
روش ۲۰۰.۸، که توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) تدوین شده است، روشی آزمایشی برای تعیین عناصر کمیاب در آب و فاضلاب را شرح میدهد: روش ۲۰۰.۸ پلاسمای جفتشده القایی - تعیین عناصر کمیاب در آب و فاضلاب با استفاده از طیفسنجی جرمی.
.jpg)
این روش روشی را برای تعیین عناصر محلول در آب های زیرزمینی، آب های سطحی و آب آشامیدنی ارائه می دهد. علاوه بر این، از این روش برای تعیین غلظت کل عناصر قابل بازیافت در این آب ها و همچنین برای تعیین نمونه های فاضلاب، لجن و خاک استفاده می شود. عناصر اصلی که این روش به آنها اعمال می شود عبارتند از: آلومینیوم، آنتیموان، آرسنیک، باریم، بریلیم، کادمیوم، کروم، کبالت، مس، سرب، منگنز، جیوه، مولیبدن، نیکل، سلنیوم، نقره، تالیم، توریم، اورانیوم، وانادیم. و روی
محدودیت های تخمینی تشخیص دستگاه برای این عناصر در جدول ارائه شده فهرست شده است. جدول دیگری محدودیت های تشخیص را برای کل تعیین های قابل بازیافت با تجزیه و تحلیل مستقیم و تشخیص روش معمول با استفاده از هضم نمونه فهرست می کند.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. این مطالعات بر اساس آخرین تجهیزات تکنولوژیکی، کارکنان آموزش دیده و مجرب و روش های نوین انجام می شود. در این زمینه، آزمایشهای متعددی شامل پلاسمای جفت شده القایی، طیفسنجی جرمی و تعیین عنصر کمیاب در آب و زباله (روش EPA 200.8) است.
