EN 13486 Снимачи на температура и термометри за транспорт, складирање и дистрибуција на стоки чувствителни на температура

Европскиот стандард „EN 13486 Снимачи на температура и термометри за мерење на амбиентална или внатрешна температура за транспорт, складирање и дистрибуција на стока чувствителна на температура - Периодична верификација“ ја опишува постапката за верификација на снимачи на температура и термометри за мерење на амбиентална или внатрешна температура на производи помеѓу минус 80 степени и плус 85 степени, дизајнирани за опремување на возила што се користат за транспорт, складирање и дистрибуција на стока чувствителна на температура и кои се во согласност со стандардите EN 12830 и EN 13485 (класи и опсези на мерење), како и други што се користат за транспорт, дистрибуција и складирање на стока чувствителна на температура.

Овој стандард обезбедува методи за тестирање што овозможуваат верификација на сообразноста на опремата според барањата на класата дефинирани во стандардите EN 12830 и EN 13485.

Примери за стока чувствителна на температури помеѓу -80°C и +85°C вклучуваат разладена, замрзната, длабоко замрзната и брзо замрзната храна, сладолед, свежа и топла храна, фармацевтски производи, крв и органи, хемикалии, биолошки производи, електронски и механички уреди, цвеќиња, растенија и луковици, суровини и течности, животни, уметнички дела и мебел.

За целите на овој стандард, следните дефиниции се применуваат покрај термините и дефинициите дадени во EN 12830 и EN 13485:

• Верификацијата е потврда дека одредени барања се исполнети преку обезбедување објективни докази. Објективните докази потребни за верификација може да бидат резултат на испитување или други форми на утврдување, како што се вршење алтернативни пресметки или преглед на документација. Активностите што се извршуваат за верификација понекогаш се нарекуваат процес на квалификација.
• Грешката во мерењето е вредноста на измерената количина минус вредноста на референтната количина.
• Термометар е секој уред за мерење и прикажување на температурата.
• Сензор за температура е мерен уред или елемент од мерен ланец кој е директно засегнат од температурата.
• Снимачот е дел од мерниот уред што снима индикација.

Верификацијата се врши за:

• Сите нови термометри и снимачи
• Во случај на каква било промена во синџирот на мерење
• Во случај на какви било споменати проблеми или проблеми
• Во случај на поправки на мерниот систем.

Фреквенцијата и видот на проверките варираат во зависност од барањата на договорните страни, имено сопственикот и клиентот на снимачот, производителот и корисникот, како и сите задолжителни прописи и оперативни влијанија како што се складирање/транспорт, свежо/замрзнато, често менување на температурите, вибрации или употреба. Податоците собрани за време на работата на снимачот може да се користат како дополнителен доказ за проценка или прилагодување на периодот на фреквенција. Систематска верификација се препорачува по период на неупотреба што го надминува договорениот период на корисникот, или кога се забележува или се сомнева на оперативен настан или влошување, или за време на интервенција како што е инсталирање на нов сензор, освен за калибрирани дигитални сензори каде што е дозволено од производителот. За класи на точност под 0,5, треба да се обрне посебно внимание на обезбедување дека се исполнети барањата за стандардна опрема и неизвесност кога се вршат верификации на лице место. Верификацијата треба да обезбеди следливост на мерењето направено пред верификациите и дека опремата е во рамките на спецификациите за следниот период.

Методот за верификација на мерењата на температурата е со директно споредување на уредот што се тестира со работен стандарден термометар. Мора да се осигура дека условите на животната средина за тестовите се компатибилни со уредот што се верификува и употребените мерни уреди (на пр., пречки предизвикани од изворната единица, инвертерите, високонапонските кабли). Табелата со наслов „Максимална неизвесност на работниот стандард“ дадена во стандардот ја дава максималната неизвесност на калибрацијата за опсегот на мерење за верификација.

Мора да се подготви детална постапка за методот на работа, со специфицирање на работната секвенца и во согласност со процедурите за верификација според стандардот EN ISO 10012.

Прелиминарните процедури што треба да се извршат кога е потребно се следниве:

• Чистење на термометарот или снимачот на температура и сензорите
• Верификација на дисплејот или снимачот (самотестирање) и конектори
• Можна замена или полнење на батеријата
• Верификација на електрични приклучоци

Потоа се извршуваат следните операции:

• Стабилизација на температурата на сензорите (треба да се обрне внимание на времето на одговор, доцнењето на температурата, топлинското зрачење)
• За уредите за снимање, системот за снимање часовник или графикони мора да биде потврден дека правилно функционира според спецификациите на производителот.

Треба да се спроведе верификација за најниската и највисоката температура во опсегот што најчесто се јавува меѓу оние наведени со:

• Изјава на производителот за наменетата класификација
• Изјава за употребата на уреди за снимање или термометри за да се потврди дека секоја класа е во рамките на наменетата употреба и да се потврди дека секоја класа е во рамките на овој опсег.

Доколку вкупниот опсег е поголем од 10 K, мора да се додаде дополнителна просечна температурна вредност. На пример, ако наменетата употреба е складирање или транспорт на свежа и длабоко замрзната лесно расиплива храна, класата 0,5 ќе биде помеѓу минус 25°C и плус 7°C, а за фармацевтски производи, класата 0,5 ќе биде помеѓу плус 3°C и плус 25°C.

За уредите за евидентирање на температурата кои немаат директен пристап до складирање во облакот од страна на лабораториите, процесот на валидација се иницира со верификација на локалното време и евидентирање на часовникот, заедно со специфичен температурен шок поголем од 10 K за да се одреди почетната точка на валидацијата.

Ако верификацијата е извршена на полето:

• Мора да се примени соодветен метод на мерење за да се исполнат следните барања:
  • Максимално термичко спојување помеѓу сензорите
  • Максимална стабилност на измерената температура
  • Доволно време за стабилизирање на отчитувањето (барем подолго од времето на одговор на сондата).

Доколку производителот препорача соодветна опрема што ги исполнува овие барања, таа може да се користи доколку е достапна.

• Доколку се препорачува класа 0,2, треба да се користи термостатската бања наведена во овој стандард. Доколку термостатската бања не е применлива, може да се користи климатска комора за класа 0,5, 1 или 2. Валидацијата треба да биде ограничена само на овие класи. Ова може да вклучува декласификација на сензори доколку инсталацијата претставува практични ограничувања.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, се гордее со силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 13486 за „Снимачи на температура и термометри за мерење на амбиентална или внатрешна температура за транспорт, складирање и дистрибуција на стоки чувствителни на температура - Периодична верификација“.