
در محدوده شاخص ملی روش های زیست محیطی (NEMI)، روش SM 2120 C، که شامل یک روش آزمایشی برای تعیین رنگ آب های سطحی و زیرزمینی است، توسعه یافته است.
.jpg)
رنگ در آب های سطحی و زیرزمینی در درجه اول به دلیل وجود مواد آلی طبیعی به ویژه بقایای گیاهی یا حیوانی تجزیه شده در آب است. این باقیمانده ها از اسیدهای فولویک تشکیل شده و باعث ایجاد رنگ زرد مایل به قهوه ای در آب می شوند. اسیدهای هیومیک رنگ شدیدتری می بخشند و رنگ آب را از طریق وجود آهن و تشکیل بقایای آهن محلول تشدید می کنند.
ذرات معلق، به ویژه ذرات با اندازه کلوئیدی مانند رس، جلبک، اکسیدهای آهن و منگنز، ظاهری رنگارنگ به آب می دهند.
فاضلاب صنعتی حاوی لیگنین، تانن، رنگ و سایر مواد شیمیایی آلی و معدنی رنگساز است. رنگ ناشی از بقایای فاسد گیاهی یا حیوانی در آب از منابع آب آشامیدنی حذف می شود زیرا به دلایل زیبایی و بهداشتی باعث تشکیل محصولات جانبی ضد عفونی می شوند.
روش SM 2120 C در درجه اول برای اندازه گیری رنگ ناشی از مواد آلی طبیعی اعمال می شود. اندازه گیری ها برای کلیه آب های سطحی و زیرزمینی، فاضلاب های خانگی و صنعتی و به ویژه آب های شرب معتبر است.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. این مطالعات بر اساس آخرین تجهیزات تکنولوژیکی، کادر آموزش دیده و مجرب و روش های نوین انجام شده است. خدمات تعیین رنگ (روش SM 2120 C) از جمله تست های متعددی است که در این زمینه انجام می شود.
