EN IEC 50289 Specyfikacja metod badań kabli komunikacyjnych

Norma „EN IEC 50289 Kable telekomunikacyjne – Specyfikacja metod badań”, która opiera się na normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN IEC 50289-1-1 Część 1-1: Metody badań elektrycznych – Wymagania ogólne” opisuje metody badań elektrycznych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Szczegółowe informacje dotyczące badań i wymagań testowych znajdują się w odpowiedniej normie dotyczącej kabli.

O ile w obowiązującej metodzie badań nie określono inaczej, długość badanego kabla należy dobrać z uwzględnieniem zakresu dynamicznego sprzętu pomiarowego i określonego zakresu częstotliwości, aby osiągnąć wymagany poziom dokładności. O ile w obowiązującej specyfikacji kabla nie określono inaczej, długość należy mierzyć z dokładnością większą niż 1%.

• Norma „EN IEC 50289-1-2 Część 1-2: Metody badań elektrycznych – Rezystancja prądu stałego” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania właściwości rezystancji prądu stałego przewodów kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Właściwości te są definiowane poprzez rezystancję przewodu, rezystancję pętli oraz asymetrię rezystancji.
• Norma „EN IEC 50289-1-3 Część 1-3: Metody badań elektrycznych – Wytrzymałość dielektryczna” szczegółowo opisuje metody badań służące do weryfikacji wytrzymałości dielektrycznej izolacji gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-1-1.
• Norma „EN IEC 50289-1-4 Część 1-4: Metody badań elektrycznych – Rezystancja izolacji” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania rezystancji izolacji gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-1-1.
• Norma „EN IEC 50289-1-5 Część 1-5: Metody badań elektrycznych – Pojemność” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania charakterystyk pojemnościowych gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-1-1.
• Norma „EN IEC 50289-1-6 Część 1-6: Metody badań elektrycznych – Właściwości elektromagnetyczne” określa cztery różne metody badań służące do określania właściwości elektromagnetycznych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Norma ta omawia metody badań, mające na celu ułatwienie wyboru odpowiedniej metody badania właściwości elektromagnetycznych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-1-7 Część 1-7: Metody badań elektrycznych – Prędkość propagacji” opisuje szczegółowo metody badań służące do określania prędkości propagacji gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-1-8, Część 1-8: Metody badań elektrycznych – Tłumienie, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania tłumienności gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-1-9 Część 1-9: Metody badań elektrycznych – Tłumienie asymetrii (tłumienie transformacji poprzecznej TCL, tłumienie przenoszenia transformacji poprzecznej TCTL)” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania tłumienia sygnałów różnicowych przekonwertowanych na sygnały współbieżne i odwrotnie, ze względu na charakterystykę symetrii kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, z wykorzystaniem metody pomiaru transmisji. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-1-1.
• Norma „EN IEC 50289-1-10 Część 1-10: Metody badań elektrycznych – Przesłuchy” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania przesłuchów w kablach stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Wpływ przesłuchów obejmuje przesłuchy bliskie, przesłuchy dalekie, przesłuchy dalekie o równym poziomie, współczynnik tłumienia przesłuchów oraz całkowitą moc przesłuchów. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-1-11 Część 1-11: Metody badań elektrycznych – Impedancja charakterystyczna, impedancja wejściowa, tłumienność odbiciowa” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania impedancji charakterystycznej, impedancji wejściowej i tłumienności odbiciowej kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-1-1.
• Norma EN IEC 50289-1-12 Część 1-12: Metody badań elektrycznych – Norma dotycząca indukcyjności szczegółowo opisuje metody badań służące do określania charakterystyk indukcyjności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-1-13 Część 1-13: Metody badań elektrycznych – Tłumienność sprzężenia lub tłumienie ekranowania kabli krosowych/zespołów kabli koncentrycznych/kabli prekonektoryzowanych” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania tłumienia sprzężenia lub tłumienia ekranowania kabli krosowych, zespołów kabli koncentrycznych i kabli prekonektoryzowanych stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-6, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-1-14 Część 1-14: Metody badań elektrycznych – Tłumienie sprzężenia lub tłumienie ekranowania osprzętu połączeniowego” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania tłumienia sprzężenia lub tłumienia ekranowania kabli połączeniowych, zespołów kabli koncentrycznych oraz kabli wstępnie podłączonych stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Niniejsza metoda badań szczegółowo opisuje sposób testowania pojedynczego elementu osprzętu połączeniowego (np. tylko gniazdka ściennego lub wtyczki), a także sposób testowania pary połączonych elementów osprzętu połączeniowego. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-6, która zawiera istotne postanowienia.
• Laboratoryjna metoda badań służąca do określania tłumienia sprzężenia łączy i kanałów wykorzystywanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych została szczegółowo opisana w normie „EN IEC 50289-1-15 Część 1-15: Parametry elektromagnetyczne – Tłumienie sprzężenia łączy i kanałów (warunki laboratoryjne)”. Normę tę należy czytać łącznie z normami EN IEC 50289-1-6, EN IEC 50289-1-13 i EN IEC 50289-1-14, które zawierają istotne postanowienia.
• Szczegółową metodę badań terenowych służącą do określania tłumienia sprzężenia dla zainstalowanych łączy i kanałów wykorzystywanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych opisano w normie „EN IEC 50289-1-16 Część 1-16: Właściwości elektromagnetyczne – Tłumienie sprzężenia zespołów kablowych (warunki terenowe)”. Normę tę należy czytać łącznie z normami EN IEC 50289-1-6 i EN IEC 50289-1-15, które zawierają podstawowe postanowienia.

Metoda ta służy do określania tłumienia siły zakłóceń w stosunku do siły sygnału w systemie okablowania i odwrotnie. Określa ona wpływ okablowania na parametry EMC systemu. Tłumienie sprzężenia zainstalowanych połączeń i kanałów zależy od jakości elementów okablowania (równoważenia i ekranowania, jeśli ma to zastosowanie), jakości wykonania (zwłaszcza zakończenia ekranowania) oraz uziemienia. Procedura ta określa ogólny wpływ tych parametrów. Metoda ta nie może być stosowana do weryfikacji zgodności z normami emisji i odporności EMC dla całego systemu, w tym elementów aktywnych.

• Norma „EN IEC 50289-1-17 Część 1-17: Metody badań elektrycznych – Przesłuchy zewnętrzne ExNEXT i ExFEXT” szczegółowo opisuje metody badań stosowane do określania przesłuchów między kablami (zewnętrznych) pomiędzy kablami czteroparowymi stosowanymi w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Efekty przesłuchów zewnętrznych to przesłuchy bliskie, przesłuchy dalekie i przesłuchy dalekie o równym poziomie. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-1-1, która zawiera podstawowe postanowienia. Odniesiono się również do normy EN 50289-1-10, która zawiera definicje i metody badań przesłuchów. Opisano metodę badania przesłuchów zewnętrznych oraz przetwarzanie wyników w celu symulacji warunków instalacji kabla z zakłóceniami w kontakcie z sześcioma kablami z zakłóceniami.
• „EN IEC 50289-3-1 Część 3-1: Metody badań mechanicznych – Wymagania ogólne opisuje metody badań mechanicznych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Szczegółowe informacje na temat badań i wymagań testowych znajdują się w odpowiedniej normie dotyczącej kabli.
• Norma „EN IEC 50289-3-2 Część 3-2: Metody badań mechanicznych – Wytrzymałość na rozciąganie i wydłużenie przewodów” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia przewodów w kablach stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-3 Część 3-3 Metody badań mechanicznych – Stabilność wymiarowa” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności wymiarowej przewodów w kablach stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-4 Część 3-4: Metody badań mechanicznych – Wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie i skurcz izolacji i powłoki” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania wytrzymałości na rozciąganie, wydłużenia i skurczu izolacji i powłoki kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-5 Część 3-5: Metody badań mechanicznych – Odporność kabli na zgniatanie” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli na zgniatanie stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-3-1.
• Norma „EN IEC 50289-3-6 Część 3-6: Metody badań mechanicznych – Odporność kabli na uderzenia” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli na uderzenia stosowane w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-7 Część 3-7: Metody badań mechanicznych – Odporność na ścieranie powłok kabli” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności na ścieranie powłok kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-3-8, Część 3-8: Metody badań mechanicznych – Odporność na ścieranie oznaczeń powłoki kabli, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności na ścieranie oznaczeń powłoki gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.

W zależności od rodzaju znakowania i zgodnie ze specyfikacją danego kabla, stosuje się jedną z dwóch poniższych metod:

• Metoda 1: Nadaje się do twardych typów znakowania, takich jak tłoczenie, wgłębienie i spiekanie.
• Metoda 2: Stosowana do innych rodzajów znakowania niż tłoczenie, wgniatanie i spiekanie.

• Gięcie wokół trzpienia testowego
• Powtarzające się zginanie
• Powtarzające się rozciąganie podczas służby
• Rozciąganie podczas służby
• Zginanie wokół rolek lub sprężyn podczas instalacji
• Pomiar sztywności takiego kabla
• Test loków

Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.

• Norma „EN IEC 50289-3-10 Część 3-10: Metody badań mechanicznych – Skręcanie i zginanie” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania wytrzymałości mechanicznej na zginanie i skręcanie gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Głównym celem badania skręcania jest pomiar wszelkich zmian w transmitancji optycznej włókna lub właściwościach elektrycznych kabla miedzianego poddanego działaniu sił skręcających i zginających na zewnątrz powłoki kabla. Drugim celem jest ocena prawdopodobieństwa uszkodzeń fizycznych wynikających z takich naprężeń. Głównym celem badania skręcania jest określenie zmiany tłumienności odbiciowej i przesłuchu bliskiego, gdy zespół kablowy jest poddawany zginaniu lub skręcaniu. Niniejszą normę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera istotne postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-11” Część 3-11: Metody badań mechanicznych – Odporność kabli na przecięcie” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli na przecięcie stosowane w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-3-12 Część 3-12: Metody badań mechanicznych – „Uszkodzenie strzałowe” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych na uszkodzenia strzałowe. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-13 Część 3-13: Metody badań mechanicznych – Drgania eoliczne” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania zdolności otwartych linii napowietrznych stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych do wytrzymywania naprężeń dynamicznych podobnych do tych, jakie wywołują drgania wywołane laminarnym przepływem wiatru w liniach napowietrznych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-15 Część 3-15: Metody badań mechanicznych – Odporność kabli podwodnych na ciśnienie hydrostatyczne” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli podwodnych stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych na ciśnienie hydrostatyczne. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-16 Część 3-16: Metody badań mechanicznych – Wytrzymałość kabli na rozciąganie” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania wytrzymałości kabli na rozciąganie stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-3-17 Część 3-17: Metody badań mechanicznych – Przyczepność dielektryczna i powłokowa” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania przyczepności dielektrycznej i powłokowej kabli koncentrycznych stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-3-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-1 Część 4-1: Metody badań środowiskowych – Wymagania ogólne” opisuje metody badań środowiskowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Norma ta zawiera ogólne wprowadzenie oraz ogólne warunki badań, w jakich należy przeprowadzać różne testy. Szczegółowe informacje na temat badań i wymagań testowych znajdują się w odpowiedniej normie dotyczącej kabli.
• Norma „EN IEC 50289-4-2 Część 4-2: Metody badań środowiskowych – Przenikanie wody” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania zdolności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych do zapobiegania przenikaniu wody na określonym odcinku. Badanie to dotyczy kabli zablokowanych przez wodę. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-3 Część 4-3: Metody badań środowiskowych – Przepuszczalność wilgoci” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania przepuszczalności wilgoci kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach telekomunikacyjnych. Badanie to obowiązuje dla kabli zablokowanych przez wodę. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-4-4, Część 4-4: Metody badań środowiskowych – Odporność na rozpuszczalniki i zanieczyszczające ciecze, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych na działanie rozpuszczalników i zanieczyszczających cieczy. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-5 Część 4-5: Metody badań środowiskowych – Sekwencja klimatyczna” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, narażonego na zmiany temperatury, które mogą wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-4-6, Część 4-6: Metody badań środowiskowych – Cykle temperaturowe, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, poddanego zmianom temperatury, które mogą wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-4-7, Część 4-7: Metody badań środowiskowych – Wilgotne ciepło, stan ustalony – szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, poddanego działaniu wilgotnego ciepła w stanie ustalonym, które może występować podczas eksploatacji. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera istotne postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-8 Część 4-8 Metody badań środowiskowych – Promieniowanie jądrowe” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, narażonego na promieniowanie jądrowe, które może wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera istotne postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-9 Część 4-9: Metody badań środowiskowych – Rezystancja pneumatyczna” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania rezystancji pneumatycznej gotowych kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych. Normę tę należy czytać w powiązaniu z podstawowymi postanowieniami normy EN IEC 50289-4-1. Badanie to obowiązuje wyłącznie dla kabli zabezpieczonych ciśnieniem gazu.
• Norma EN IEC 50289-4-10, Część 4-10: Metody badań środowiskowych – Starzenie, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych poddanego starzeniu, które może wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-11 Część 4-11: Metody badań środowiskowych – Pozioma zintegrowana metoda badania ogniowego” opisuje poziomą zintegrowaną metodę badania ogniowego służącą do określania odległości rozprzestrzeniania się płomienia, gęstości optycznej dymu, całkowitej szybkości wydzielania ciepła, czasu zapłonu oraz kropel/cząstek płomienia dla kabli telekomunikacyjnych. Kable są badane w reprezentatywnych warunkach montażu.
• Norma „EN IEC 50289-4-12 Część 4-12 Metody badań środowiskowych – Wydzielanie kwaśnych gazów” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, narażonego na wydzielanie kwaśnych gazów, które może wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera istotne postanowienia.

Niniejsza norma ma zastosowanie do małych kabli telekomunikacyjnych o średnicy 14 mm lub mniejszej, zmontowanych w wiązki na skali testowej w celu uzyskania całkowitej objętości normalnej materiału niemetalowego równej próbce testowej 0,5 l/m. Czas wykonania testu wynosi 20 minut. Zalecane testy dotyczą kabli telekomunikacyjnych wymagających badania kabli przeznaczonych do instalacji o niskiej gęstości.

• Norma EN IEC 50289-4-13, Część 4-13 „Metody badań środowiskowych – Powstawanie dymu”, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania stabilności parametrów transmisyjnych gotowego kabla stosowanego w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych, narażonego na warunki powstawania dymu, które mogą wystąpić podczas użytkowania, przechowywania lub transportu. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera istotne postanowienia.
• Norma EN IEC 50289-4-14, Część 4-14: Metody badań środowiskowych – Odporność na wyładowania atmosferyczne, szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych na przepięcia piorunowe. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-15 Część 4-15: Metody badań środowiskowych – Emisja gazów toksycznych” szczegółowo opisuje metody badań służące do określania odporności kabli stosowanych w analogowych i cyfrowych systemach komunikacyjnych na emisję gazów toksycznych. Normę tę należy czytać łącznie z normą EN IEC 50289-4-1, która zawiera podstawowe postanowienia.
• Norma „EN IEC 50289-4-16 Część 4-16: Metody badań środowiskowych – Integralność obwodów w warunkach pożaru” opisuje kryteria integralności obwodów kabli sterowniczych i telekomunikacyjnych. Norma ta obejmuje na przykład przewody z żyłami metalowymi, kable symetryczne i kable koncentryczne stosowane w telekomunikacji, transmisji danych, łączności radiowej, wideokomunikacji oraz urządzeniach sygnalizacyjnych i sterujących. Stosowaną metodę badania opisano w normach EN 50200 i EN 50577. Normę tę należy stosować łącznie z tymi normami europejskimi.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „EN IEC 50289 Kable telekomunikacyjne – Specyfikacja metod badań”.