استاندارد «EN IEC 62788-1-2 رویه‌های اندازه‌گیری برای مواد مورد استفاده در ماژول‌های فتوولتائیک - بخش 1-2: کپسوله‌سازی‌ها - اندازه‌گیری مقاومت حجمی کپسول‌های فتوولتائیک و سایر مواد پلیمری»، که بر اساس یک استاندارد اروپایی است و بعداً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شده است، روشی را شرح می‌دهد و راهنمایی‌هایی را برای اندازه‌گیری مقاومت حجمی مواد مورد استفاده به عنوان کپسوله‌سازی، آب‌بندهای جانبی، صفحات جلویی، صفحات پشتی یا سایر مواد عایق در یک ماژول فتوولتائیک (PV) ارائه می‌دهد. آزمایش روی نمونه‌های پیش‌شرط‌بندی شده خشک، نمدار یا مرطوب انجام می‌شود. در مورد ورق‌های جلویی و ورق‌های پشتی که از بیش از یک لایه تشکیل شده‌اند، مقاومت ویژه اندازه‌گیری شده یک مقدار مؤثر است. این آزمایش برای اندازه‌گیری دمای اتاق طراحی شده است، اما می‌تواند در دماهای بالاتر نیز مورد استفاده قرار گیرد.
مشخص است که تخریب ماژول‌های PV تا حدودی ناشی از خوردگی الکتروشیمیایی و سایر فرآیندهای تخریب ناشی از پتانسیل است. این فرآیندها ممکن است به مقاومت ویژه یک جزء پلیمری بستگی داشته باشند. بنابراین، مقاومت ویژه جریان مستقیم اجزای پلیمری به طراحی ماژول و دوام آن در میدان مربوط می‌شود. مقاومت ویژه می‌تواند به حالت پخت، دما، میزان آب و سابقه ولتاژ بستگی داشته باشد. تعدادی گزینه گنجانده شده است تا امکان انجام اندازه‌گیری به طور مداوم با شرایط نمونه ماژول میدانی فراهم شود.
بیشتر روش‌ها و تجهیزات اندازه‌گیری مقاومت ویژه برای موادی با مقاومت ویژه حجمی بالاتر از 1016¹⁶ Ω∙cm نادرست و متغیر می‌شوند. بنابراین، این استاندارد برای اندازه‌گیری‌های کمتر از 1 ⋅ 1017¹⁷ Ω∙cm استفاده می‌شود .
هر دو ماده یکپارچه و چند لایه (مثلاً صفحات جلویی و صفحات پشتی) برای اندازه‌گیری مناسب هستند. روش‌های اندازه‌گیری دمای اتاق به همراه دستورالعمل‌های اضافه برای آزمایش در دماهای بالا شرح داده شده‌اند.
نتایج با توجه به میزان رطوبت متفاوت است، بنابراین مواد باید قبل از استفاده آزمایش شوند. روش‌های پیش‌تهیه برای محیط‌های خشک، نمناک و مرطوب اضافه شده است.
بسته به نوع ماده، تاریخچه ولتاژ بر نتیجه اندازه‌گیری شده تأثیر خواهد گذاشت. نرخ تغییر جریان و زمان لازم برای رسیدن به تعادل متفاوت است، زیرا معمولاً ساعت‌ها یا روزها طول می‌کشد تا ماده به سطح استاتیک برسد. بنابراین، روش‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت اضافه شدند (روش‌های الف و ب).
روش قطبیت متناوب کوتاه مدت مشخص شده B برای مقایسه کیفی طراحی شده است. روش الف، قطبیت روشن/خاموش بلندمدت، برای توصیف از نظر مقاومت PID توصیه می‌شود.
اندازه‌گیری‌های به‌دست‌آمده با استفاده از هر دو روش می‌توانند توسط تولیدکنندگان مواد برای کنترل کیفیت مواد عایق الکتریکی و برای اهداف گزارش‌دهی در برگه‌های اطلاعات محصول مورد استفاده قرار گیرند. تولیدکنندگان ماژول فتوولتائیک ممکن است از این روش‌ها برای پذیرش مواد، انتخاب مواد، توسعه فرآیند، تحلیل طراحی یا تحلیل شکست استفاده کنند.
این روش اندازه‌گیری همچنین می‌تواند برای نظارت بر عملکرد مواد عایق الکتریکی پس از قرار گرفتن در معرض هوازدگی و ارزیابی دوام آنها مورد استفاده قرار گیرد.
هنگام آماده‌سازی نمونه، از لایه‌ها یا ورقه‌های پلیمری نازک (تا ضخامت ۲ میلی‌متر) به عنوان نمونه‌های آزمایشی استفاده می‌شود. ضخامت 2 میلی‌متر در حال حاضر در کاربردهای کپسوله‌سازی PV و درزگیری لبه‌ای رایج است و ضخامت توصیه‌شده برای استفاده برای این مواد در این استاندارد می‌باشد. ضخامت نباید بیش از 0,5 درصد در سراسر نمونه تغییر کند. برای مواد پشت یا رو، نمونه‌ها باید به شکل و ضخامت ارائه شده توسط سازنده باشند، که معمولاً بین 10 میلی‌متر و 0,15 میلی‌متر است. نمونه‌ها باید مطابق مشخصات سازنده عمل‌آوری شوند یا به روشی معمول برای این ماده پردازش شوند. سطوح نمونه باید صاف باشند، که ممکن است نیاز به عمل‌آوری یا عملیات حرارتی در حین نگه‌داشتن بین سطوح صاف و مسطح داشته باشد.
مواد آزمایشی باید تحت یکی از شرایط زیر آماده‌سازی اولیه شوند و روش مشخص شده با نتیجه گزارش شده باید اعمال شود:
برای برخی از مواد، مانند درزگیرهای لبه‌ای پر شده با ماده خشک‌کننده، رسیدن به تعادل ممکن است به طور قابل توجهی بیش از ۴۸ ساعت طول بکشد. در این حالت، تأیید موجودی الزامی است. اگر نمونه‌ها از یک طرف به فویل فلزی لمینت شده باشند، به جای ۴۸ ساعت، باید ۹۶ ساعت در حالت تعادل قرار گیرند. هنگام آماده‌سازی، نمونه‌ها را نمی‌توان روی هم انباشته کرد و باید حداقل ۲ میلی‌متر فاصله هوایی بین نمونه‌ها وجود داشته باشد. نمونه‌ها باید بلافاصله پس از خارج شدن از محفظه پیش‌تهیه، در محفظه آزمایش قرار داده شوند.
از آنجایی که نمونه‌ها در تماس نزدیک با الکترودهای گازبند هستند، انتظار نمی‌رود میزان رطوبت در طول دوره آزمایش تغییر قابل توجهی داشته باشد. برای شرایط خشک، می‌توان با قرار دادن دستگاه تست در یک محیط خشک یا اضافه کردن ماده خشک‌کننده به دستگاه، این مشکل را به حداقل رساند. به طور مشابه، انجام آزمایش در آزمایشگاه یا اتاقی با رطوبت نسبی ۵۰ درصد، این نگرانی را برای نمونه‌های مرطوب از بین می‌برد. ضخامت هر نمونه آزمایشی باید پس از آماده‌سازی، قبل از آزمایش، اندازه‌گیری شود. ضخامت باید به عنوان میانگین سه اندازه‌گیری انجام شده در نقاط مختلف نمونه در نظر گرفته شود.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان کارهای متعدد تست، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای شرکت‌ها در بخش‌های مختلف، خدمات تست مطابق با استاندارد «EN IEC 62788-1-2 روش‌های اندازه‌گیری مواد مورد استفاده در ماژول‌های فتوولتائیک - بخش 1-2: کپسول‌ها - اندازه‌گیری مقاومت حجمی کپسول‌های فتوولتائیک و سایر مواد پلیمری» نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
