
استاندارد «JIS Z 8703 شرایط جوی استاندارد برای آزمایش» که توسط سازمان استانداردهای صنعتی ژاپن (JIS) تدوین شده است، شرایط استاندارد دما، رطوبت و فشار اتمسفر را در مکانهایی که آزمایشها (از جمله آزمایشهای آزمایشی) در بخشهای معدنی و صنعتی انجام میشوند، شرح میدهد. با این حال، شرایط موجود در محل آزمایش که نیاز به آزمایش تحت شرایط ویژه دارند، شامل این مورد نمیشوند.

دمای استاندارد شرایط بسته به هدف آزمایش باید ۲۰ درجه، ۲۳ درجه یا ۲۵ درجه باشد. رطوبت استاندارد باید ۵۰ درصد یا ۶۵ درصد رطوبت نسبی باشد. در شرایط استاندارد، فشار اتمسفر باید بین ۸۶ کیلو پاسکال و ۱۰۶ کیلو پاسکال باشد. شرایط استاندارد به عنوان ترکیبی از دمای استاندارد و رطوبت استاندارد تحت فشار اتمسفر استاندارد تعریف میشود. بسته به هدف، فقط دمای استاندارد ممکن است مشخص شود. به این وضعیت، وضعیت دمای استاندارد میگویند.
طبق استاندارد ISO 554-1976، سه شرط استاندارد برای آزمایش تعریف شده است. شرایط استاندارد توصیه شده عبارتند از دمای ۲۳ درجه، رطوبت نسبی ۵۰ درصد، فشار اتمسفر ۸۶ کیلوپاسکال یا بالاتر و فشار اتمسفر ۱۰۶ کیلوپاسکال یا کمتر.
طبق استاندارد IEC 160-1963، محدوده شرایط توصیه شده برای اندازهگیری، دمای ۱۵ تا ۳۵ درجه، رطوبت نسبی ۴۵ تا ۷۵ درصد و فشار اتمسفر ۸۶۰ تا ۱۰۶۰ میلیبار است و شرایط استاندارد مورد استفاده به عنوان مبنای مقایسه متقابل، دمای ۲۰ درجه، رطوبت نسبی ۶۵ درصد و فشار اتمسفر ۱۰۱۳ میلیبار میباشد. علاوه بر این، سه نوع شرایط استاندارد برای اندازهگیریها جهت اهداف آموزشی و آزمون تعریف شده است.
تحمل دما در شرایط استاندارد بر اساس هدف آزمایش، همانطور که در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است، طبقه بندی می شود. این جدول برای شرایط دمایی استاندارد نیز معتبر است. تحمل رطوبت در شرایط استاندارد بر اساس هدف آزمایش، همانطور که در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است، طبقه بندی می شود. تلرانس در شرایط استاندارد باید ترکیبی از یکی از تلرانسهای دما در شرایط استاندارد و یکی از تلرانسهای رطوبت در شرایط استاندارد باشد.
مشخصات شرایط استاندارد بر اساس دما، رطوبت و شرایط استاندارد تلرانس است. اگر نمایش تلرانس مورد نظر نباشد، نمایش داده نمیشود. مشخصات شرایط دمایی استاندارد بر اساس دما و تلرانس شرایط دمایی استاندارد است. اگر نمایش تلرانس مورد نظر نباشد، نمایش داده نمیشود.
این استاندارد به موضوع عدم قطعیت اندازهگیری میپردازد که اطلاعاتی در مورد دقت نتایج اندازهگیری ارائه میدهد. این استاندارد،
این استاندارد عمدتاً در آزمایشگاههای کالیبراسیون، مراکز آزمون و تجزیه و تحلیل، واحدهای کنترل کیفیت و آزمایشگاههای تحت پوشش استاندارد ISO/IEC 17025 مورد استفاده قرار میگیرد.
مباحث تحت پوشش این استاندارد عمدتاً شامل موارد زیر است:
عدم قطعیت اندازهگیری پارامتری است که همراه با نتیجه اندازهگیری ارائه میشود و اطلاعاتی در مورد محل یافتن مقدار واقعی ارائه میدهد.
به طور خلاصه، این استاندارد در درجه اول قابلیت اطمینان اندازهگیری را تضمین میکند. با محاسبه عدم قطعیت اندازهگیری، میزان قابل اعتماد بودن اندازهگیریها را تعیین میکند. این امر به ویژه در فرآیندهای تولیدی که شامل تلرانسهای دقیق هستند، بسیار حیاتی است. علاوه بر این، این استاندارد برای آزمایشگاههای کالیبراسیون و آزمون ضروری است. آزمایشگاههایی که در محدوده استانداردسازی بینالمللی (مثلاً ISO/IEC 17025) فعالیت میکنند، برای انجام صحیح محاسبات عدم قطعیت، باید به استانداردهایی مانند JIS Z 8703 مراجعه کنند. در عین حال، این استاندارد تضمین میکند که وقتی عدم قطعیت نتایج اندازهگیری مشخص باشد، فرآیندهای تصمیمگیری مبتنی بر این نتایج میتوانند دقیقتر و مبتنی بر ریسک انجام شوند.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «شرایط جوی استاندارد برای آزمایش JIS Z 8703» به مشاغل ارائه میشود.
