EN 14389 دستگاه‌های کاهش نویز ترافیک جاده‌ای - رویه‌هایی برای ارزیابی عملکرد بلندمدت

استاندارد اروپایی «EN 14389 دستگاه‌های کاهش صدای ترافیک جاده‌ای - رویه‌هایی برای ارزیابی عملکرد بلندمدت» شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد "EN 14389-1 بخش 1: خواص آکوستیک" روش‌هایی را برای ارزیابی مقاومت آکوستیکی دستگاه‌های کاهش صدای ترافیک جاده‌ای شرح می‌دهد. در این استاندارد، جذب صدا با یک مقدار بازتاب صدا با یک عدد، همانطور که در استاندارد CEN/TS 1793-5 تعریف شده است، مشخص می‌شود. عایق صوتی هوابرد با یک مقدار عایق صوتی هوابرد با یک عدد، همانطور که در استاندارد CEN/TS 1793-5 تعریف شده است، مشخص می‌شود.

دستگاه‌های کاهش صدای ترافیک کنار جاده‌ای نه تنها باید عملکرد آکوستیکی و الزامات طراحی ساختاری خود را مطابق با استانداردهای مربوطه اروپایی برآورده کنند، بلکه عملکرد خود را در طول یک دوره عملیاتی نسبتاً اقتصادی حفظ کنند. عناصر آکوستیک باید در برابر اثرات عوامل موجود در محیط کنار جاده که می‌توانند عملکرد آنها را به طور قابل توجهی کاهش دهند، مقاوم باشند.

خواص آکوستیک یک دستگاه کاهش نویز ترافیک جاده‌ای می‌تواند در طول عمر عملیاتی خود به طور قابل توجهی کاهش یابد، اگر مطابق با توصیه‌های سازنده نصب یا نگهداری نشود، یا اگر مواد مورد استفاده برای محیط کنار جاده مناسب نباشند. تاکنون هیچ روشی برای ارزیابی دوام خواص آکوستیک دستگاه‌های کاهش نویز وجود نداشته است. بنابراین، روش‌های جدیدی در CEN/TS 1793-5، همانطور که در این استاندارد مشخص شده است، معرفی شده‌اند. استفاده از این روش‌ها ممکن است مقادیر بازتاب صدا را برای دستگاه‌های کاهش نویز ایجاد کند که با مقادیر جذب صدا به دست آمده از EN 1793-1 متفاوت باشد، که اساس توصیف محصول دستگاه‌های کاهش نویز جاذب را تشکیل می‌دهد. این تفاوت‌ها باید در توصیف محصول نادیده گرفته شوند. مقادیر بازتاب صدا به دست آمده از آزمایش‌های انجام شده مطابق با CEN/TS 1793-5 در این استاندارد فقط به عنوان ابزاری مقایسه‌ای برای ارزیابی دوام طولانی مدت استفاده می‌شوند.

برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:

• عناصر سازه‌ای: عناصری که وظیفه اصلی آنها پشتیبانی یا نگه داشتن عناصر آکوستیک در محل است.
• عناصر آکوستیک: عناصری که وظیفه اصلی آنها تضمین عملکرد آکوستیکی دستگاه است.

به طور کلی، سازنده باید میزان افت عملکرد آکوستیکی تخمینی را پس از ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ سال کارکرد در کلاس‌های مواجهه خاص، با فرض اینکه دستگاه کاهش صدای ترافیک جاده‌ای مطابق با توصیه‌های سازنده نگهداری می‌شود، اعلام کند. دوام خواص آکوستیکی با راه‌حل‌های توصیفی بر اساس عملکرد تخمینی مواد مورد استفاده، با مراجعه به استانداردهای مواد اروپایی مربوطه یا با آزمایش‌های عملکرد مقایسه‌ای طبق CEN/TS 1793-5 ارزیابی می‌شود.

ارزیابی عملکرد می‌تواند با معاینه فیزیکی یا آزمایش‌هایی طبق استاندارد CEN/TS 1793-5 انجام شود.

به منظور ارزیابی تغییرات خواص آکوستیکی طبق استاندارد CEN/TS 1793-5، ارزیابی خواص آکوستیکی متناظر با سرویس نصب به منظور انجام اولین آزمایش در محل ضروری است.

تولیدکننده، دوام عملکرد آکوستیکی مورد انتظار محصول را تحت ترکیبی از تمام کلاس‌های مواجهه معمول مشخص‌شده در جدول، در قالب نشان داده‌شده در جدول اعلام می‌کند. اگر ارزیابی محصول شامل یک یا چند کلاس مواجهه خاص مشخص‌شده در جدول باشد، دوام مربوطه تحت هر یک از این شرایط در جدول تکمیلی مطابق جدول اعلام می‌شود. دوام عملکرد آکوستیکی بر حسب دسی‌بل به عنوان تغییرات در بازتاب صدا و جذب صدا در مقایسه با مقادیر اولیه بیان می‌شود.

• استاندارد "EN 14389-2 بخش 2: خواص غیر آکوستیک" الزامات ارزیابی طول عمر مفید و شرایط مواجهه مربوطه را مشخص می‌کند. استانداردهای ساخت و ساز و تمام آزمایش‌های انجام شده روی مواد باید شواهدی از مقاومت در برابر شرایط مشخص شده، از جمله مواد شیمیایی، نمک ضد یخ، آب/گرد و غبار آلوده، شبنم، انجماد/ذوب، سرما، گرما، تابش اشعه ماوراء بنفش، ارتعاش ترافیک، تصفیه بیولوژیکی، ازن، آب و اسپری آب (تر/خشک) را ارائه دهند. توجه ویژه‌ای به ترکیب مواد مختلف در یک دستگاه یا در ترکیب با سایر دستگاه‌ها (به عنوان مثال، ترکیب عناصر آکوستیک مختلف یا ترکیب عناصر آکوستیک و سازه‌ای) شده است.

دستگاه‌های کاهش نویز کنار جاده‌ای نه تنها باید عملکردهای صوتی و الزامات طراحی سازه‌ای خود را مطابق با اسناد مربوطه برآورده کنند، بلکه باید عملکرد خود را در طول عمر عملیاتی مورد نیاز خود حفظ کنند. عناصر سازه‌ای باید حداقل ضرایب ایمنی قابل قبول را در پایان عمر عملیاتی خود حفظ کنند و عناصر آکوستیک نه تنها باید از نظر ساختاری مؤثر باقی بمانند، بلکه عملکرد آکوستیکی مشخص شده را نیز ارائه دهند. تمام عناصر موجود در ساختار دستگاه‌های کاهش نویز باید در برابر خوردگی و شکنندگی الکترولیتی یا شیمیایی مقاوم باشند، از نظر ابعادی پایدار باشند و به طور کلی در طیف وسیعی از شرایط، درجه بالایی از مقاومت در برابر فرسودگی را داشته باشند.

طراحی سازه باید با الزامات مقررات قانونی مربوطه مطابقت داشته باشد. دسته بندی های استاندارد زیست محیطی انتخاب شده برای دستگاه های کاهش صدای ترافیک جاده ای، همراه با تغییرات احتمالی آنها، در پیوست این استاندارد (پیوست الف) ارائه شده است. سازنده باید اقدامات انجام شده برای محدود کردن اثرات فرسودگی بر محصول، عوامل مؤثر بر فرسودگی و اثرات نامطلوب ترکیب مواد مختلف را فهرست کند.

در مواردی که استانداردهای مواد موجود است، دوام باید با استفاده از این استانداردها ارزیابی شود. سازنده باید عمر مفید دستگاه کاهنده صدا را تحت کلاس‌های مواجهه ذکر شده در جدول، متناسب با کاربرد مورد نظر آن، تعریف کند. در همه موارد، عمر مفید دستگاه کاهنده صدا، حداقل عمر مفید اجزای آن است. اثرات نامطلوب بر عملکرد طولانی مدت تماس با زمین باید در نظر گرفته شود. اگر احتمال دارد احتباس آب عمر مفید را کاهش دهد، طراحی باید اطمینان حاصل کند که آب احتباس نمی‌شود. عناصر سازه‌ای و صوتی ممکن است عمر مفید متفاوتی داشته باشند، بنابراین باید هنگام نصب در یک محل، تحت شرایط مواجهه یکسان ارزیابی شوند. اگر تغییرات رطوبت، دما یا اشعه ماوراء بنفش بر پایداری ابعادی مواد مورد استفاده در سازه تأثیر بگذارد، طراحی باید چنین تغییراتی را در نظر بگیرد و اطمینان حاصل کند که عملکرد همچنان مطابق با مشخصات عملکرد است. هنگامی که از مواد مختلف در سازه استفاده می‌شود، باید تمام اقدامات احتیاطی مناسب برای جلوگیری از خوردگی الکترولیتی و شیمیایی یا تعامل که می‌تواند بر عمر مفید تأثیر منفی بگذارد، انجام شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد "EN 14389 دستگاه‌های کاهش نویز ترافیک جاده‌ای - رویه‌هایی برای ارزیابی عملکرد بلندمدت" ارائه می‌دهیم.