
Powłoki ochronne stosuje się w zespołach obwodów drukowanych (PCA). Projektanci i użytkownicy powłok ochronnych stosowanych w elektronice muszą być świadomi właściwości różnych typów powłok ochronnych i ich interakcji z zespołami obwodów drukowanych, aby chronić zespoły obwodów drukowanych w środowisku końcowym w trakcie i po zakończeniu okresu ich użytkowania.

Norma IPC-CC-830 została opracowana, aby ułatwić projektantom i użytkownikom powłok ochronnych zrozumienie właściwości różnych rodzajów powłok oraz czynników, które mogą zmieniać te właściwości po nałożeniu powłok. Zrozumienie i uwzględnienie tych materiałów może zagwarantować niezawodność i funkcjonowanie urządzeń elektronicznych.
Celem normy „IPC-CC-830 Charakterystyka i właściwości użytkowe masy izolacyjnej do zespołów przewodów drukowanych” opracowanej przez Printed Circuits Institute (IPC) jest pomoc osobom dokonującym wyboru w zakresie powłok ochronnych lub pracy w operacjach powlekania. Jednakże norma ta nie jest wystarczająca do zrozumienia właściwości różnych powłok ochronnych. Użytkownik musi być świadomy tego, co zostanie osiągnięte dzięki zastosowaniu powłoki ochronnej i w jaki sposób sprawdzić, czy pożądane rezultaty zostały osiągnięte.
Na potrzeby niniejszej normy powłokę zabezpieczającą definiuje się jako cienką, przezroczystą powłokę polimerową nakładaną na powierzchnie zespołów obwodów drukowanych w celu zapewnienia ochrony przed środowiskiem końcowym. Typowa grubość powłoki wynosi od 12,5 µm do 200 µm.
Właściwości przetwórcze i mechanizmy utwardzania zależą od zastosowanego składu chemicznego powłoki. Pożądane właściwości użytkowe powłoki ochronnej zależą od zastosowania i należy je uwzględnić przy wyborze materiałów powłokowych i procesów powlekania. Użytkownikom zaleca się konsultację z dostawcami w celu uzyskania szczegółowych danych technicznych.
Norma ta umożliwia użytkownikowi wybór powłoki ochronnej w oparciu o doświadczenie branżowe i istotne rozważania. Użytkownik jest odpowiedzialny za określenie poprzez odpowiednie testy przydatności wybranej powłoki i metody aplikacji do konkretnego zastosowania końcowego.
Powłoka ochronna może pełnić różne funkcje w zależności od rodzaju zastosowania. Do najczęstszych należą:
Norma ta uznaje, że zespoły elektryczne i elektroniczne podlegają klasyfikacji zgodnie z zamierzonym zastosowaniem produktu końcowego. Wyróżniono trzy ogólne klasy produktów finalnych, które odzwierciedlają różnice w możliwości wytwarzania, złożoności, wymaganiach dotyczących wydajności funkcjonalnej oraz częstotliwości weryfikacji (kontroli i testowania). Należy pamiętać, że sprzęt może się nakładać między klasami.
Użytkownik jest odpowiedzialny za zdefiniowanie klasy produktu. Klasa produktu musi być określona w dokumentacji zamówienia.
W niniejszej normie klasyfikacja przedstawia się następująco:
Aby zabezpieczyć płytki drukowane przed niekorzystnymi warunkami otoczenia, często pokrywa się je powłoką ochronną. Powłoka ta jest cienką, nieprzewodzącą warstwą dielektryczną, którą można nakładać pędzlem, natryskiwać lub za pomocą zautomatyzowanych procesów, takich jak natryskiwanie lub zanurzanie. Przeznaczony do ochrony podzespołów, połączeń lutowanych i innych odsłoniętych metalowych powierzchni płytki drukowanej. Pomaga wzmocnić kartę przed naprężeniami termicznymi i mechanicznymi oraz trudnym użytkowaniem.
Norma IPC-CC-830 jest główną normą dotyczącą powłok ochronnych. Norma ta służy do oceny różnych produktów powłok ochronnych i zawiera sekcje dotyczące materiałów, okresu trwałości, utwardzania, wymagań chemicznych, lepkości i wyglądu. Zawiera również normy dotyczące odporności na grzyby, wilgoć i palność, a także wytrzymałości dielektrycznej, napięcia i innych właściwości elektrycznych. Niniejsza norma jest aktywną specyfikacją i będzie aktualizowana w miarę potrzeb.
Mówiąc w skrócie, norma IPC-CC-830 definiuje wymagania dotyczące związków elektroizolacyjnych, powszechnie znanych jako powłoki ochronne, stosowanych w celu ochrony płytek drukowanych i zespołów elektronicznych przed czynnikami środowiskowymi, takimi jak wilgoć, kurz, chemikalia i ekstremalne temperatury. W normie tej określono metody badań i kryteria wydajności dla tych mieszanek izolacyjnych w celu spełnienia wymagań przemysłowych. Zmiany pomiędzy wersjami nie dotyczą zazwyczaj wszystkich rodzajów powłok, dlatego też powłoki zazwyczaj nie muszą być ponownie testowane pod kątem zgodności z najnowszą normą.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „IPC-CC-830 Jakość i właściwości użytkowe mas izolacyjnych do zespołów przewodów drukowanych”.
