ISO 9562 کیفیت آب - تعیین هالوژن‌های آلی قابل جذب (AOX)

استاندارد «ISO 9562 کیفیت آب - تعیین هالوژن‌های آلی قابل جذب (AOX)» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روشی را توصیف می‌کند که برای تعیین مستقیم مقدار کلر، برم و ید آلی (به صورت کلرید بیان می‌شود) که می‌توانند روی کربن فعال جذب شوند، معمولاً تا مقدار 10 میکروگرم در لیتر در آب، استفاده می‌شود. این روش برای نمونه‌های آزمایشی با غلظت یون کلرید معدنی کمتر از 1 گرم در لیتر قابل استفاده است. نمونه‌هایی با غلظت بالاتر قبل از تجزیه و تحلیل رقیق می‌شوند.

این روش همچنین می‌تواند برای نمونه‌هایی که حاوی جامدات معلق هستند و هالوژن‌ها به جامد جذب می‌شوند (مانند هالیدهای نامحلول) اعمال شود. فیلتر کردن نمونه قبل از آنالیز، امکان تعیین جداگانه هالوژن‌های آلی (AOX) محلول و ذرات قابل جذب را فراهم می‌کند.

نمونه‌های فیلتر شده با محتوای کلرید معدنی بالا را می‌توان با یک روش اصلاح‌شده (هالوژن‌های آلی قابل جذب محلول پس از استخراج فاز جامد در آب‌هایی با محتوای نمک بالا) تجزیه و تحلیل کرد. با این حال، نتایج به دست آمده با این روش اصلاح شده ممکن است تفاوت قابل توجهی با نتایج به دست آمده با روش مورد نظر داشته باشد.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر به کار می‌روند:

• هالوژن‌های آلی قابل جذب (AOX) مقدار معادل کلر، برم و ید موجود در ترکیبات آلی را که به صورت کلرید بیان می‌شوند، هنگامی که طبق این استاندارد تعیین می‌شوند، بیان می‌کنند.
• کربن آلی محلول به مقدار کربن آلی موجود در آب که از کربن ناشی می‌شود، اشاره دارد.

در این استاندارد، ابتکارات به شرح زیر توصیف می‌شوند:

• مقادیر بالای AOX ممکن است به دلیل وجود کلر فعال و برخی ترکیبات معدنی برم و ید باشد که به طور برگشت‌ناپذیر به کربن فعال متصل شده‌اند. واکنش این عوامل اکسیدکننده با مواد آلی و کربن فعال موجود در نمونه را می‌توان با افزودن سولفیت سدیم بلافاصله پس از نمونه‌برداری جلوگیری کرد.
• ترکیبات آلی برم و ید می‌توانند در حین احتراق به ترتیب به برم یا ید عنصری تجزیه شوند و منجر به افزایش حالت اکسیداسیون این عناصر شوند. این بخش‌های AOX ممکن است کمتر از حد تعیین شده باشند و منجر به بایاس منفی شوند.
• نمونه‌های حاوی سلول‌های زنده (مثلاً میکروارگانیسم‌ها یا جلبک‌ها) به دلیل محتوای کلرید خود ممکن است نتایج بالایی ارائه دهند. در این موارد، نمونه حداقل ۸ ساعت پس از اسیدی شدن مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد.
• برای نمونه‌هایی با غلظت کلرید بالا (تقریباً ۱ گرم در لیتر)، روش تکان دادن ممکن است تداخل‌های بیشتری نسبت به روش ستونی ایجاد کند.
• الکل‌ها، ترکیبات آروماتیک یا اسیدهای کربوکسیلیک ممکن است باعث ایجاد بایاس منفی شوند (مثلاً در صورت وجود مقادیر کربن آلی محلول > 100 میلی‌گرم در لیتر).
• برای نمونه‌های حاوی جامدات معلق، روش اختلاط ممکن است منجر به پوشش ناکافی ذرات شود. اگر ذرات حاوی موادی باشند که به AOX کمک می‌کنند، روش تکان دادن یا ستون توصیه می‌شود.
• بازیابی برخی از ترکیبات قطبی و آبدوست مانند مونوکلرواستیک اسید ناقص است.

این استاندارد بر اساس اصول زیر بنا شده است:

• اسیدی کردن نمونه آب با اسید نیتریک.
• جذب ترکیبات آلی موجود در نمونه بر روی کربن فعال با روش تکان دادن، روش اختلاط یا جذب ستونی.
• جابجایی هالیدهای معدنی با شستشوی کربن فعال با محلول نیترات سدیم اسیدی شده با اسید نیتریک.
• سوختن کربن باردار در جریانی از اکسیژن.
• جذب هالیدهای هیدروژن در یک محلول پذیرنده و به دنبال آن تعیین یون‌های هالید با استفاده از یک تیتراسیون آرژانتومتری مانند میکروکولومتری.
• نتیجه را به صورت غلظت جرمی کلرید بیان کنید.

دستگاه جذب کربن فعال مورد استفاده در این آزمایش‌ها دارای تجهیزات زیر برای روش تکان دادن است: دستگاه فیلتراسیون، فیلتر غشایی پلی کربنات، بالن مخروطی و دستگاه تکان دهنده مکانیکی برای بالن‌ها.

دستگاه جذب کربن فعال دارای دستگاه زیر برای روش اختلاط است: بالن مخروطی، دستگاه اتصال نمد کربن فعال، نمد کربن فعال و دستگاه شستشو.

دستگاه جذب کربن فعال دارای دستگاه زیر برای روش ستونی است: پشم سرامیک.

در این آزمایش‌ها از یک دستگاه احتراق و تشخیص نیز استفاده می‌شود. این دستگاه دارای اجزای زیر است: دستگاه احتراق، ظرف کوارتز، دستگاه اندازه‌گیری آرژانتومتری، جاذب و سرنگ.

همچنین در آزمایش‌ها از بالن‌های اندازه‌گیری و بطری‌های نمونه با کف صاف استفاده می‌شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «ISO 9562 کیفیت آب - تعیین هالوژن‌های آلی قابل جذب (AOX)» نیز وجود دارد.