EN IEC 62788-1-5 روش‌های اندازه‌گیری برای مواد مورد استفاده در ماژول‌های فتوولتائیک - بخش 1-5: کپسوله‌سازی - اندازه‌گیری تغییرات در ابعاد خطی ماده کپسوله‌سازی ورق به دلیل شرایط حرارتی اعمال شده

استاندارد «EN IEC 62788-1-5 رویه‌های اندازه‌گیری برای مواد مورد استفاده در ماژول‌های فتوولتائیک - بخش 1-5: کپسوله‌سازی - اندازه‌گیری ابعاد خطی ماده کپسوله‌سازی ورق ناشی از شرایط حرارتی اعمال شده»، که مبنای آن یک استاندارد اروپایی است و بعداً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شد، روشی را برای اندازه‌گیری حداکثر تغییر نماینده در ابعاد خطی ماده کپسوله‌سازی ورق در معرض حرارت نامحدود توصیف می‌کند، که ممکن است در طول ساخت ماژول فتوولتائیک (PV) قابل مشاهده باشد یا نباشد.

این استاندارد هیچ گونه تنش حاصله که ممکن است به دلیل تغییرات ابعادی مهار شده یا اصطکاک در طول ساخت ماژول ایجاد شود را در نظر نمی‌گیرد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از این روش می‌توانند توسط تولیدکنندگان مواد کپسوله‌سازی برای کنترل کیفیت مواد کپسوله‌سازی و اهداف گزارش‌دهی در برگه‌های اطلاعات محصول مورد استفاده قرار گیرند. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از این روش می‌توانند توسط تولیدکنندگان ماژول PV برای پذیرش مواد، توسعه فرآیند، تجزیه و تحلیل طراحی یا تجزیه و تحلیل شکست استفاده شوند. این روش همچنین می‌تواند برای بررسی سایر مواد مانند صفحات پشتی و صفحات جلویی، همانطور که در استاندارد IEC 62788-2 شرح داده شده است، مورد استفاده قرار گیرد. جزئیات خاص آزمایش (شامل اندازه نمونه و زیرلایه) برای این کاربرد در استاندارد 62788-2 مشخص شده است.

در اصل، ماده کپسوله کننده (به شکل ورق) می‌تواند ابعاد خود را هنگام پردازش در طول تولید ماژول PV تغییر دهد. تغییر ابعاد معمولاً ناشی از تنش‌های ایجاد شده در طول ساخت ماده کپسوله‌کننده (مثلاً اکستروژن) است. تغییرات بعدی در طول تولید ماژول (از جمله، برای مثال، لایه لایه شدن، گرمایش، سرمایش و فشار) می‌تواند باعث ایجاد تنش در ماژول شود که می‌تواند منجر به وقایع مضری مانند تشکیل حباب (حفره‌ها)، حرکت یا شکستگی اجزای داخلی یا لایه لایه شدن در سطح مشترک کپسوله‌سازی شود. در این روش، یک مشخصه استاندارد از حداکثر تغییر در ابعاد تعریف می‌شود. تغییر ابعاد روی ماسه مشخص می‌شود تا اصطکاک یا چسبندگی به حداقل برسد و نتیجه استاندارد شود. تنش و کرنش ایجاد شده در طول لایه بندی ماژول توسط عوامل دیگری که در اینجا مورد بحث قرار نگرفته اند، پیچیده می شود. اثرات خاص مربوط به روش پردازش (لایه‌بندی) لزوماً در این روش بررسی نمی‌شوند.

تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:

• یک قالب، قیچی یا وسیله برش دیگر که می‌تواند برای برش دقیق نمونه‌های مواد کپسوله‌سازی استفاده شود.
• یک نشانگر با نوک نرم یا وسیله‌ای معادل آن که برای نشان دادن جهت نمونه نسبت به ماده کپسوله‌سازی استفاده می‌شود.
• یک ابزار اندازه‌گیری خطی کالیبره شده با وضوح حداقل مثبت/منفی ۰.۵ میلی‌متر. مثال‌ها شامل (اما نه محدود به) قطب‌نما، خط‌کش یا دوربین کالیبره شده است. دستگاه اندازه‌گیری مورد استفاده نباید باعث خراب شدن نمونه در حین اندازه‌گیری شود. ابزار اندازه‌گیری باید عدم قطعیتی معادل مثبت/منفی ۰.۵ درصد یا کمتر برای مقدار اندازه‌گیری شده تغییر در بُعد خطی ارائه دهد.
• یک ضخامت سنج کالیبره شده با وضوح حداقل مثبت/منفی 0,01 میلی متر. به عنوان مثال می‌توان به کولیس یا میکرومتر اشاره کرد.
• یک تکه فویل آلومینیومی جدید (فویل سنگین، ضخامت ۲۰ تا ۲۵ میکرومتر) با طول و عرض حداقل ۳۰۰ میلی‌متر.
• کوره مدار بسته با گردش هوا، حداقل ۳۰۰ میلی‌متر طول و ۳۰۰ میلی‌متر عرض، قادر به رسیدن به حداکثر دمای فرآوری برای ماده کپسوله‌سازی مورد آزمایش. دمای محفظه فر نباید بیش از مثبت/منفی ۲.۵ درجه با دمای مورد نظر متفاوت باشد. می‌توان از فر مطابق با استاندارد IEC 300-300-2,5 استفاده کرد.
• ماسه دانه‌بندی‌شده مشخص‌شده در استاندارد «ASTM C778-00 مشخصات استاندارد ماسه استاندارد» برای اطمینان از حرکت آزادانه لایه مواد کپسوله‌کننده روی سطح فویل آلومینیومی استفاده می‌شود.

هنگام آماده‌سازی نمونه‌ها برای آزمایش، نمونه‌های مربعی با ابعاد ۱۰۰ میلی‌متر × ۱۰۰ میلی‌متر از رول مواد کپسوله‌سازی دریافتی بریده می‌شوند، که تأیید شده است مطابق با توصیه‌های تأمین‌کننده نگهداری شده‌اند و از تاریخ انقضا تجاوز نکرده‌اند. نمونه‌ها باید حداقل از فاصله ۲۰۰ میلی‌متری از لبه‌های بیرونی رول گرفته شوند. باید از لبه‌ای با برش دقیق استفاده شود که تغییرات ابعادی (در طول و عرض) را به حداقل برساند. اندازه دقیق نمونه ممکن است کمی (به علاوه/منهای ۵ میلی‌متر) با اندازه مورد نظر متفاوت باشد، اما همه نمونه‌ها باید از تکه فویل آلومینیومی کوچکتر باشند.

برخی از کاربران ممکن است بخواهند این روش آزمایش را برای اهداف دیگری مانند تأیید یکنواختی مواد در عرض یک رول کپسوله‌سازی انجام دهند. در چنین مواردی، ممکن است از سایر نقاط درون رول، نمونه‌برداری شود. نمونه‌ها باید در حین و پس از آماده‌سازی، محکم و بدون حرکت ناگهانی نگه داشته شوند تا از وارد شدن تنش بیش از حد به ماده جلوگیری شود. جهت ماشین (در امتداد طول رول) و جهت عرضی (در امتداد عرض رول) روی هر نمونه علامت‌گذاری شده است.

پس از برش به اندازه دلخواه، هرگونه ورق فاصله دهنده، آستر یا فیلم جداکننده باید از نمونه‌های کپسوله شده جدا شود. ضخامت نمونه آزمایش کپسوله سازی باید پس از آماده سازی آن اندازه گیری شود. ضخامت باید به عنوان میانگین سه مقدار به دست آمده در نقاط مختلف نمونه، ترجیحاً دور از لبه‌های برش خورده که ممکن است در حین برش تغییر شکل داده باشند، در نظر گرفته شود. توصیه می‌شود در طول آماده‌سازی نمونه، برای جلوگیری از آلودگی نمونه‌ها یا رول مواد، از دستکش استفاده شود. برای اندازه‌گیری ضخامت، باید از یک تکنیک اندازه‌گیری ضخامت ثابت استفاده شود که فقط در این استاندارد به عنوان مرجع استفاده می‌شود، زیرا برخی از محصولات کپسوله‌سازی دارای نقش برجسته یا بافت سطحی هستند.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان کارهای متعدد تست، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات تست مطابق با استاندارد «EN IEC 62788-1-5 روش‌های اندازه‌گیری برای مواد مورد استفاده در ماژول‌های فتوولتائیک - بخش 1-5: کپسوله‌سازی - اندازه‌گیری تغییر در ابعاد خطی ماده کپسوله‌سازی ورق ناشی از شرایط حرارتی اعمال شده» نیز وجود دارد.