکانس رادیویی در محدوده فرکانس 30 مگاهرتز تا 6 گیگاهرتز اعمال می‌شود و می‌تواند برای اندازه‌گیری میزان قرار گرفتن همزمان در معرض منابع رادیویی متعدد که در مجاورت بدن انسان استفاده می‌شوند، مورد استفاده قرار گیرد.

تعاریف و رویه‌های ارزیابی برای دسته‌های کلی انواع دستگاه زیر ارائه شده است: نصب شونده روی بدن، پشتیبانی شده توسط بدن، رومیزی، نصب شونده روی صورت، دستی، نوت‌بوک، نصب شونده روی اندام، چند بانده، فشاری-گفتاری، یکپارچه با لباس.

انواع دستگاه‌های مورد بررسی شامل تلفن‌های همراه، میکروفون‌های بی‌سیم، دستگاه‌های پخش کمکی و فرستنده‌های رادیویی در رایانه‌های شخصی می‌شوند، اما محدود به این موارد نیستند.

این استاندارد، دستورالعمل‌هایی را برای یک روش اندازه‌گیری تکرارپذیر و محافظه‌کارانه ارائه می‌دهد تا انطباق با محدودیت‌های نرخ جذب ویژه برای دستگاه‌های بی‌سیم را تعیین کند. اگر قرار بود دستگاه در نزدیکی سر یا روی یا نزدیک تنه استفاده شود، نمایش دست لحاظ نشده بود، زیرا مطالعات نشان می‌دهد که حذف ویژگی‌های نشان دهنده دست در مدل‌های انسانی، یک سناریوی موردی محافظه‌کارانه برای SAR روی تنه و سر ایجاد می‌کند.

این استاندارد در مورد پرتوگیری از دستگاه‌های پزشکی کاشته شده، چه رسانا و چه نارسانا، صدق نمی‌کند. علاوه بر این، این استاندارد در مورد مواجهه با دستگاه‌هایی که در فواصل بیش از ۲۰۰ میلی‌متر از بدن انسان قرار دارند، اعمال نمی‌شود. این استاندارد در مواردی که بندها یا زیربندهای کامل اعمال می‌شوند، با ذکر تمام تغییرات، به استاندارد IEC 200-62209 ارجاع متقابل می‌دهد.

• استاندارد «EN 62209-3 بخش 3: سیستم‌های مبتنی بر اندازه‌گیری برداری (محدوده فرکانسی 600 مگاهرتز تا 6 گیگاهرتز)» پروتکل‌های اندازه‌گیری و رویه‌های آزمایش را برای اندازه‌گیری تکرارپذیر نسبت جذب ویژه میانگین مکانی پیک تولید شده توسط دستگاه‌های فرستنده فرکانس رادیویی (RF) در داخل یک مدل ساده شده از سر یا بدن انسان، با عدم قطعیت اندازه‌گیری مشخص، شرح می‌دهد.

این استاندارد شامل الزاماتی برای ارزیابی نسبت جذب ویژه میانگین مکانی پیک با استفاده از سیستم‌های مبتنی بر اندازه‌گیری برداری است. چنین سیستم‌هایی، نسبت جذب ویژه میانگین مکانی اوج را با بازسازی میدان سه‌بعدی در حجم مورد نظر، مطابق با الزامات مندرج در اینجا برای سیستم اندازه‌گیری، کالیبراسیون، ارزیابی عدم قطعیت و روش‌های تأیید، تعیین می‌کنند. این پروتکل‌ها و رویه‌ها برای ارزیابی‌های نرخ جذب ویژه میانگین مکانی پیک، که اکثریت قابل توجهی از افراد، از جمله کودکان، را در حین استفاده از دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم که در مجاورت سر یا بدن کار می‌کنند، پوشش می‌دهد، قابل اجرا هستند.

این استاندارد در مورد دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم که برای استفاده در مجاورت سر یا بدن انسان در فواصل حداکثر تا ۲۰۰ میلی‌متر در نظر گرفته شده‌اند، اعمال می‌شود. این استاندارد می‌تواند برای ارزیابی انطباق با نرخ جذب ویژه (SAR) انواع مختلف دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم مورد استفاده قرار گیرد: نزدیک گوش، جلوی صورت، نصب‌شده روی بدن، استفاده‌شده در ارتباط با سایر دستگاه‌ها یا لوازم جانبی فرستنده یا غیر فرستنده فرکانس رادیویی (مانند گیره کمربند) یا جاسازی‌شده در لباس.

محدوده فرکانسی که عموماً قابل استفاده است بین ۶۰۰ مگاهرتز و ۶ گیگاهرتز است. رویه‌های تأیید سیستم ارائه شده در این استاندارد، فرکانس‌های ۶۰۰ مگاهرتز تا ۶ گیگاهرتز را پوشش می‌دهند. با سیستمی مبتنی بر اندازه‌گیری برداری، می‌توان از این استاندارد برای ارزیابی سازگاری نرخ جذب ویژه انواع مختلف دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم استفاده کرد.

دسته بندی دستگاه های ارتباطی بی سیم تحت پوشش شامل، اما نه محدود به، تلفن های همراه، میکروفون های بی سیم، دستگاه های پخش کمکی و فرستنده های رادیویی در رایانه های شخصی، کامپیوترهای رومیزی و نوت بوک، دستگاه های چند بانده، چند آنتنه و دستگاه های push-to-talk می باشد.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «EN IEC 62209 روش اندازه‌گیری برای ارزیابی میزان جذب ویژه مواجهه با میدان‌های فرکانس رادیویی از دستگاه‌های ارتباطی بی‌سیم دستی و نصب‌شده روی بدن» به مشاغل ارائه می‌شود.