ISO 3696 آب برای استفاده در آزمایشگاه‌های تحلیلی - مشخصات و روش‌های آزمایش

ISO 3696 آب برای استفاده در آزمایشگاه‌های تحلیلی - مشخصات و روش‌های آزمایش

استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) با عنوان "آب برای استفاده در آزمایشگاه‌های تحلیلی - مشخصات و روش‌های آزمایش" الزامات و روش‌های آزمایش مرتبط با سه دسته از آب‌ها را برای تجزیه و تحلیل مواد شیمیایی معدنی در آزمایشگاه‌ها شرح می‌دهد. این استاندارد برای آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل مقادیر ناچیز مواد آلی، آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل سورفکتانت‌ها یا آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل بیولوژیکی یا پزشکی کاربرد ندارد. برای برخی اهداف (به عنوان مثال، برای روش‌های تحلیلی خاص یا برای آزمایش‌هایی که نیاز به استریل بودن، عاری بودن از مواد تب‌زا یا داشتن کشش سطحی مشخص دارند)، آزمایش‌های تخصصی اضافی و خالص‌سازی بیشتر یا سایر فرآیندها ممکن است ضروری باشد.

ISO 3696 آب برای استفاده در آزمایشگاه‌های تحلیلی - مشخصات و روش‌های آزمایش

این ماده هنگام ارزیابی با بازرسی بصری باید مایعی شفاف و بی‌رنگ باشد.

این استاندارد بین‌المللی سه کلاس آب را پوشش می‌دهد:

  • درجه ۱: اساساً عاری از آلاینده‌های یونی و آلی محلول یا کلوئیدی است و دقیق‌ترین الزامات تحلیلی، از جمله کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا را برآورده می‌کند. درجه ۲ باید با تصفیه بیشتر آب (مثلاً اسمز معکوس یا دیونیزاسیون و به دنبال آن اندازه منافذ ۰.۲ برای حذف ذرات معلق) تولید شود. (فیلتر غشایی µm یا تقطیر مجدد از طریق دستگاه سیلیس ذوب شده).
  • کلاس ۲: آلاینده‌های معدنی، آلی یا کلوئیدی بسیار کمی دارد و برای اهداف تحلیلی حساس، از جمله طیف‌سنجی جذب اتمی و تعیین اجزای کمیاب مناسب است. به عنوان مثال، باید با تقطیر چندگانه یا با دیونیزاسیون یا اسمز معکوس و به دنبال آن تقطیر تولید شود.
  • کلاس ۳: مناسب برای اکثر کارهای شیمی تر آزمایشگاهی و تهیه محلول‌های واکنشگر. به عنوان مثال، آنها باید با تقطیر ساده، دیونیزاسیون یا اسمز معکوس تولید شوند. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، باید برای کارهای تحلیلی معمولی استفاده شوند.

فرض می‌شود آب ورودی اولیه، آشامیدنی و خالص است. اگر به هر دلیلی به شدت آلوده باشد، ممکن است پیش تصفیه لازم باشد.

مواد باید با الزامات مربوطه در جدول مطابقت داشته باشند. آزمایش انطباق با استفاده از روش‌های مشخص شده در این استاندارد انجام می‌شود.

با توجه به مشکلاتی که در اندازه‌گیری مقدار pH آب با خلوص بالا وجود دارد و اهمیت سوال‌برانگیز مقدار به‌دست‌آمده، محدودیت‌هایی برای مقادیر pH آب‌های درجه ۱ و ۲ تعیین نشده است.

مناسب است که آلاینده‌هایی مانند دی‌اکسید کربن اتمسفری و مواد قلیایی موجود در ظروف شیشه‌ای در طول نگهداری حل شوند و تغییراتی در رسانایی رخ دهد.

از آنجا که آزمایش انطباق در این سطح خلوص دشوار است، هیچ محدودیتی برای مواد اکسید شده و باقیمانده پس از تبخیر برای آب کلاس ۱ مشخص نشده است. کیفیت آب کلاس ۱ با انطباق آن با سایر الزامات و روش تهیه تضمین می‌شود.

مطابق با این استاندارد، یک نمونه معرف حداقل ۲ لیتری از مخزن برای اهداف بازرسی گرفته می‌شود. این نمونه برای اندازه‌گیری رسانایی در آب‌های درجه ۱ و درجه ۲ استفاده نمی‌شود.

نمونه باید در یک ظرف مناسب، تمیز و دربسته که منحصراً برای نمونه‌های آب طراحی شده است، قرار داده شود و باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا ظرف را به طور کامل با نمونه پر کند. باید مراقب بود که از هرگونه خطر آلودگی محتویات جلوگیری شود.

می‌توان از ظروف کهنه ساخته شده از شیشه بوروسیلیکات (یعنی ظروفی که حداقل به مدت ۲ ساعت در محلول اسید هیدروکلریک جوشانده شده‌اند و سپس دو بار به مدت ۱ ساعت در آب مقطر جوشانده شده‌اند) و ظروف پلاستیکی بی‌اثر مناسب (مثلاً پلی‌اتیلن یا پلی‌پروپیلن) استفاده کرد، اما ضروری است که مشخص شود نمونه تحت تأثیر نگهداری در آنها، به ویژه از نظر مواد اکسیدشونده و جذب، قرار نمی‌گیرد.

آلودگی آب در حین نگهداری می‌تواند در درجه اول از حل شدن اجزای محلول در ظروف شیشه‌ای یا پلاستیکی یا از جذب دی اکسید کربن اتمسفر و سایر آلاینده‌های موجود در جو آزمایشگاه رخ دهد. بنابراین، نگهداری آب کلاس 1 و کلاس 2 که به راحتی برای استفاده فوری در صورت نیاز در دسترس است، توصیه نمی‌شود. با این حال، می‌توان مقدار معقولی از آب کلاس 2 را در ظروف مناسب، بی‌اثر، تمیز، دربسته و پر شده که کاملاً با آب با کیفیت مشابه شسته شده‌اند، تهیه و نگهداری کرد.

ذخیره آب کلاس ۳ مشکل کمی ایجاد می‌کند، اما ظروف و شرایط نگهداری باید مشابه ظروف مورد استفاده برای آب کلاس ۲ باشد. توصیه می‌شود هر ظرف ذخیره‌سازی صرفاً به ذخیره آب با کیفیت خاص اختصاص داده شود.

ضروری است که اندازه‌گیری‌های مشخص‌شده در این استاندارد در محیطی عاری از گرد و غبار و تمیز انجام شود و اقدامات احتیاطی مناسب برای جلوگیری از آلودگی نمونه و قطعات آزمایشی انجام شود.

استاندارد ISO 3696 شامل روش‌های آزمایش زیر برای تعیین کیفیت آب مورد استفاده در آزمایشگاه‌ها است:

  • تعیین pH: این آزمایش برای اندازه‌گیری غلظت یون هیدروژن آب انجام می‌شود. برای اندازه‌گیری‌ها از یک pH متر کالیبره شده استفاده می‌شود. این آزمایش عموماً برای آب نوع ۲ و نوع ۳ انجام می‌شود (آب نوع ۱ ممکن است به دلیل کمبود یون، مقدار pH قابل اندازه‌گیری نداشته باشد).
  • تعیین رسانایی (هدایت الکتریکی): این آزمایش برای ارزیابی محتوای یونی (ناخالصی‌ها) در آب انجام می‌شود. در طول آزمایش، با استفاده از یک رسانایی‌سنج، میزان آن بر حسب میکروزیمنس بر سانتی‌متر (µS/cm) در دمای 25 درجه سانتیگراد اندازه‌گیری می‌شود. محدودیت‌ها به شرح زیر است:
    • نوع اول: تا 0,1 میکروزیمنس بر سانتی‌متر
    • نوع دوم: تا ۱.۰ میکروزیمنس بر سانتی‌متر
    • نوع سوم: تا 5,0 میکروزیمنس بر سانتی‌متر
  • تعیین مواد اکسید شونده (مواد اکسید شونده): این آزمایش برای تشخیص آلاینده‌های آلی و برخی از آلاینده‌های معدنی انجام می‌شود. این روش بر اساس اکسیداسیون با حرارت دادن با پرمنگنات پتاسیم در محلول اسیدی است. مقدار پرمنگنات پتاسیم مصرفی، سطح مواد اکسید شونده را نشان می‌دهد. محدودیت‌ها به شرح زیر است:
    • نوع اول: تا 0,08 میلی‌لیتر
    • نوع دوم: تا 0,08 میلی‌لیتر
    • نوع سوم: تا 0,4 میلی‌لیتر
  • تعیین جذب: این آزمایش برای تشخیص وجود مواد آلی که نور UV را جذب می‌کنند، انجام می‌شود. این آزمایش از طیف‌سنجی UV در طول موج 254 نانومتر و حداکثر طول مسیر نوری 1 سانتی‌متر استفاده می‌کند. محدودیت‌ها عبارتند از:
    • نوع اول: تا 0,01
    • نوع دوم: تا 0,1
    • معمولاً برای نوع III لازم نیست
  • تعیین باقیمانده تبخیر: این آزمایش برای ارزیابی کل جامدات محلول انجام می‌شود. در طول آزمایش، باقیمانده پس از تبخیر حجم مشخصی از آب (معمولاً ۱۰۰ میلی‌لیتر) و خشک کردن در دمای ۱۰۵ درجه سانتیگراد وزن می‌شود. محدودیت‌ها به شرح زیر است:
    • نوع اول: تا ۱ میلی‌گرم در لیتر
    • نوع دوم: تا ۱ میلی‌گرم در لیتر
    • نوع سوم: تا ۲ میلی‌گرم در لیتر
  • تعیین سیلیس: این آزمایش برای اندازه‌گیری محتوای سیلیس در آب انجام می‌شود. روش رنگ‌سنجی با استفاده از معرف‌هایی که با سیلیس رنگ آبی تولید می‌کنند، به صورت اسپکتروفتومتری اندازه‌گیری می‌شود. محدودیت‌ها عبارتند از:
    • نوع اول: تا ۱ میلی‌گرم در لیتر
    • نوع دوم: تا ۱ میلی‌گرم در لیتر
    • نوع سوم: تا ۲ میلی‌گرم در لیتر

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 3696 Water for Analytical Laboratory Use - Specification and Test Methods ارائه می‌دهیم.

واتساپ