EN IEC 62209 Procedura pomiarowa do oceny ekspozycji na pola o częstotliwości radiowej pochodzące z przenośnych i montowanych na ciele bezprzewodowych urządzeń komunikacyjnych

Norma „EN IEC 62209 Procedura pomiarowa mająca na celu ocenę ekspozycji na pola o częstotliwości radiowej pochodzące od przenośnych i montowanych na ciele bezprzewodowych urządzeń telekomunikacyjnych”, która opiera się na normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z szeregu podczęści opublikowanych pod tym samym tytułem. Mianowicie,

• Norma „EN 62209-1 Część 1: Urządzenia do stosowania przy uchu (zakres częstotliwości 300 MHz do 6 GHz)” opisuje protokoły i procedury testowe dotyczące pomiaru szczytowego uśrednionego przestrzennie współczynnika absorpcji właściwej (SAR) występującego wewnątrz uproszczonego modelu głowy o określonej powtarzalności. Stosuje się ją w przypadku urządzeń, które emitują określone pola elektromagnetyczne, umieszczane w pobliżu ucha i których wzorce promieniowania są zbliżone do ludzkiej głowy (np. telefony komórkowe, telefony bezprzewodowe, niektóre słuchawki itp.).

Protokoły i procedury testowe pozwalają na ostrożne oszacowanie, z ograniczoną niepewnością, szczytowej szybkości absorpcji przestrzennej, która wystąpi u głowy zdecydowanej większości osób podczas normalnego użytkowania tych urządzeń. Zakres częstotliwości wynosi od 300 MHz do 6 GHz.

• Norma „EN 62209-2 Część 2: Procedura określania współczynnika pochłaniania właściwego (SAR) dla bezprzewodowych urządzeń komunikacyjnych używanych w bliskiej odległości od ciała człowieka (zakres częstotliwości 30 MHz do 6 GHz)” ma zastosowanie do każdego bezprzewodowego urządzenia komunikacyjnego zdolnego do przesyłania pól elektromagnetycznych, zaprojektowanego do użytku w bliskiej odległości od ciała człowieka, zgodnie z definicją producenta, gdy promieniujące części urządzenia znajdują się w odległości do 200 mm włącznie od ciała człowieka, tj. gdy jest trzymane w dłoni lub przed twarzą, zamontowane na ciele, w połączeniu z innymi urządzeniami lub akcesoriami nadawczymi lub nienadawczymi (np. klipsem do paska, aparatem fotograficznym lub dodatkiem Bluetooth) lub wbudowane w odzież.

W przypadku nadajników stosowanych w bezpośredniej bliskości ucha człowieka stosuje się procedury określone w normie IEC 62209-1. Norma ta dotyczy ekspozycji na częstotliwości radiowe w zakresie od 30 MHz do 6 GHz i może być stosowana do pomiaru jednoczesnej ekspozycji na promieniowanie z wielu źródeł radiowych używanych w bliskiej odległości od ciała człowieka.

Definicje i procedury oceny podano dla następujących ogólnych kategorii typów urządzeń: urządzenia montowane na ciele, urządzenia podparte na ciele, urządzenia stacjonarne, urządzenia montowane na przedniej ściance, urządzenia przenośne, urządzenia montowane na kończynie, urządzenia wielopasmowe, urządzenia z funkcją push-to-talk, urządzenia zintegrowane z ubraniem.

Do branych pod uwagę urządzeń zaliczają się m.in. telefony komórkowe, mikrofony bezprzewodowe, pomocnicze urządzenia nadawcze i nadajniki radiowe w komputerach osobistych.

Norma ta zawiera wytyczne dotyczące powtarzalnej i ostrożnej metodologii pomiarów, pozwalającej określić zgodność z limitami szybkości pochłaniania właściwego dla urządzeń bezprzewodowych. Reprezentacji dłoni nie uwzględniono, jeśli urządzenie miało być używane w pobliżu głowy lub opierać się na tułowiu lub jego pobliżu, ponieważ badania sugerują, że wykluczenie cech reprezentujących dłoń w modelach ludzkich tworzy konserwatywny scenariusz przypadku dla SAR w odniesieniu do tułowia i głowy.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do narażenia na działanie wszczepionych wyrobów medycznych, niezależnie od tego, czy są przewodzące, czy nieprzewodzące. Ponadto norma ta nie ma zastosowania do ekspozycji na promieniowanie pochodzące od urządzeń znajdujących się w odległości większej niż 200 mm od ciała człowieka. Niniejsza norma odwołuje się do normy IEC 62209-1 w pełnym brzmieniu, w zależności od punktu lub podpunktu, ze wskazaniem wszystkich zmian.

• Norma „EN 62209-3 Część 3: Systemy oparte na pomiarach wektorowych (zakres częstotliwości od 600 MHz do 6 GHz)” opisuje protokoły pomiarowe i procedury testowe dotyczące powtarzalnego pomiaru szczytowego współczynnika przestrzenno-średniej absorpcji właściwej generowanego przez urządzenia transmitujące fale radiowe (RF) wewnątrz uproszczonego modelu głowy lub ciała człowieka, z określoną niepewnością pomiaru.

Norma ta obejmuje wymagania dotyczące oceny szczytowego uśrednionego przestrzennie współczynnika absorpcji właściwej przy użyciu systemów opartych na pomiarach wektorowych. Takie systemy określają szczytowy uśredniony przestrzennie współczynnik absorpcji właściwej poprzez trójwymiarową rekonstrukcję pola w obrębie objętości zainteresowania, zgodnie z wymaganiami określonymi w niniejszym dokumencie dla systemu pomiarowego, kalibracji, oceny niepewności i metod weryfikacji. Protokoły i procedury można stosować do oceny szczytowej średniej przestrzennej szybkości absorpcji właściwej obejmującej zdecydowaną większość osób, w tym dzieci, podczas korzystania z bezprzewodowych urządzeń komunikacyjnych obsługiwanych w bliskiej odległości od głowy lub ciała.

Niniejsza norma ma zastosowanie do urządzeń komunikacji bezprzewodowej przeznaczonych do stosowania w bezpośredniej bliskości głowy lub ciała człowieka, w odległości do 200 mm włącznie. Normę tę można stosować do oceny zgodności z normą współczynnika pochłaniania właściwego (SAR) różnych typów urządzeń komunikacji bezprzewodowej: montowanych przy uchu, przed twarzą, montowanych na ciele, stosowanych w połączeniu z innymi urządzeniami lub akcesoriami transmitującymi lub nietransmitującymi fale radiowe (np. klipsem do paska) lub wbudowanych w odzież.

Ogólnie przyjęty zakres częstotliwości mieści się w przedziale od 600 MHz do 6 GHz. Procedury weryfikacji systemu zawarte w tej normie obejmują częstotliwości od 600 MHz do 6 GHz. Dzięki systemowi bazującemu na pomiarach wektorowych normę tę można stosować do oceny kompatybilności współczynnika absorpcji właściwej różnych typów urządzeń komunikacji bezprzewodowej.

Do kategorii objętych ochroną urządzeń komunikacji bezprzewodowej zaliczają się m.in. telefony komórkowe, mikrofony bezprzewodowe, pomocnicze urządzenia nadawcze oraz nadajniki radiowe w komputerach osobistych, stacjonarnych i przenośnych, urządzenia wielopasmowe, wieloantenowe i urządzenia typu „naciśnij i mów”.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „EN IEC 62209 Procedura pomiarowa mająca na celu ocenę właściwej szybkości pochłaniania ekspozycji na pola o częstotliwości radiowej pochodzące od przenośnych i montowanych na ciele bezprzewodowych urządzeń komunikacyjnych”.