
استاندارد IEC 61340-4-7 منتشر شده توسط کمیسیون بین المللی الکتروتکنیکی (IEC) روش ها و روش های آزمایش را برای ارزیابی و انتخاب تجهیزات و سیستم های یونیزاسیون هوا (یونیزه کننده) تعریف می کند.

این استاندارد تکنیک های اندازه گیری را برای تعیین ولتاژ افست و زمان واپاشی برای یونیزرها تحت شرایط خاص ارائه می دهد. این استاندارد اندازهگیری تداخل الکترومغناطیسی (EMI) یا استفاده از یونیزهکنندههای مرتبط با مهمات، مواد قابل اشتعال، مواد منفجره یا وسایل منفجره الکتریکی را پوشش نمیدهد. همانطور که در این استاندارد آمده است، روشهای آزمایش و شرایط آزمایش توسط سازندگان یونیزر برای ارائه دادههای عملکردی که محصولاتشان را توصیف میکنند، استفاده میکنند. توصیه میشود که کاربران یونیزر روشهای آزمایش و شرایط آزمایش را برای کاربرد خاص خود تغییر دهند تا یونیزرها را برای استفاده مناسب سازند یا تأییدهای دورهای عملکرد یونیزر را انجام دهند.
تغییرات فنی قابل توجهی در آخرین به روز رسانی استاندارد IEC 61340-4-7 ایجاد شده است. به عنوان مثال، استفاده از اندازه گیری ولتاژ صفحه تماس علاوه بر اندازه گیری های قبلی ولتاژ صفحه غیر تماسی اضافه شده است.
الزامات ویژه برای دسته بندی تجهیزات در محدوده این استاندارد تحت عناوین زیر سازماندهی می شود:
ارت روش اولیه ای است که برای محدود کردن بار استاتیکی استفاده می شود و در عین حال از عناصر حساس به تخلیه الکترواستاتیک در محیط کار محافظت می کند. با این حال، روش های زمین در حذف بارهای ساکن از سطوح مواد رسانای غیر رسانا یا عایق موثر نیستند. برای کاهش این بار از روش های یونیزاسیون هوا از طریق سیستم های یونیزان استفاده می شود.
روش ترجیحی برای ارزیابی توانایی یک یونیزه کننده در خنثی سازی بار ساکن، اندازه گیری مستقیم نرخ کاهش بار است. بارهایی که باید خنثی شوند، هم روی رساناهای عایق و هم روی عایق ها قرار دارند.
این استاندارد شامل چهار روش عملی یونیزاسیون هوا می باشد:
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما خدمات تست یونیزاسیون را در میان روشهای استاندارد تست الکترواستاتیک برای کاربردهای خاص، در محدوده استاندارد IEC 61340-4-7، با آموزش دیده و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته می دهد.
