ISO 14852 ပလပ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ အေရိုးဗစ် ဇီဝရုပ်ကြွင်းများကို အဆုံးအဖြတ်ပေးခြင်း - ထွက်လာသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် နည်းလမ်း

ပလတ်စတစ်အသုံးပြုမှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် စွန့်ပစ်မှုသည် သိသာထင်ရှားသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းကို ထိပ်တန်းဦးစားပေးအဖြစ် မြှင့်တင်သင့်သည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်များကို ချေဖျက်နိုင်သော ပလတ်စတစ်များ ပေါ်ထွက်လာပါသည်။ မြေဆွေးစက်ရုံများအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ထုတ်ကုန်များ သို့မဟုတ် ထုပ်ပိုးခြင်းကဲ့သို့သော ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများသည် ဇီဝရုပ်ကြွင်းဖြစ်နိုင်ချေရှိရပါမည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယင်းပစ္စည်းများ၏ ဇီဝရုပ်ကြွင်းများ ပျက်ဆီးနိုင်ခြေကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ အလားအလာရှိသော ဇီဝပျက်စီးမှုဆိုင်ရာ အရိပ်အယောင်များ ရယူခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။

International Organization for Standardization (ISO) standard, "ISO 14852 Determination of the ultimate aerobic biodegradability of plastic material in aqueous media - ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် နည်းလမ်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့သည်" တွင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် ပမာဏကို တိုင်းတာသည့် ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ အေရိုးဗစ် ဇီဝပျက်စီးနိုင်မှု အတိုင်းအတာကို ဆုံးဖြတ်သည့် နည်းလမ်းကို ဖော်ပြထားပါသည်။ ဤနည်းလမ်းတွင် စံဓာတ်ခွဲခန်းအခြေအနေများအောက်ရှိ ဓာတုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေရိုဘစ်အခြေအနေများအောက်တွင် အသက်သွင်းထားသော စွန့်ပစ်အညစ်အကြေးများမှရရှိသည့် inoculum အား စမ်းသပ်ပစ္စည်းအား ဖော်ထုတ်ပေးခြင်းတို့ပါဝင်သည်။

ဤစံနှုန်းတွင် အသုံးပြုထားသည့် အခြေအနေများသည် အမြင့်ဆုံး ဇီဝပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အကောင်းဆုံးအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိသော်လည်း၊ ဤစမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းသည် ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ ဇီဝပျက်စီးမှုကို တိုင်းတာရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဇီဝပျက်စီးမှုဆိုင်ရာ အရိပ်အယောင်ကို ပေးဆောင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ကာဗွန်ဟန်ချက်အား တွက်ချက်ခြင်းဖြင့် ဇီဝပျက်စီးမှုဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုကို တိုးတက်စေသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် အောက်ပါပစ္စည်းများနှင့် သက်ဆိုင်ပါသည်။

• သဘာဝ သို့မဟုတ် ဓာတုပိုလီမာများ၊ ကိုပိုလီမာများ သို့မဟုတ် ရောစပ်ခြင်းများ။
• ပလပ်စတစ်ဆားများ၊ အရောင်ဆိုးဆေးများ သို့မဟုတ် အခြားဒြပ်ပေါင်းများကဲ့သို့သော ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများပါရှိသော ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ။
• ရေတွင်ပျော်ဝင်နိုင်သော ပိုလီမာများ။
• စမ်းသပ်မှုအခြေအနေအရ ကာကွယ်ဆေးတွင်ပါရှိသော အဏုဇီဝပိုးမွှားများကို ဟန့်တားခြင်းမပြုသော ပစ္စည်းများ။ တားမြစ်ခြင်းထိန်းချုပ်မှု သို့မဟုတ် အခြားသင့်လျော်သောနည်းလမ်း (ဥပမာ၊ ISO 8192) ကို အသုံးပြု၍ တားမြစ်သက်ရောက်မှုများကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ စမ်းသပ်ပစ္စည်းသည် ကာကွယ်ဆေးအတွက် တားစီးနိုင်လျှင်၊ စမ်းသပ်မှုနည်းသော အာရုံစူးစိုက်မှုနည်းသော အခြားကာကွယ်ဆေး သို့မဟုတ် ယခင်က ထိတွေ့ထားသော ကာကွယ်ဆေးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဤစံသတ်မှတ်ချက်၏ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်၊ အဆုံးစွန်သော အေရိုးဗစ် ဇီဝရုပ်ကွဲနိုင်မှု- ဆိုသည်မှာ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်၊ ရေနှင့် အခြားဒြပ်စင်များ (သတ္တုဓာတ်ပြုခြင်း) နှင့် ဇီဝလောင်စာအသစ်များ၏ ဇီဝလောင်စာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း၏ ရာခိုင်နှုန်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသော အောက်ဆီဂျင်ရှိ အဏုဇီဝဒြပ်ပေါင်းများ၏ အော်ဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်းများ၏ ပျက်စီးနှုန်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

ISO 14852 စံနှုန်းသည် ရေထုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ ဇီဝပျက်စီးမှုကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် တစ်ကမ္ဘာလုံးက လက်ခံထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစံနှုန်းသည် အဏုဇီဝသက်ရှိများကို အသုံးပြု၍ အေရိုးဗစ်အခြေအနေအောက်တွင် ပစ္စည်းတစ်ခုအား မည်ကဲ့သို့ ထိရောက်စွာ ကျဆင်းသွားသည်ကို တိုင်းတာရန်အတွက် စံသတ်မှတ်ထားသော ချဉ်းကပ်နည်းကို ပံ့ပိုးပေးသောကြောင့် ၎င်းသည် ဇီဝပိုးမွှားချေဖျက်နိုင်သော ပလတ်စတစ်များကို တီထွင်ထုတ်လုပ်သည့် လုပ်ငန်းများအတွက် အရေးကြီးပါသည်။

ဤစံနှုန်းတွင် ပလတ်စတစ်ဆာဂျရီ သို့မဟုတ် အရောင်ဆိုးဆေးများကဲ့သို့ ပေါင်းထည့်ထားသော ဓာတုပစ္စည်းများ အပါအဝင် ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ အေရိုးဗစ် ဇီဝရုပ်ကြွင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် ဓာတ်ခွဲခန်းအခြေခံနည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ဤစံနှုန်းသည် ရောဂါပိုးမွှားများ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ထွက်လာသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် ပမာဏကို တိုင်းတာခြင်းအပေါ် အလေးပေးသည်။ ၎င်းသည် ပစ္စည်းအား အဏုဇီဝသက်ရှိများ ဖျက်ဆီးခံရသည့်အတိုင်းအတာကို ညွှန်ပြသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ရေဆိုးသန့်စင်သည့်စက်ရုံများ သို့မဟုတ် သဘာဝရေစနစ်များကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပလတ်စတစ်များကို တွေ့ရှိနိုင်သည့် အခြေအနေများကို အတုယူကာ ၎င်းတို့၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများအကြောင်း အချက်အလက်များကို ပံ့ပိုးပေးရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ နှစ်စဉ် ပလတ်စတစ်တန်ချိန် ၈ သန်းခန့် စွန့်ပစ်သည့် အဏ္ဏဝါပတ်ဝန်းကျင်ကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် လေထုညစ်ညမ်းမှုကို လျှော့ချရန် ရည်ရွယ်သည့် ဇီဝဆွေးမြေ့နိုင်သော ပလတ်စတစ်များကို အကဲဖြတ်ရန် အထူးအရေးကြီးပါသည်။

ISO 14852 စမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော အေရိုးဗစ်၊ မီဆိုဖီလစ် (အလယ်အလတ် အပူချိန်) အခြေအနေများအောက်တွင် ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများ (ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်သွင်းထားသော အမှိုက်၊ ရင့်ကျက်သောမြေဆွေး သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ) သို့ ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းများကို ထိတွေ့ခြင်း ပါဝင်သည်။ အဓိကခြေလှမ်းများမှာ-

• စမ်းသပ်တပ်ဆင်ခြင်း- တစ်ဦးတည်းသောကာဗွန်အရင်းအမြစ်အဖြစ်အသုံးပြုသော ပလတ်စတစ်ပစ္စည်းကို ကာဗွန်ပါဝင်မှု 100–2000 မီလီဂရမ်/လီတာဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ရေနေကြားခံတစ်ခုတွင် ထားရှိထားပါသည်။ ပြင်းအားပိုမိုအသုံးပြုပါက၊ အကောင်းဆုံးပြင်ဆင်ထားသော ကြားခံတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ပြိုကျပျက်စီးမှုစတင်ရန် တက်ကြွသော အဏုဇီဝသက်ရှိများ ပါဝင်သော Inoculum ကို ပေါင်းထည့်သည်။
• လေဝင်လေထွက်နှင့် ပေါက်ဖွားခြင်း- အေရိုးဗစ်အခြေအနေများကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ စမ်းသပ်မှုအရောအနှောကို ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကင်းစင်သောလေဖြင့် စဉ်ဆက်မပြတ် လေအေးပေးပါသည်။ ပစ္စည်း၏ ပျက်စီးယိုယွင်းမှု kinetics ပေါ်မူတည်၍ ယေဘူယျအားဖြင့် ခြောက်လထက် မပိုသော ကာလတစ်ခုအတွင်း အဆိုပါကိရိယာကို စမ်းသပ်ပုလင်းများတွင် လှုပ်ယမ်းသည်။
• ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် တိုင်းတာခြင်း- အဏုဇီဝများ ပျက်စီးသွားချိန်တွင် ထွက်လာသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို titration သို့မဟုတ် infrared spectroscopy ကဲ့သို့သော သင့်လျော်သော ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနည်းဖြင့် ဖမ်းယူတိုင်းတာသည်။ ရာခိုင်နှုန်းအဖြစ်ဖော်ပြသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက်ဓာတ်ငွေ့ကို သီအိုရီအရ အများဆုံးထုတ်လွှတ်နိုင်သော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နှင့် ဇီဝပျက်စီးမှုအတိုင်းအတာကို နှိုင်းယှဉ်တွက်ချက်သည်။
• ရွေးချယ်နိုင်သော ကာဗွန်လက်ကျန်- ဤစံနှုန်းသည် ဇီဝပျက်စီးမှုဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ပစ္စည်း၏ပြိုကွဲမှုကို ပိုမိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်နားလည်စေရန်အတွက် ကာဗွန်ဟန်ချက်တွက်ချက်မှုကို ခွင့်ပြုသည်။
• တားမြစ်ထိန်းချုပ်ရေး- ပစ္စည်းသည် ရောဂါပိုးမွှားများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဟန့်တားခြင်းမရှိကြောင်း သေချာစေရန်၊ စမ်းသပ်မှုများတွင် တားမြစ်ထိန်းချုပ်မှု သို့မဟုတ် ISO 8192 ကဲ့သို့သော စံနှုန်းများကို ရည်ညွှန်းခြင်း ပါဝင်သည်။ တားဆီးမှုဖြစ်ပေါ်ပါက၊ စမ်းသပ်ပစ္စည်း၏အာရုံစူးစိုက်မှုကို လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် ကြိုတင်ထိတွေ့ထားသော inoculum အသုံးပြုခြင်းကဲ့သို့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ISO 14852 ရှိ အခြေအနေများသည် အမြင့်ဆုံး ဇီဝပျက်စီးမှု အတွက် အကောင်းဆုံး မွမ်းမံထားသော်လည်း ပစ္စည်းတစ်ခု၏ ဇီဝပျက်စီးမှု ဖြစ်နိုင်ချေကို တသမတ်တည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေးဆောင်ရန် စံသတ်မှတ်ထားသည်။ ဤစံနှုန်းသည် ကျယ်ပြန့်သောပစ္စည်းများအပါအဝင်၊

• သဘာဝနှင့် ဓာတုပိုလီမာများ၊ ကော်ပိုလီမာများ သို့မဟုတ် ရောစပ်မှုများ။
• ပလတ်စတစ်ဆား သို့မဟုတ် အရောင်ဆိုးဆေးများကဲ့သို့သော ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများပါရှိသော ပလတ်စတစ်များ။
• ထုပ်ပိုးခြင်း သို့မဟုတ် စိုက်ပျိုးရေးရုပ်ရှင်များကဲ့သို့သော ရေနေပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဇီဝရုပ်ကြွင်းပျက်စီးနိုင်မှုမှာ အရေးကြီးသော အပလီကေးရှင်းများအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ပစ္စည်းများ။

ဤစံနှုန်းသည် အောက်ပါတို့အတွက် အထူးတန်ဖိုးရှိပါသည်။

• ထုတ်လုပ်သူများ- စျေးကွက်နှင့် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်အတွက် ဇီဝပြိုကွဲပျက်စီးမှုတောင်းဆိုမှုများကို အတည်ပြုရန် (ဥပမာ- သတ်မှတ်ထားသောကာလအတွင်း 90 ရာခိုင်နှုန်း ဇီဝပျက်စီးမှုလိုအပ်သည့် BS EN 13432 နှင့် လိုက်နာမှု)။
• သုတေသီများ- ဆွေးမြေ့ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ယန္တရားများကို လေ့လာခြင်းနှင့် ဇီဝပျက်စီးနိုင်သော ပစ္စည်းအသစ်များ တီထွင်ခြင်း။
• စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ- ပတ်ဝန်းကျင်စံနှုန်းများကို လိုက်နာပြီး ရေနေဂေဟစနစ်များရှိ ပလတ်စတစ်စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို လျှော့ချပါ။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပလတ်စတစ်ညစ်ညမ်းမှုအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရာတွင် ISO 14852 စံနှုန်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ သမုဒ္ဒရာများတွင် လက်ရှိ ပလတ်စတစ် တန်ချိန် သန်း ၁၅၀ ခန့်ရှိပြီး နှစ်စဉ် မိုက်ခရိုပလတ်စတစ် တန်ချိန် ထောင်နှင့်ချီ ထပ်ဖြည့်ထားသောကြောင့် ဇီဝပျက်စီးနိုင်သော ပလတ်စတစ်များသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးမှုကို လျှော့ချရန် အလားအလာရှိသော ဖြေရှင်းချက်တစ်ရပ်ကို ပေးဆောင်လျက်ရှိသည်။ ဇီဝပျက်စီးမှုကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရသောနည်းလမ်းကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြင့်၊ ဤစံနှုန်းသည် စျေးကွက်အတွင်း ရောင်းချသောပစ္စည်းများကို ဇီဝဖျက်စီးနိုင်သောပစ္စည်းများကို သဘာဝ သို့မဟုတ် စီမံခန့်ခွဲထားသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိရောက်စွာ ဆုတ်ယုတ်စေပြီး အဏ္ဏဝါသက်ရှိများနှင့် ဂေဟစနစ်အန္တရာယ်များကို လျှော့ချပေးနိုင်ကြောင်း သေချာစေသည်။

ထို့အပြင်၊ ဤစံနှုန်းသည် ရေရှည်တည်တံ့သောပစ္စည်းများအတွက် ဆန်းသစ်တီထွင်မှုကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။ သုတေသနသည် စမ်းသပ်ချိန်ကို တိုတောင်းစေပြီး မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကို တိုးစေသည်။ ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဇီဝပြိုကွဲပျက်စီးနိုင်သော ပစ္စည်းအသစ်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်စေပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ ISO 14852 စံနှုန်းသည် ခိုင်မာသောစံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း စမ်းသပ်မှုအခြေအနေများသည် အမြင့်ဆုံးဇီဝပျက်စီးခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံးအခြေအနေများကို ထင်ဟပ်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ရလဒ်များသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာစွမ်းဆောင်ရည်ထက် အလားအလာကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထို့အပြင်၊ မတူညီသောဒေသများမှ မြေဆီလွှာကဲ့သို့သော သဘာဝအဆိပ်အတောက်များတွင် ကွဲပြားမှုသည် မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ISO 14852 စံနှုန်းသည် ရေထုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပလတ်စတစ်များ၏ အေရိုးဗစ် ဇီဝရုပ်ကြွင်းများကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် အခြေခံကျပါသည်။ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို တိုင်းတာခြင်းဖြင့် ပလတ်စတစ်များကို မည်ကဲ့သို့ ထိရောက်စွာ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနိုင်သည်ကို အကဲဖြတ်ရန် စံချိန်စံညွှန်းနှင့် မျိုးပွားနိုင်သော နည်းလမ်းကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြင့် ရေရှည်တည်တံ့သော ပစ္စည်းများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။ ဤစံနှုန်းများနှင့် အလားတူစံနှုန်းများသည် ဇီဝပြိုကွဲပျက်စီးနိုင်သော ပလတ်စတစ်များကို ၎င်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကတိအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ပိုမိုသန့်ရှင်းပြီး ရေရှည်တည်တံ့သော အနာဂတ်အတွက် လမ်းခင်းပေးကြောင်း သေချာစေရေးတွင် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုများကို စေ့စေ့စပ်စပ် လိုက်နာခဲ့သည့် ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ကဏ္ဍအားလုံးရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်အစုံတွင် စမ်းသပ်ခြင်း၊ တိုင်းတာခြင်းနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းများ လုပ်ဆောင်ရန် အတွေ့အကြုံရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များအဖွဲ့နှင့် ကျယ်ပြန့်သော အခြေခံအဆောက်အဦများကို ခန့်အပ်ထားသည်။ ဤအခြေအနေတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ISO 14852 စံနှုန်းနှင့်အညီ စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို "ရေထဲတွင်ရှိသော ပလပ်စတစ်ပစ္စည်းများ၏ အေရိုးဗစ် ဇီဝရုပ်ကြွင်းများကို အဆုံးအဖြတ်ပေးခြင်း - ထွက်လာသော ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနည်းလမ်း" နှင့်အညီ စမ်းသပ်ခြင်းဝန်ဆောင်မှုများကို ဆောင်ရွက်ပေးပါသည်။