Test SAR (Specific Absorption Rate)

Współczynnik absorpcji właściwej (SAR) to miara szybkości, z jaką energia na jednostkę masy jest pochłaniana, gdy ciało ludzkie jest wystawione na działanie pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej (RF). Definiuje się ją jako pochłoniętą moc na masę tkanki.

Wiadomo, że wysoki poziom SAR ma niekorzystny wpływ na ludzi. Telefony o wysokim współczynniku SAR mogą być szkodliwe dla organizmu, zwłaszcza gdy trzymamy telefon przy uchu i mówimy. Naukowcy są coraz bardziej przekonani, że promieniowanie emitowane przez telefony komórkowe może uszkadzać plemniki i powodować bezpłodność. Mężczyźni są bardziej wrażliwi na promieniowanie telefoniczne niż kobiety pod względem płodności.

Każde urządzenie elektroniczne emituje pewną ilość promieniowania niejonizującego. Ilość promieniowania pochłoniętego przez tkanki ciała nazywa się współczynnikiem absorpcji właściwej (SAR). Wartości SAR są zwykle wyrażane w watach na kilogram na g lub 1 g tkanki. Ogólnie rzecz biorąc, limit SAR wynosi 10 wata na kg.

Badania współczynnika absorpcji właściwej (SAR) obejmują najcięższe, najgorsze warunki pracy (oraz najwyższą moc) dla wszystkich pasm częstotliwości.

Krótko mówiąc, SAR to miara szybkości absorpcji energii RF (częstotliwości radiowej) przez ciało ze źródła mierzonego (np. telefonu komórkowego). Współczynnik SAR to prosta metoda pomiaru parametrów ekspozycji telefonów komórkowych na fale radiowe i sprawdzenia, czy odpowiadają one wytycznym bezpieczeństwa ustalonym przez Federalną Komisję Łączności (FCC).

Wiele osób zakłada, że ​​korzystanie z telefonu komórkowego o niższej wartości współczynnika SAR zmniejsza narażenie użytkownika na emisję fal radiowych lub jest w jakiś sposób bezpieczniejsze niż korzystanie z telefonu komórkowego o wyższej wartości współczynnika SAR. Jednakże, chociaż wartości SAR stanowią ważne narzędzie oceny maksymalnego możliwego narażenia na energię częstotliwości radiowych pochodzącą z konkretnego modelu telefonu komórkowego, pojedyncza wartość SAR nie dostarcza wystarczających informacji o stopniu narażenia na fale radiowe w typowych warunkach użytkowania, aby można było wiarygodnie porównywać poszczególne modele telefonów komórkowych. Wartości współczynnika SAR zbierane przez FCC mają na celu jedynie zapewnienie, że telefon komórkowy nie przekroczy maksymalnego dopuszczalnego poziomu ekspozycji ustalonego przez FCC, nawet gdy działa w warunkach skutkujących najwyższym możliwym pochłanianiem energii częstotliwości radiowej przez urządzenie przez użytkownika.

Do testów SAR wykorzystuje się standardowe modele głowy i ciała człowieka wypełnione płynami, które symulują charakterystykę pochłaniania fal radiowych przez różne tkanki ludzkie. Aby określić kompatybilność, każdy telefon komórkowy jest testowany przy najwyższym poziomie mocy we wszystkich pasmach częstotliwości, w których działa, oraz w różnych określonych pozycjach przy głowie i torsie manekina, aby symulować sposób, w jaki różni użytkownicy zwykle trzymają telefon komórkowy, uwzględniając obie strony głowy.

Aby przetestować zgodność telefonów komórkowych z współczynnikiem SAR, telefon umieszcza się precyzyjnie w różnych typowych pozycjach w pobliżu głowy i tułowia, a następnie robotyczna sonda wykonuje serię pomiarów pola elektrycznego w określonych punktach na bardzo precyzyjnym, siatkowym wzorze wewnątrz głowy i tułowia manekina. Wszystkie dane dotyczące umiejscowienia każdego telefonu są przesyłane jako część raportu z testów zatwierdzających sprzęt w celu uzyskania ostatecznej autoryzacji. Jednak w celu wykazania zgodności z wytycznymi FCC dotyczącymi częstotliwości radiowych (RF) w ostatecznym zezwoleniu uwzględniane są tylko najwyższe wartości SAR dla każdego pasma częstotliwości.

FCC wymaga od producentów telefonów komórkowych przeprowadzania testów SAR, które obejmują najsurowsze, najgorsze (i najbardziej wydajne) warunki pracy dla wszystkich pasm częstotliwości wykorzystywanych w danym telefonie komórkowym. Aby wykazać zgodność z odpowiednimi przepisami, wartości SAR podane w instrukcji telefonu komórkowego pokazują jedynie najwyższy pojedynczy pomiar wykonany dla każdego zakresu częstotliwości wykorzystywanego przez konkretny model. Certyfikat FCC oznacza, że ​​urządzenie nigdy nie przekroczy maksymalnego poziomu ekspozycji konsumenta na fale radiowe dozwolonego przez wytyczne federalne, ale nie wskazuje stopnia ekspozycji konsumenta na fale radiowe podczas normalnego użytkowania urządzenia. Mimo że do zatwierdzenia przez FCC stosuje się jedynie maksymalne wartości SAR, wszystkie raporty z testów dostarczone przez producenta są dostępne do wglądu publicznego.

Wartość SAR stosowana do zatwierdzenia przez FCC nie uwzględnia większej liczby pomiarów wykonanych podczas testów. Co więcej, telefony komórkowe nieustannie zmieniają swoją moc, aby działać przy minimalnej mocy wymaganej do komunikacji; Praca przy maksymalnej mocy zdarza się rzadko. W rezultacie telefonów komórkowych nie można wiarygodnie porównywać pod względem ich ogólnych cech narażenia na podstawie pojedynczej wartości SAR z kilku powodów (każdy z tych przykładów opiera się na założeniu, że wartość SAR podana dla telefonu komórkowego A jest wyższa niż wartość podana dla telefonu komórkowego B):

W rezultacie wszystkie telefony komórkowe muszą spełniać normy FCC dotyczące ekspozycji na częstotliwości radiowe, które są ustalone na poziomie znacznie niższym niż wykazały testy laboratoryjne i co, według ogólnej opinii ekspertów medycznych i biologicznych, może mieć negatywny wpływ na zdrowie. Użytkownicy, którzy mają wątpliwości co do adekwatności tego standardu lub chcą jeszcze bardziej ograniczyć swoją ekspozycję, powinni jak najszybciej trzymać telefon komórkowy z dala od głowy i ciała.

Normy SAR są opracowywane przez różne organizacje w zależności od ich konkretnych potrzeb. Najpopularniejsze standardy SAR zostały opracowane przez Stany Zjednoczone, Unię Europejską (UE) i Federalną Komisję Łączności (FCC). Normy te zawierają przepisy dotyczące testowania współczynnika SAR oraz limity współczynnika SAR mające na celu ograniczenie poziomów emisji fal radiowych przez urządzenia bezprzewodowe.

Urządzenie bezprzewodowe może zostać wprowadzone do obrotu, jeżeli jego maksymalna wartość SAR (maksymalny poziom emisji energii RF) nie przekracza limitów SAR określonych w odpowiednich normach SAR. Posiadanie certyfikatu oznacza, że ​​urządzenie bezprzewodowe jest bezpieczne w użyciu (tj. emituje promieniowanie niższe niż podane limity SAR). Limity narażenia na SAR różnią się w zależności od kraju i regionu. Przykładowo limit SAR w USA wynosi 1,6 W/kg, podczas gdy w krajach UE wynosi 2,0 W/kg.

Badanie współczynnika absorpcji właściwej (SAR) jest wymagane w celu zapewnienia, że ​​produkt jest bezpieczny i zgodny z normami. Testowanie tego typu można również przeprowadzić w fazie rozwoju produktu, aby ułatwić sprawdzanie i modyfikowanie produktów przed ich sfinalizowaniem. Badanie SAR jest wymogiem dla urządzeń bezprzewodowych, których części promieniujące znajdują się w odległości 20 cm od ciała lub głowy człowieka. Urządzenia o niskim poborze mocy są z reguły zwolnione z tego testu.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi badania współczynnika absorpcji właściwej (SAR) są również świadczone przedsiębiorstwom.