Анализа на квалитетот на водата за наводнување на земјоделството

Истражувањата покажаа дека концентрациите на нитрат-азот се акумулираат во подземните води под областите каде што наводнувањето е интензивно и почвата е пропустлива, овозможувајќи истекување на азотните ѓубрива. Овој ефект е поголем кај површинските системи за наводнување кои се користат за наводнување на песочни почви.

За да се спречи понатамошно влошување на квалитетот на водата или да се подобри квалитетот на водата, потребно е и соодветно управување со ѓубривата и правилно управување со наводнувањето. Во однос на концентрацијата на нитрат-азот, стандардот за безбедна вода за пиење за јавните извори на вода е 10 ppm (или 10 mg/L) нитрат-азот.

Квалитетот на земјоделската вода за наводнување се одредува според вкупната содржина на сол и видовите соли во водата. Солта е комбинација од два елементи или јони. Едниот има позитивен полнеж (натриум), а другиот негативен (хлорид). Водата може да содржи различни соли како што се натриум хлорид (готвена сол), натриум сулфат, калциум хлорид, калциум сулфат (гипс), магнезиум хлорид. Видовите и количините на соли во водата, а со тоа и соленоста на таа вода зависат од изворот.

Квалитетот на водата од бунарите зависи од составот на подземните формации од кои се испумпува водата, а квалитетот на површинските води во голема мера зависи од изворот на истекот. Одводната вода од наводнуваните земјишта, каналите на саламура, нафтените полиња и урбаните и индустриските отпадни води често имаат повисоки нивоа на сол.

За да се процени опасноста од сол, примерокот од водата се анализира за три главни фактори: вкупни растворливи соли, опасност од натриум и токсични јони. Вкупните растворливи соли ја мерат опасноста од соленоста со проценка на комбинираните ефекти на сите различни соли присутни во водата. Опасноста од натриум се заснова на пресметката на стапката на адсорпција на натриум. Токсични јони вклучуваат елементи како што се хлорид, сулфат, натриум и бор.

Земјоделските култури се разликуваат во голема мера во нивната способност да толерираат соли. Некои култури имаат посебни методи кои управуваат со високите нивоа на сол во растението и им овозможуваат да продолжат да растат и да произведуваат. Во повеќето случаи, критичните нивоа се поставени за секој производ и секој тест за сол.

Во меѓувреме, генерално, pH вредноста на водата за наводнување треба да биде помеѓу 5.0 и 7.0. Водата со рН под 7.0 се нарекува кисела, а водата над 7.0, основна.

Нашата организација обезбедува и услуги за анализа на квалитетот на земјоделската вода за наводнување со својот обучен и стручен кадар и напредна технолошка опрема, меѓу бројните студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги обезбедува за бизниси во различни сектори.