ETSI I-ETS 300 220 Urządzenia krótkiego zasięgu - Specyfikacje i metody testowania urządzeń radiowych o mocy do 25 MW w zakresie częstotliwości od 1000 MHz do 500 MHz

ETSI I-ETS 300 220 Urządzenia krótkiego zasięgu - Specyfikacje i metody testowania urządzeń radiowych o mocy do 25 MW w zakresie częstotliwości od 1000 MHz do 500 MHz

Norma „ETSI I-ETS 300 220 Urządzenia bliskiego zasięgu – Charakterystyki techniczne i metody badań urządzeń radiowych pracujących w zakresie częstotliwości od 25 MHz do 1000 MHz i poziomach mocy do 500 mW”, tymczasowa europejska norma telekomunikacyjna (IETS) opracowana przez Komitet Techniczny ds. Inżynierii Urządzeń (EE) Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), opisuje minimalne charakterystyki uważane za niezbędne do najlepszego wykorzystania dostępnych częstotliwości.

ETSI I-ETS 300 220 Urządzenia krótkiego zasięgu - Specyfikacje i metody testowania urządzeń radiowych o mocy do 25 MW w zakresie częstotliwości od 1000 MHz do 500 MHz

Niniejsza tymczasowa norma nie obejmuje wszystkich funkcji, o które może poprosić użytkownik, ani nie odzwierciedla optymalnej wydajności, jaką można osiągnąć. Niniejsza norma tymczasowa ma zastosowanie do urządzeń krótkiego zasięgu następujących typów:

  • Urządzenia ze złączem antenowym lub anteną zintegrowaną.
  • Urządzenia alarmowe, do zdalnego sterowania, telemetrii i podobnych zastosowań.
  • Urządzenia mówiące lub niemówiące.
  • Urządzenia promieniujące lub zakończone, pracujące na częstotliwościach radiowych pomiędzy 25 MHz i 1000 MHz, o poziomach mocy do 500 mW.

Niniejsza norma tymczasowa dotyczy stacji stacjonarnych, stacji ruchomych i stacji przenośnych. Dotyczy również urządzeń o niskim poborze mocy. W niniejszej normie tymczasowej podano, w stosownych przypadkach, podstawowe wymagania dotyczące różnych pasm częstotliwości, separacji kanałów itd.

Każdy sprzęt poddany badaniom typu musi spełniać wymagania niniejszej normy dla wszystkich częstotliwości, w których jest przeznaczony do pracy. Podmiot składający wniosek musi wypełnić stosowny formularz przy składaniu sprzętu w celu przeprowadzenia badań typu. Aby uprościć i zharmonizować procedury badań typu pomiędzy różnymi laboratoriami badawczymi, pomiary należy wykonywać zgodnie z niniejszą normą tymczasową na przykładach sprzętu określonego w tej normie. Pomiary należy wykonywać, o ile to możliwe, przy użyciu bezpośredniego połączenia (gniazda antenowego lub tymczasowego złącza 50 omów) ze sprzętem poddawanym testowi, zgodnie ze specyfikacją zawartą w niniejszej tymczasowej normie, aby zminimalizować niepewność pomiaru. Niniejsza norma ma na celu potwierdzenie, że wymagania określone w tej normie zostaną spełnione bez konieczności wykonywania pomiarów przy wszystkich częstotliwościach.

Wnioskodawca musi przedstawić jeden lub więcej modeli produkcyjnych sprzętu odpowiednich do przeprowadzenia badań typu. Jeżeli homologacja typu została udzielona na podstawie badań przeprowadzonych na modelu wstępnym, odpowiednie modele produkcyjne muszą być identyczne pod każdym względem elektrycznym i funkcjonalnym z poddanym badaniom modelem wstępnym. W przypadku sprzętu przenośnego bez złącza anteny zewnętrznej należy zapoznać się z odpowiednimi punktami.

Przy składaniu sprzętu do testów wnioskodawca musi określić zakresy regulacji odbiornika i nadajnika. Zakres regulacji definiuje się jako zakres częstotliwości, w którym odbiornik lub nadajnik można zaprogramować lub ponownie ustawić bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zmian fizycznych w komponentach innych niż programowalne pamięci tylko do odczytu lub kryształy (odbiornika lub nadajnika). Wnioskodawca musi również określić zakres przełączania odbiornika i nadajnika (może być różny). Zakres przełączania to maksymalny zakres częstotliwości, w którym odbiornik lub nadajnik może działać bez przeprogramowania lub ponownego ustawienia.

Zakres dopasowania odbiornika i nadajnika może być różny i mieścić się w jednej z dwóch kategorii:

  • AR1: Kategoria ta odpowiada limitowi mniejszemu lub równemu 10 procentom najwyższej częstotliwości zakresu wyrównania, tj. mniejszemu lub równemu 500 MHz, lub mniejszemu lub równemu 500 procentom, gdy najwyższa częstotliwość wyrównania przekracza 5 MHz.
  • AR2: Kategoria ta odpowiada limitowi większemu niż 10 procent najwyższej częstotliwości zakresu wyrównania lub mniejszemu lub równemu 500 MHz, lub większemu niż 500 procent, gdy najwyższa częstotliwość wyrównania jest większa niż 5 MHz.

Częstotliwości badań wybiera wnioskodawca zgodnie z niniejszą normą i jej załącznikiem (załącznik D).

Testy urządzeń jednoczęstotliwościowych w kategorii AR1 wykonuje się na próbce urządzenia o częstotliwości mieszczącej się w zakresie 100 kHz od częstotliwości środkowej zakresu regulacji.

W testach urządzeń jednoczęstotliwościowych kategorii AR2 testom poddawane są trzy próbki. Testy przeprowadzane są łącznie na trzech częstotliwościach:

  • Pierwsza próbka musi mieścić się w zakresie 100 kHz od najwyższej częstotliwości zakresu wyrównania.
  • Druga próbka powinna mieścić się w zakresie 100 kHz od najniższej częstotliwości zakresu wyrównania.
  • Trzecia próbka powinna mieścić się w granicach 100 kHz od częstotliwości środkowej zakresu wyrównania.

Wszystkie testy przeprowadzane są na wszystkich trzech częstotliwościach.

Podczas testowania urządzeń dwuczęstotliwościowych w kategorii AR1 dostarczana jest próbka, tak aby testy można było przeprowadzić przy obu częstotliwościach. Częstotliwość górna powinna mieścić się w granicach 100 kHz najwyższej częstotliwości zakresu przełączania. Niższa częstotliwość powinna mieścić się w granicach 100 kHz najniższej częstotliwości zakresu przełączania. Ponadto średnia z dwóch częstotliwości musi mieścić się w granicach 100 kHz od częstotliwości środkowej zakresu dopasowania. Pełne testy przeprowadza się przy wyższej częstotliwości, a testy ograniczone przy niższej częstotliwości.

Podczas testowania urządzeń dwuczęstotliwościowych kategorii AR2, testowane są trzy próbki sprzętu. Testy przeprowadzane są łącznie na czterech częstotliwościach:

  • W pierwszej próbce mierzone są dwie częstotliwości. Najwyższa częstotliwość powinna mieścić się w granicach 100 kHz od częstotliwości środkowej zakresu regulacji. Częstotliwość górna powinna mieścić się w granicach 100 kHz od najwyższej częstotliwości zakresu przełączania, a częstotliwość dolna powinna mieścić się w granicach 100 kHz od najniższej częstotliwości zakresu przełączania. Pełne testy przeprowadza się przy wyższej częstotliwości, a testy ograniczone przy niższej częstotliwości.
  • Druga częstotliwość próbki powinna mieścić się w zakresie 100 kHz od najwyższej częstotliwości zakresu wyrównania. Pełne testy są wykonywane przy tej częstotliwości.
  • Trzecia częstotliwość próbki powinna mieścić się w zakresie 100 kHz od najniższej częstotliwości zakresu wyrównania. Pełne testy są wykonywane przy tej częstotliwości.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ETSI I-ETS 300 220 Urządzenia bliskiego zasięgu - Wymagania techniczne i metody badań urządzeń radiowych o mocy do 25 mW w zakresie częstotliwości od 1000 MHz do 500 MHz”.

WhatsApp