تجزیه و تحلیل آب استخر
یکی از مهم ترین گام ها در تمیز و شفاف نگه داشتن استخرهای شنا، متعادل کردن ترکیب شیمیایی آب است. رایج ترین مواد شیمیایی آزمایش شده در آنالیز آب استخر عبارتند از:

- کلر آزاد: اندازه گیری کلر موجود در استخر است. حتی اگر مقدار مناسب کلر به آب اضافه شود، سطح کلر موجود ممکن است کمتر از کل کلر باشد. در این صورت آب کدر می شود. همچنین اگر سطح کلر آزاد کمتر از حد توصیه شده باشد، آب استخر به درستی استریل نشده است. سطح کلر آزاد توصیه شده 1-4 ppm است.
- کلر کل: مقدار کل کلر آب است. این سطح باید با سطح کلر آزاد برابر باشد. اگر این دو عدد بیش از 0,2 قسمت در میلیون اندازه گیری شوند، ممکن است کلرامین در آب وجود داشته باشد. کلرامین ها آب را کدر می کنند. سطح کل کلر توصیه شده 1-4 ppm است.
- مقدار pH: این مقدار نشان دهنده میزان اسیدی یا قلیایی بودن آب است. محدوده توصیه شده برای استخرهای شنا 7,2-7,6 است. مقادیر بالای 7.0 قلیایی هستند. سطوح نادرست pH باعث کدر شدن آب و ناراحتی شناگران و کاهش اثربخشی سطوح کلر می شود.
- سختی کلسیم: اندازه گیری کلسیم محلول در استخر است. سطوح بالای کلسیم باعث تشکیل رسوب می شود. حد توصیه شده برای سختی کلسیم در استخرهای شنا 180-500 ppm است.
- قلیائیت کل: این مقدار معیاری از بی کربنات ها، کربنات ها و هیدروکسیدهای موجود در آب است. محدوده توصیه شده استخر شنا 80-120 ppm است. قلیایی کل کم، باعث ایجاد فرسایش در سطح استخرها می شود.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان آزمایش های متعدد انجام شده در این زمینه، خدمات آنالیز آب استخر نیز وجود دارد.