
استاندارد سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) با عنوان "آب برای استفاده در آزمایشگاههای تحلیلی - مشخصات و روشهای آزمایش" الزامات و روشهای آزمایش مرتبط با سه دسته از آبها را برای تجزیه و تحلیل مواد شیمیایی معدنی در آزمایشگاهها شرح میدهد. این استاندارد برای آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل مقادیر ناچیز مواد آلی، آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل سورفکتانتها یا آب مورد استفاده در تجزیه و تحلیل بیولوژیکی یا پزشکی کاربرد ندارد. برای برخی اهداف (به عنوان مثال، برای روشهای تحلیلی خاص یا برای آزمایشهایی که نیاز به استریل بودن، عاری بودن از مواد تبزا یا داشتن کشش سطحی مشخص دارند)، آزمایشهای تخصصی اضافی و خالصسازی بیشتر یا سایر فرآیندها ممکن است ضروری باشد.

این ماده هنگام ارزیابی با بازرسی بصری باید مایعی شفاف و بیرنگ باشد.
این استاندارد بینالمللی سه کلاس آب را پوشش میدهد:
فرض میشود آب ورودی اولیه، آشامیدنی و خالص است. اگر به هر دلیلی به شدت آلوده باشد، ممکن است پیش تصفیه لازم باشد.
مواد باید با الزامات مربوطه در جدول مطابقت داشته باشند. آزمایش انطباق با استفاده از روشهای مشخص شده در این استاندارد انجام میشود.
با توجه به مشکلاتی که در اندازهگیری مقدار pH آب با خلوص بالا وجود دارد و اهمیت سوالبرانگیز مقدار بهدستآمده، محدودیتهایی برای مقادیر pH آبهای درجه ۱ و ۲ تعیین نشده است.
مناسب است که آلایندههایی مانند دیاکسید کربن اتمسفری و مواد قلیایی موجود در ظروف شیشهای در طول نگهداری حل شوند و تغییراتی در رسانایی رخ دهد.
از آنجا که آزمایش انطباق در این سطح خلوص دشوار است، هیچ محدودیتی برای مواد اکسید شده و باقیمانده پس از تبخیر برای آب کلاس ۱ مشخص نشده است. کیفیت آب کلاس ۱ با انطباق آن با سایر الزامات و روش تهیه تضمین میشود.
مطابق با این استاندارد، یک نمونه معرف حداقل ۲ لیتری از مخزن برای اهداف بازرسی گرفته میشود. این نمونه برای اندازهگیری رسانایی در آبهای درجه ۱ و درجه ۲ استفاده نمیشود.
نمونه باید در یک ظرف مناسب، تمیز و دربسته که منحصراً برای نمونههای آب طراحی شده است، قرار داده شود و باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا ظرف را به طور کامل با نمونه پر کند. باید مراقب بود که از هرگونه خطر آلودگی محتویات جلوگیری شود.
میتوان از ظروف کهنه ساخته شده از شیشه بوروسیلیکات (یعنی ظروفی که حداقل به مدت ۲ ساعت در محلول اسید هیدروکلریک جوشانده شدهاند و سپس دو بار به مدت ۱ ساعت در آب مقطر جوشانده شدهاند) و ظروف پلاستیکی بیاثر مناسب (مثلاً پلیاتیلن یا پلیپروپیلن) استفاده کرد، اما ضروری است که مشخص شود نمونه تحت تأثیر نگهداری در آنها، به ویژه از نظر مواد اکسیدشونده و جذب، قرار نمیگیرد.
آلودگی آب در حین نگهداری میتواند در درجه اول از حل شدن اجزای محلول در ظروف شیشهای یا پلاستیکی یا از جذب دی اکسید کربن اتمسفر و سایر آلایندههای موجود در جو آزمایشگاه رخ دهد. بنابراین، نگهداری آب کلاس 1 و کلاس 2 که به راحتی برای استفاده فوری در صورت نیاز در دسترس است، توصیه نمیشود. با این حال، میتوان مقدار معقولی از آب کلاس 2 را در ظروف مناسب، بیاثر، تمیز، دربسته و پر شده که کاملاً با آب با کیفیت مشابه شسته شدهاند، تهیه و نگهداری کرد.
ذخیره آب کلاس ۳ مشکل کمی ایجاد میکند، اما ظروف و شرایط نگهداری باید مشابه ظروف مورد استفاده برای آب کلاس ۲ باشد. توصیه میشود هر ظرف ذخیرهسازی صرفاً به ذخیره آب با کیفیت خاص اختصاص داده شود.
ضروری است که اندازهگیریهای مشخصشده در این استاندارد در محیطی عاری از گرد و غبار و تمیز انجام شود و اقدامات احتیاطی مناسب برای جلوگیری از آلودگی نمونه و قطعات آزمایشی انجام شود.
استاندارد ISO 3696 شامل روشهای آزمایش زیر برای تعیین کیفیت آب مورد استفاده در آزمایشگاهها است:
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد ISO 3696 Water for Analytical Laboratory Use - Specification and Test Methods ارائه میدهیم.
