ISO 11665 Pengukuran Radioaktiviti Ambien - Udara: Radon-222

Piawaian “ISO 11665 Pengukuran radioaktiviti ambien - Udara: Radon-222”, yang dibangunkan oleh Pertubuhan Piawaian Antarabangsa (ISO), terdiri daripada subseksyen berikut yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

• Piawaian “ISO 11665-1 Bahagian 1: Asal usul radon dan produk pereputan jangka pendeknya serta kaedah pengukuran yang berkaitan” memberikan panduan untuk mengukur kepekatan aktiviti radon-222 di udara dan kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan jangka pendeknya.

Kaedah pengukuran dibahagikan kepada tiga kategori:

• Kaedah pengukuran titik
• Kaedah pengukuran berterusan
• Kaedah pengukuran bersepadu.

Piawaian ini merangkumi pelbagai kaedah yang biasa digunakan untuk mengukur radon-222 dan produk pereputan jangka pendeknya di udara. Ia juga menyediakan panduan tentang menentukan ketidakpastian yang wujud berkaitan dengan kaedah pengukuran yang diterangkan dalam pelbagai bahagiannya.

• Piawaian “ISO 11665-2 Bahagian 2: Kaedah pengukuran bersepadu untuk menentukan purata kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan jangka pendek” menerangkan kaedah pengukuran bersepadu untuk produk pereputan radon-222 jangka pendek. Piawaian ini menyediakan penunjuk dan keadaan operasi untuk instrumen pengukur yang berkaitan dengan pengukuran purata kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan radon-222 jangka pendek di udara.

Piawaian ini merangkumi sampel yang diambil dalam tempoh antara beberapa minggu hingga satu tahun. Piawaian ini tidak terpakai pada sistem dengan tempoh persampelan maksimum kurang daripada satu minggu.

Kaedah pengukuran yang diterangkan boleh digunakan untuk sampel udara dengan kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan radon-222 jangka pendek yang lebih besar daripada 10 nJ/m3 dan kurang daripada 1000 nJ/m3.

Untuk tujuan maklumat sahaja, piawaian ini juga menangani kes produk pereputan radon-220, memandangkan persamaan dalam kelakuan isotop radon 222 dan 220.

Pada prinsipnya, pengukuran bersepadu kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan radon jangka pendek adalah berdasarkan elemen berikut:

• Pensampelan berterusan produk pereputan radon jangka pendek dalam isipadu udara yang mewakili atmosfera yang dikaji, menggunakan membran penapisan berkecekapan tinggi.
• Mengira dan membezakan zarah alfa yang dipancarkan oleh produk pereputan radon-222 jangka pendek yang dikumpulkan dalam empat julat tenaga menggunakan pengesan trek nuklear keadaan pepejal.
• Pengiraan kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan radon-222 yang berjangka pendek.
• Piawaian “ISO 11665-3 Bahagian 3: Kaedah pengukuran titik untuk kepekatan tenaga alfa berpotensi bagi produk pereputan jangka pendek” menerangkan kaedah pengukuran titik untuk menentukan kepekatan aktiviti produk pereputan radon-222 jangka pendek di udara dan mengira kepekatan tenaga alfa berpotensinya.

Piawaian ini mengandungi maklumat tentang cara melakukan pengukuran titik kepekatan tenaga alfa berpotensi selepas pensampelan selama beberapa minit di lokasi tertentu, dan keadaan operasi alat pengukur.

Kaedah pengukuran yang diterangkan boleh digunakan untuk penilaian pantas kepekatan tenaga alfa berpotensi. Walau bagaimanapun, keputusan yang diperoleh tidak boleh digeneralisasikan kepada anggaran kepekatan tenaga alfa berpotensi tahunan bagi produk pereputan radon-222 yang berjangka pendek. Oleh itu, pengukuran jenis ini tidak boleh digunakan untuk menilai pendedahan tahunan atau menentukan sama ada pendedahan rakyat kepada produk radon atau pereputan radon harus dikurangkan.

Kaedah pengukuran ini boleh digunakan untuk sampel udara dengan kepekatan tenaga alfa berpotensi lebih besar daripada 5 nJ/m³. Piawaian ini tidak menangani potensi sumbangan produk pereputan radon-220.

• Piawaian “ISO 11665-4 Bahagian 4: Kaedah pengukuran bersepadu untuk menentukan kepekatan aktiviti min menggunakan persampelan pasif dan analisis tertangguh” menerangkan teknik pengukuran radon-222 bersepadu menggunakan persampelan pasif. Piawaian ini merangkumi penunjuk dan keadaan penggunaan sensor untuk menentukan kepekatan aktiviti min radon-222 bawaan udara daripada pengukuran berdasarkan persampelan pasif, yang mudah digunakan dan berkos rendah.

Piawaian ini merangkumi sampel yang diambil secara berterusan dalam tempoh antara beberapa hari hingga satu tahun. Kaedah pengukuran ini boleh digunakan untuk sampel udara dengan kepekatan aktiviti radon lebih tinggi daripada 5 Bq/m3.

• Piawaian “ISO 11665-5 Bahagian 5: Kaedah pengukuran berterusan bagi kepekatan aktiviti” menerangkan kaedah pengukuran berterusan untuk radon-222. Ia menyediakan penunjuk untuk pengukuran berterusan variasi temporal dalam kepekatan aktiviti radon dalam persekitaran terbuka atau tertutup.

Piawaian ini direka bentuk untuk menilai variasi temporal dalam kepekatan aktiviti radon dalam persekitaran, bangunan awam, rumah dan tempat kerja, bergantung pada faktor yang mempengaruhi seperti pengudaraan atau keadaan meteorologi. Kaedah pengukuran yang diterangkan boleh digunakan untuk sampel udara dengan kepekatan aktiviti radon lebih tinggi daripada 5 Bq/m³.

• Piawaian “ISO 11665-6 Bahagian 6: Kaedah pengukuran in-situ untuk kepekatan aktiviti” menerangkan kaedah pengukuran titik untuk radon-222. Piawaian ini menyediakan garis panduan tentang cara melakukan pengukuran titik kepekatan aktiviti radon dalam persekitaran dalaman dan luaran di lokasi tertentu dalam masa beberapa minit.

Kaedah pengukuran ini direka bentuk untuk penilaian pantas kepekatan aktiviti radon di udara. Hasilnya tidak boleh ditukar kepada anggaran tahunan kepekatan aktiviti radon. Oleh itu, pengukuran jenis ini tidak sesuai untuk menilai pendedahan tahunan atau menentukan sama ada pendedahan rakyat kepada radon atau produk pereputan radon harus dikurangkan.

Kaedah pengukuran yang diterangkan boleh digunakan untuk sampel udara dengan kepekatan aktiviti radon lebih besar daripada 50 Bq·m3. Contohnya, menggunakan peranti yang sesuai, kepekatan aktiviti radon boleh diukur dari sudut ke sudut dalam tanah dan pada antara muka bahan dengan atmosfera.

• Piawaian “ISO 11665-7 Bahagian 7: Kaedah pemendapan untuk menganggarkan kadar hembusan permukaan” menerangkan garis panduan untuk menganggarkan kadar pelepasan permukaan radon-222 dalam tempoh yang singkat (beberapa jam) pada antara muka antara medium (tanah, batu, bahan binaan, dinding, dll.) dan atmosfera di lokasi tertentu. Anggaran ini adalah berdasarkan pengukuran kepekatan aktiviti radon yang dipancarkan dari permukaan yang dikaji dan dimendapkan dalam bekas dengan isipadu yang diketahui dalam tempoh masa yang diketahui.

Kaedah ini hanyalah anggaran semata-mata, kerana mengukur kesan banyak parameter dalam keadaan persekitaran adalah sukar. Walau bagaimanapun, piawaian ini boleh diguna pakai, terutamanya dalam kes penyelidikan, penerokaan sumber atau kajian perbandingan kadar pelepasan di lokasi yang sama. Piawaian ini tidak merangkumi keperluan penentukuran untuk peranti anggaran halaju.

• Piawaian “ISO 11665-8 Bahagian 8: Kaedah untuk pemeriksaan awal dan tambahan dalam bangunan” menerangkan keperluan untuk menentukan kepekatan aktiviti radon dalam semua jenis bangunan. Bangunan boleh merangkumi rumah berasingan, bangunan awam, bangunan perindustrian, bangunan bawah tanah dan sebagainya.

Piawaian ini merangkumi kaedah pengukuran yang digunakan untuk menilai purata kepekatan aktiviti radon tahunan dalam bangunan semasa fasa pemeriksaan awal. Ia juga menangani penyiasatan yang diperlukan (penyiasatan tambahan) untuk mengenal pasti sumber, laluan masuk dan laluan pemindahan radon dalam bangunan.

Akhir sekali, piawaian ini merangkumi syarat-syarat yang berkenaan untuk pengujian sejurus selepas pelaksanaan teknik mitigasi, memantau keberkesanannya dan menguji kemampanan tingkah laku bangunan dalam menghadapi radon.

Piawaian ini tidak menangani diagnostik bangunan teknikal atau penetapan kerja-kerja mitigasi.

• Piawaian “ISO 11665-9 Bahagian 9: Kaedah ujian untuk kadar pelepasan bahan binaan” menerangkan kaedah untuk menentukan kadar pelepasan radon bebas bagi sekumpulan bahan binaan berasaskan mineral. Piawaian ini merujuk kepada penentuan pelepasan 222Rn hanya menggunakan dua kaedah ujian: pengiraan sintilasi cecair dan spektrometri sinar gama (Lampiran A dan Lampiran B). Apabila kaedah penentuan yang diterangkan dalam piawaian ini digunakan, pelepasan thoron (220Rn) tidak menjejaskan keputusan ujian.
• Piawaian “ISO 11665-10 Bahagian 10: Penentuan pekali resapan dalam bahan kalis air menggunakan pengukuran kepekatan aktiviti” menerangkan andaian dan syarat sempadan yang mesti dipenuhi oleh kaedah yang digunakan untuk menentukan pekali resapan radon dalam bahan kalis air seperti bitumen atau membran polimer, salutan atau cat. Piawaian ini tidak terpakai kepada bahan berliang yang mana resapan radon bergantung pada keliangan dan kandungan lembapan.
• Piawaian “ISO 11665-11 Bahagian 11: Kaedah pengujian untuk gas tanah melalui persampelan kedalaman” menerangkan kaedah untuk menguji radon-222 dalam gas tanah menggunakan kaedah persampelan in-situ pasif dan aktif pada kedalaman antara permukaan dan 2 m. Piawaian ini menyediakan keperluan umum untuk teknik persampelan pasif atau aktif, dan serta-merta atau berterusan untuk pengukuran in-situ kepekatan aktiviti radon-222 dalam gas tanah.

Kepekatan aktiviti Radon-222 dalam tanah boleh diukur menggunakan kaedah pengukuran titik atau berterusan. Dalam kaedah pengukuran titik (ISO 11665-6), persampelan gas tanah hanya aktif. Sebaliknya, kaedah berterusan (ISO 11665-5 biasanya dikaitkan dengan persampelan gas tanah pasif.

Kaedah pengukuran ini boleh digunakan untuk semua jenis tanah dan ditentukan mengikut penggunaan muktamad hasil pengukuran (seperti pemerhatian fenomenologi, pengenalpastian atau pengesahan teknik mitigasi) dengan mengambil kira tahap kepekatan aktiviti radon-222 yang dijangkakan. Kaedah pengukuran ini boleh digunakan untuk sampel gas tanah dengan kepekatan aktiviti radon lebih tinggi daripada 100 Bq/m3. Piawaian ini adalah pelengkap kepada piawaian ISO 11665-7 untuk pencirian potensi tanah radon.

• Piawaian “ISO 11665-12 Bahagian 12: Penentuan pekali resapan dalam bahan kalis air: kaedah untuk mengukur kepekatan aktiviti unilateral membran” menerangkan kaedah yang direka untuk menilai pekali resapan radon dalam bahan kalis air seperti membran bitumen atau polimer, salutan atau cat, serta andaian dan syarat sempadan yang perlu dipenuhi semasa ujian.

Kaedah ujian yang diterangkan dalam piawaian ini membolehkan anggaran pekali resapan radon dalam julat 10⁻⁵ m²/s hingga 10⁻¹² m²/s dengan ketidakpastian antara 10% dan 40%.

• Piawaian “ISO 11665-13 Bahagian 13: Penentuan pekali resapan dalam bahan kalis air: kaedah ujian kepekatan aktiviti dua sisi membran” menerangkan kaedah berbeza yang direka untuk menilai pekali resapan radon dalam bahan kalis air seperti bitumen atau membran polimer, salutan atau cat, serta andaian dan syarat sempadan yang mesti dipenuhi semasa ujian. Piawaian ini tidak terpakai kepada bahan berliang di mana resapan radon bergantung pada keliangan dan kandungan lembapan. Walau bagaimanapun, piawaian ini kemudiannya ditarik balik.
• Piawaian “ISO 11665-14 Bahagian 14: Jaminan kualiti / kawalan kualiti untuk kemudahan penentukuran” masih dalam pembangunan.
• Piawaian “ISO 11665-15 Bahagian 15: Jaminan kualiti/kawalan kualiti untuk penyedia analisis instrumen pengukuran” masih dalam pembangunan.
• Piawaian “ISO 11665-16 Bahagian 16: Jaminan kualiti / kawalan kualiti untuk pengeluar peranti pengukur radon” masih dalam pembangunan.

Selama bertahun-tahun, organisasi kami, dengan kakitangannya yang cekap dan berpengalaman, telah memahami keperluan pelanggannya, menyediakan perkhidmatan ujian lanjutan yang mereka perlukan, dan membantu dalam penubuhan, pelaksanaan dan penambahbaikan sistem pengurusan. Dalam rangka kerja ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian kepada perniagaan mengikut piawaian "ISO 11665 Pengukuran radioaktiviti ambien - Udara: Radon-222".