IPC-TM-650 2.5.6.2 Kekuatan Elektrik Bahan Pendawaian Bercetak

Standard "IPC-TM-650 2.5.6.2 Kekuatan elektrik bahan pendawaian bercetak" yang dibangunkan oleh Institut Litar Bercetak (IPC) menerangkan kaedah ujian untuk menilai keupayaan bahan penebat untuk menahan kerosakan elektrik berserenjang dengan satah bahan apabila terdedah kepada tempoh pendek, voltan tinggi pada frekuensi kuasa AC standard 50.60 Hz.

Kaedah ini boleh digunakan pada sebarang ketebalan bahan sehingga lebih kurang 3,175 mm, tetapi untuk bahan melebihi 0,508 mm, kaedah lain, seperti pecahan dielektrik, biasanya digunakan untuk mencirikan integriti elektrik bahan. Keputusan ujian ini boleh dipengaruhi dengan ketara oleh kandungan lembapan, dan keputusan yang diperoleh menggunakan kaedah prakondisi yang berbeza mungkin tidak dapat dibandingkan.

Kaedah ini menggunakan medium minyak untuk mengelakkan pencucuhan dalam sampel kecil, dan hasilnya mungkin tidak setanding dengan ujian yang dilakukan di udara. Nilai yang diperoleh menggunakan kaedah ini tidak boleh digunakan untuk menganggarkan keupayaan penebat lamina bersalut logam ultranipis.

Nilai yang ditentukan oleh kaedah ini biasanya berkurangan dengan peningkatan ketebalan spesimen untuk bahan yang serupa. Kaedah ini adalah berdasarkan teknik yang diterangkan dalam ASTM D149, Kaedah Ujian Standard untuk Kekuatan Dielektrik dan Voltan Pecah Dielektrik Bahan Penebat Elektrik Pepejal pada Frekuensi Kuasa Komersial.

Melainkan dinyatakan sebaliknya, tiga sampel hendaklah disediakan. Dimensi sampel hendaklah 10 cm tambah/tolak 2,5 cm x 10 cm tambah/tolak 2,5 cm, tetapi saiz tidak kritikal selagi flashover tidak berlaku di tepi.

Sampel hendaklah dipotong dengan sewajarnya pada kedua-dua tepi1 dan dari tengah lamina, tetapi tiada sampel harus diambil lebih dekat daripada 2,5 cm dari tepi papan bersaiz penuh.

Bahan bermuka kerajang mesti mempunyai semua salutan logam ditanggalkan oleh lelasan dan dibersihkan dengan teliti sebelum dikondisikan atau diuji.

Bahan yang tidak diawet mesti disembuhkan sepenuhnya. Di bawah keadaan biasa, lamina dua lapis disyorkan untuk dibandingkan dengan bahan prepreg. Laminasi satu lapis disyorkan untuk lapisan penutup satu lapis dan produk yang serupa.

Peralatan dan bahan yang digunakan dalam ujian adalah seperti berikut:

• Sekurang-kurangnya penguji kerosakan voltan tinggi 25 kV dengan penarafan arus yang mencukupi, kawalan bermotor dengan kadar kenaikan 500 volt sesaat dan meter yang mampu menunjukkan voltan kerosakan 5 peratus ke atas julat penuh voltan kerosakan sebenar (biasanya 1 kV hingga 20 kV)
• Tangki minyak diisi dengan minyak penebat.
• Set ujian elektrod terdiri daripada elektrod diameter 5 cm dengan jejari 0,64 cm di tepi. Elektrod boleh dibuat daripada keluli tahan karat atau loyang. Elektrod mestilah bebas daripada penyelewengan permukaan dan boleh digilap untuk mencapainya.
• Dua petunjuk ujian voltan tinggi (plumbum yang dinilai melebihi keupayaan voltan penguji adalah disyorkan).
• Mikrometer mampu menyelesaikan sekurang-kurangnya 0,0003 cm. Untuk pengukuran tepat bahan di bawah 0,013 cm, ketepatan ujian mungkin sangat terhad oleh keupayaan untuk mengukur sampel dengan tepat.
• Mandian air suhu malar diisi dengan air suling, mampu mengekalkan 50 darjah tambah/tolak 2 darjah.
• Bikar atau kuali besar diisi dengan air suling pada suhu persekitaran.
• Rak untuk menyokong dan mengasingkan sampel dalam mandi air 50°C.
• Tuala kertas bebas lin.

Melainkan dinyatakan sebaliknya, sampel hendaklah dikondisikan dalam air suling yang disimpan pada suhu 50°C tambah/tolak 2°C selama 48 jam ditambah 2 jam dan tolak 0 jam. Selepas ini, sampel hendaklah direndam dalam air suling pada suhu ambien selama sekurang-kurangnya 30 minit dan maksimum empat jam untuk mencapai keseimbangan suhu tanpa perubahan ketara dalam kandungan lembapan.

Ujian hendaklah dilakukan pada suhu ambien, 23 darjah Celsius tambah/tolak 5 darjah Celsius. Kelembapan relatif tidak penting kerana ujian dilakukan di bawah minyak.

Apabila menguji, sampel yang telah diprasyaratkan dikeluarkan daripada air ambien dan dikeringkan dengan tuala kertas tanpa serabut. Ketebalan sampel ditentukan dan direkodkan pada empat titik, 2,5 cm dari tepi pada titik tengah setiap sisi. Sampel diletakkan dalam lekapan ujian dan berpusat untuk mengurangkan kemungkinan flashover. Penguji dikendalikan untuk menggunakan voltan pada kadar 500 volt sesaat, dan titik di mana peranti menunjukkan kegagalan diperhatikan. Untuk nilai melebihi 10 kV, voltan pecahan direkodkan kepada 0,1 kV yang terdekat dan untuk semua nilai yang lebih rendah, sekurang-kurangnya kepada 5 peratus terdekat. Sampel dikeluarkan dari medium minyak, dan ia disahkan bahawa kegagalan telah berlaku. Jika tiada yang kelihatan, sampel dimasukkan semula, dipusatkan dengan teliti, dan ujian diulang. Jika flashover berlaku, sampel yang lebih besar atau minyak segar digunakan. Baki dua sampel diuji seperti yang diterangkan di atas.

Ketebalan purata bagi setiap sampel dikira daripada empat ukuran individu. Kekuatan elektrik untuk setiap sampel ditentukan dalam volt per mil dengan membahagikan voltan pecahan, dinyatakan dalam kilovolt, dengan ketebalan. Purata kekuatan elektrik ditentukan dengan purata nilai individu untuk setiap sampel. Purata dibundarkan kepada 10 volt per mil terdekat. Jika mana-mana sampel jatuh di bawah spesifikasi minimum, peratusan keperluan dikira.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi serta sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kepada perniagaan mengikut piawaian "IPC-TM-650 2.5.6.2 Kekuatan Elektrik Bahan Pendawaian Bercetak".