EN IEC 60352 Połączenia bez lutowania

Norma „EN IEC 60352 Połączenia bez lutowania”, która opiera się na normie europejskiej i została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN IEC 60352-1 Część 1: Połączenia owijane – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” dotyczy połączeń owijanych wykonanych z litych przewodów okrągłych o średnicy nominalnej co najmniej 0,16 mm i odpowiednio zaprojektowanych biegunów, przeznaczonych do stosowania w urządzeniach telekomunikacyjnych i urządzeniach elektronicznych wykorzystujących podobne techniki.

Oprócz procedur testowych mających na celu zapewnienie stabilności elektrycznej połączeń w określonych warunkach środowiskowych, norma ta uwzględnia również informacje o materiałach i dane z doświadczeń przemysłowych. Celem niniejszej normy jest określenie przydatności połączeń nawijanych w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych oraz umożliwienie porównania wyników testów, gdy narzędzia używane do wykonania połączeń są różnych konstrukcji lub różnych producentów.

W skrócie, niniejsza norma obejmuje wymagania, testy i wskazówki praktyczne. Przedstawiono dwa programy testów. Podstawowy program testów dotyczy połączeń owijanych, które spełniają wszystkie wymagania określone w punkcie 4. Wymagania te wynikają z doświadczeń z udanym zastosowaniem takich połączeń owijanych. Pełny program testów dotyczy połączeń owijanych, które nie spełniają w pełni wszystkich wymagań określonych w punkcie 4, na przykład tych wyprodukowanych z materiałów lub powłok nieujętych w punkcie 4. Takie podejście zapewnia ekonomiczną i szybką weryfikację wydajności, wykorzystując ograniczony podstawowy program testów dla sprawdzonych połączeń owijanych oraz rozszerzony pełny program testów dla połączeń owijanych wymagających bardziej kompleksowej weryfikacji wydajności.

• Norma „EN IEC 60352-2 Część 2: Połączenia zaciskane – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” ma zastosowanie do połączeń zaciskanych bez lutowania wykonanych z następujących materiałów (do stosowania w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym):
  • Nieizolowane lub wstępnie izolowane cylindry zaciskowe, nadające się do stosowania jako styki zaciskowe, przewody zaciskowe lub części złączy
  • Przewody wielożyłowe o przekrojach od 0,05 mm2 do 10 mm2
  • Druty lite o średnicach od 0,25 mm do 3,6 mm

Niniejsza norma zawiera dane z doświadczeń branżowych oraz informacje o materiałach, a także procedury testowe zapewniające stabilność elektryczną połączeń w określonych warunkach środowiskowych. Niniejsza norma nie ma zastosowania do zaciskania kabli koncentrycznych. Niniejsza norma określa przydatność połączeń zaciskanych bez lutowania, jak opisano powyżej, w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych oraz umożliwia porównanie wyników testów, gdy narzędzia używane do wykonywania połączeń są różnych konstrukcji lub pochodzą od różnych producentów.

• Norma „EN IEC 60352-3 Część 3: Dostępne połączenia z przesunięciem izolacji (ID) – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” ma zastosowanie do połączeń ID, które są dostępne do badań i pomiarów zgodnie z klauzulami 6 do 8 i są wykonane z:
  • Prawidłowo zaprojektowane dostępne zakończenia identyfikatorów
  • Przewody z żyłami okrągłymi o średnicy nominalnej od 0,25 mm do 3,6 mm
  • Przewody z żyłami linkowymi o przekroju od 0,05 mm2 do 10 mm2 przeznaczone do stosowania w urządzeniach i podzespołach elektrycznych i elektronicznych.

Norma ta zawiera informacje na temat materiałów i dane z doświadczeń branżowych, a także procedury testowe zapewniające stabilność elektryczną połączeń w określonych warunkach środowiskowych. Dostępne są różne konstrukcje i materiały dla dostępnych zakończeń ID. W związku z tym określono jedynie podstawowe parametry zakończeń, podczas gdy wymagania dotyczące wydajności przewodu i całego połączenia są w pełni określone.

Celem niniejszej normy jest określenie przydatności dostępnych połączeń ID w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych oraz zapewnienie możliwości porównywania wyników testów w przypadku, gdy narzędzia (jeśli takie są) użyte do wykonania połączeń różnią się konstrukcją lub producentem.

• Norma „EN IEC 60352-4 Część 4: Połączenia z przesunięciem izolacji (ID) w miejscach niedostępnych – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” ma zastosowanie do połączeń z przesunięciem izolacji w miejscach niedostępnych (do stosowania w urządzeniach i podzespołach elektrycznych i elektronicznych), dla których odpowiednie są badania i pomiary zgodnie z klauzulami 6 do 8, a które są wykonane z:
  • Prawidłowo zaprojektowane zakończenia ID
  • Przewody z żyłami okrągłymi o średnicy nominalnej od 0,25 mm do 3,6 mm
  • Przewody z żyłami linkowymi o przekroju od 0,05 mm2 do 10 mm2

Norma ta uwzględnia dane z doświadczeń branżowych oraz informacje o materiałach, a także procedury testowe, które zapewniają stabilność elektryczną połączeń w określonych warunkach środowiskowych. Dostępna jest szeroka gama konstrukcji i materiałów dla zakończeń ID. W związku z tym określono jedynie podstawowe parametry zakończeń, natomiast wymagania dotyczące parametrów przewodu i całego połączenia są szczegółowe.

Celem niniejszej normy jest określenie przydatności niedostępnych połączeń ID w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych oraz zapewnienie możliwości porównywania wyników testów w przypadku, gdy narzędzia (jeśli takie są) użyte do wykonania połączeń różnią się konstrukcją lub producentem.

• Norma „EN IEC 60352-5 Część 5: Połączenia wciskane – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” ma zastosowanie do bezlutowych połączeń wciskanych stosowanych w urządzeniach telekomunikacyjnych i elektronicznych z wykorzystaniem podobnych technik. Połączenie wciskane składa się z elementu zaciskowego z odpowiednią strefą wciskania, który jest wkładany w metalizowany otwór przelotowy dwustronnej lub wielowarstwowej płytki drukowanej.

Oprócz procedur testowych zapewniających stabilność elektryczną połączeń w określonych warunkach środowiskowych, norma zawiera informacje o materiałach oraz dane z doświadczeń przemysłowych. Celem niniejszej normy jest określenie przydatności połączeń zaciskanych w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych. Zgodnie z niniejszą specyfikacją można kwalifikować wyłącznie zgodne strefy zaciskania. Stosowane są strefy zaciskania pełnego.

• „EN IEC 60352-6 Część 6: Połączenia przebijające izolację – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny – dotyczy połączeń przebijających izolację wykonanych z przewodów linkowych i srebrzonych, izolowanych przewodów płaskich oraz płaskich obwodów giętkich do stosowania w urządzeniach elektrycznych i elektronicznych. Oprócz procedur testowych zapewniających stabilność elektryczną połączeń w określonych warunkach środowiskowych, zawarto również informacje o materiałach i dane z doświadczeń przemysłowych.

Celem niniejszej normy jest:

• Określenie przydatności połączeń izolacyjnych w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych.
• Aby umożliwić porównanie wyników testów w przypadku, gdy narzędzia użyte do wykonania połączeń (jeśli takie istnieją) różnią się konstrukcją lub producentem.

W użyciu są różne konstrukcje i materiały końcówek przebijających izolację. Dlatego niniejsza norma określa jedynie podstawowe parametry końcówki, wymagania eksploatacyjne przewodu oraz całego połączenia.

• Norma „EN IEC 60352-7 Część 7: Połączenia zaciskowe sprężynowe – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” dotyczy połączeń zaciskowych sprężynowych wykonanych z odizolowanego przewodu bez dalszego przygotowania (do stosowania w urządzeniach i podzespołach elektrycznych i elektronicznych zgodnie z normami IEC 60228 lub IEC 60189-3):
  • Przewody jednożyłowe o średnicach nominalnych od 0,32 mm do 3,7 mm (przekroje od 0,08 mm2 do 10 mm2)
  • Przewody linkowe o przekrojach od 0,08 mm2 do 10 mm2
  • Przewody giętkie o przekrojach od 0,08 mm2 do 10 mm2.

Oprócz procedur testowych mających na celu zapewnienie stabilności elektrycznej połączeń w określonych warunkach środowiskowych, norma zawiera informacje o materiałach i dane z doświadczeń przemysłowych. Celem niniejszej normy jest określenie przydatności połączeń zaciskowych sprężynowych w określonych warunkach mechanicznych, elektrycznych i atmosferycznych.

• Norma „EN IEC 60352-8 Część 8: Połączenia zaciskowe – Wymagania ogólne, metody badań i przewodnik praktyczny” ma zastosowanie do połączeń zaciskowych z metalowymi stykami sprężynowymi, stosowanych w urządzeniach telekomunikacyjnych i innych urządzeniach elektronicznych z wykorzystaniem podobnych technik. Oprócz procedur testowych mających na celu zapewnienie stabilności elektrycznej połączeń w określonych warunkach środowiskowych, uwzględniono również informacje o materiałach i dane z doświadczeń przemysłowych.

Celem niniejszej normy jest określenie przydatności połączeń zaciskowo-montażowych w określonych warunkach elektrycznych, mechanicznych i atmosferycznych oraz zapewnienie możliwości porównywania wyników badań w przypadku, gdy narzędzia używane do produkcji złączy różnią się konstrukcją lub sposobem wykonania.

• Norma „EN IEC 60352-9 Część 9: Złącza spawane ultradźwiękowo – Wymagania ogólne, metody badań i wskazówki praktyczne” zawiera wytyczne dotyczące spawania i badania złączy spawanych ultradźwiękowo oraz informacje na temat wymagań, badań i wskazówek praktycznych. Spawanie ultradźwiękowe to rodzaj spawania tarciowego na zimno, który zyskuje coraz większą popularność w wielu gałęziach przemysłu. Ten rodzaj spawania wykorzystuje drgania ultradźwiękowe do łączenia materiałów, tworząc połączenie, które jest zarówno mocne, jak i niezawodne.

Spawanie ultradźwiękowe jest zdefiniowane jako proces przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) w normie ISO 4063-41. Spawanie ultradźwiękowe polega na wykorzystaniu fal ultradźwiękowych o wysokiej częstotliwości do wytworzenia ciepła tarcia w miejscu połączenia. Ta specjalistyczna metoda spawania nie wymaga wysokich temperatur, co czyni ją jedną z najbardziej ekonomicznych metod łączenia dwóch materiałów. Jest również szybsza niż metody tradycyjne i wymaga minimalnego nakładu pracy.

Spawanie ultradźwiękowe może być stosowane do różnych materiałów, w tym tworzyw sztucznych, gumy, metali, tekstyliów i kompozytów. Precyzja i mocne wiązania, jakie tworzy, sprawiły, że jest ono niezwykle popularne w procesach produkcyjnych, takich jak przemysł motoryzacyjny, elektroniczny, meblarski, a nawet medyczny.

Norma ta dotyczy połączeń spawanych ultradźwiękowo, wykonywanych z przewodów linkowych lub giętkich (klasa 2, klasa 5 lub klasa 6 zgodnie z normą IEC 60228) wykonanych z miedzi lub stopu miedzi, a także aluminium lub stopu aluminium.

Krótko mówiąc, norma EN IEC 60352 jest istotna, ponieważ stanowi globalny punkt odniesienia w zakresie tworzenia bezpiecznych i niezawodnych połączeń elektrycznych bez lutowania, które stanowią kluczowy element niemal każdego produktu elektrycznego i elektronicznego.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, przeprowadza testy, pomiary i analizy w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów, dysponując wykwalifikowanym zespołem i rozbudowaną infrastrukturą. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN IEC 60352 dotyczącą połączeń bez lutowania.