تجزیه و تحلیل میکرو پلاستیک

تجزیه و تحلیل میکرو پلاستیک

میکروپلاستیک‌ها ترکیبات مصنوعی با وزن مولکولی بالا هستند که به ذرات پلاستیکی کوچکتر از ۵ میلی‌متر تبدیل شده‌اند. چنین موادی نرخ تجزیه زیستی پایینی دارند و بنابراین بیشتر در محیط زیست باقی می‌مانند و بر بدن انسان که مصرف‌کننده نهایی در زنجیره غذایی است، تأثیر منفی می‌گذارند.

تجزیه و تحلیل میکرو پلاستیک

اجزای شیمیایی میکروپلاستیک‌های محیطی متنوع هستند و شامل پلیمرهایی مانند پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌استایرن (PS)، پلی‌اتیلن ترفتالات، پلی‌وینیل کلراید و پلی‌وینیل الکل می‌شوند. میکروپلاستیک‌ها را می‌توان به صورت تکه، فیلم، الیاف و فوم یافت.

مردم عمدتاً از طریق استفاده از محصولات پلاستیکی مختلف، مانند ...، در معرض میکروپلاستیک‌ها قرار می‌گیرند. ظروف بسته‌بندی پلاستیکی، مواد پلاستیکی در حال تجزیه، تورهای ماهیگیری، منسوجات و محصولات بهداشت شخصی، و از طریق قرار گرفتن در معرض تراشه‌های رنگ که به محیط زیست (یعنی هوا، آب، آب دریا و خاک) نشت می‌کنند. بنابراین، انسان‌ها می‌توانند از طریق بلع مستقیم، تماس مستقیم و استنشاق در معرض میکروپلاستیک‌ها قرار گیرند.

میکروپلاستیک‌ها در همه جا وجود دارند و مردم از طریق روش‌های مختلفی در معرض آنها قرار می‌گیرند. برای ارزیابی سمیت و عوارض جانبی چنین مواجهه‌ای در انسان، ارزیابی‌های مختلف مواجهه و سمیت مورد نیاز است.

میکروپلاستیک‌ها آنقدر کوچک هستند که پس از رها شدن در اکوسیستم، جمع‌آوری آنها تقریباً غیرممکن است. در نتیجه، کشورهای سراسر جهان در حال وضع مقرراتی در مورد میکروپلاستیک‌های اولیه هستند. برای مثال، کشورهای اتحادیه اروپا اقدامات مختلفی را برای بازیافت پلاستیک، توسعه پلاستیک‌های زیست‌تخریب‌پذیر، جداسازی مواد مضر در پلاستیک و جلوگیری از تشکیل زباله‌های دریایی انجام می‌دهند.

استاندارد «اصول ISO 24187 برای تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک‌ها در محیط زیست» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، اصولی را که باید در تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک‌ها در ماتریس‌های مختلف محیطی رعایت شوند، شرح می‌دهد. این موارد شامل استفاده از دستگاه‌های خاص برای طبقه‌بندی منحصر به فرد اندازه ذرات پلاستیک‌ها، نمونه‌برداری، آماده‌سازی نمونه و تعیین مقادیر نمونه نماینده است.

هدف این استاندارد، تعیین حداقل الزامات تا زمان ارائه استانداردهای خاص برای موقعیت‌های مختلف است. این امر برای اطمینان از اینکه تدوین استانداردهای خاص به طور مداوم انجام می‌شود و مقایسه یا همبستگی نتایج امکان‌پذیر است، مهم است. با این حال، این استاندارد الزامات مربوط به اقدامات نظارتی را شامل نمی‌شود.

برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در «واژه‌نامه پلاستیک‌ها - استاندارد ISO 472» نیز به کار می‌روند:

  • میکروپلاستیک بزرگ به هر ذره پلاستیکی جامد نامحلول در آب با اندازه بین ۱ میلی‌متر تا ۵ میلی‌متر گفته می‌شود. میکروپلاستیک‌ها می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند. به‌طورکلی، یک شیء میکروپلاستیک بزرگ، نشان‌دهنده‌ی کالایی متشکل از پلاستیک یا بخشی از یک محصول نهایی یا قطعه‌ای از کالای مرتبط است.
  • میکروپلاستیک به هر ذره پلاستیکی جامد نامحلول در آب با اندازه بین ۱ میکرومتر تا ۱ میلی‌متر گفته می‌شود. شیء میکروپلاستیکی اولیه، ذره‌ای را نشان می‌دهد که عمداً به محصولات نهایی مصرف‌کننده، به عنوان مثال، لوازم آرایشی، پوشش‌ها و رنگ‌ها اضافه می‌شود. اشیاء میکروپلاستیک ثانویه نیز ممکن است به عنوان بخشی از مورد مورد نظر وجود داشته باشند. میکروپلاستیک‌ها اشکال منظم و نامنظم دارند. اندازه تعریف شده مربوط به طولانی‌ترین طول ذره است.
  • افزودنی‌ها موادی هستند که برای پردازش پلاستیک‌ها یا تغییر خواص نهایی پلاستیک‌ها استفاده می‌شوند. افزودنی‌های مهم مانند پرکننده‌ها یا مواد تقویت‌شده، نرم‌کننده‌ها و بازدارنده‌های شعله در استاندارد ISO 1043 تعریف شده‌اند.

میکروپلاستیک اصطلاحی است که با خواص فیزیکی و شیمیایی مختلفی مانند شکل، اندازه (محدوده)، نوع پلیمر، وجود افزودنی‌ها، وجود پرکننده‌ها، وضعیت تخریب و غیره همراه است. مقدار میکروپلاستیک‌ها در یک ماتریس مشخص را می‌توان به روش‌های مختلفی اندازه‌گیری کرد، یعنی به صورت تعداد (ذرات) یا محتوای جرمی یا نسبت آن به مقدار نمونه.

نمایش شماتیک وابستگی‌های متقابل آنالیز میکروپلاستیک در شکل ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است.

تمام مراحل تحلیلی (نمونه‌برداری، آماده‌سازی نمونه، تشخیص) باید تحت شرایط عملیاتی بدون پلاستیک یا با پلاستیک کم انجام شود. این موارد شامل اجتناب از محصولات پلاستیکی استاندارد (مانند لوله‌ها، ظروف) می‌شود. باید از آلودگی، به ویژه آلودگی متقاطع، جلوگیری شود، کاربر باید تا حد امکان از استفاده از تجهیزات پلاستیکی خودداری کند. در عوض، باید از جایگزین‌های ساخته شده از فلز، شیشه یا سرامیک استفاده شود. به عنوان یک استثنا و پس از اثبات توسط آزمایش‌ها، می‌توان از انواع پلاستیکی که قابل تشخیص یا ارزیابی نیستند نیز استفاده کرد. همچنین باید دقت شود که تجهیزات حفاظت فردی، مانند روپوش یا دستکش آزمایشگاهی، از مواد غیرمصنوعی یا موادی ساخته شده باشند که در تجزیه و تحلیل‌ها اختلال ایجاد نکنند. آزمایش‌های بازیابی باید برای هر مرحله تحلیلی انجام شود.

در صورت امکان، نمونه‌ها باید در جعبه‌های جریان آرام در آزمایشگاه یا در اتاق‌های تمیز، به خصوص در طول فرآیند آماده‌سازی نمونه‌ها و تعیین تعداد ذرات، پردازش شوند. باید از قبل مشخص شود که آیا نمونه‌ها نیاز به ضدعفونی دارند یا خیر. استریلیزاسیون یک توصیه استاندارد برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های خشک از فاضلاب، لجن فاضلاب و زباله‌های آلی است. روش‌های مختلفی را می‌توان اعمال کرد، اما هر کدام تأثیر خاصی بر یکپارچگی ذرات میکروپلاستیک در نمونه دارند:

  • استریلیزاسیون با بخار: خطر ذوب شدن میکروپلاستیک‌ها (مانند PE، PP).
  • استریلیزاسیون با تابش (اشعه گاما، بتا، اشعه ماوراء بنفش): خطر تخریب ساختار پلیمری (جدا شدن زنجیره‌های پلیمری و اکسیداسیون).
  • استریلیزاسیون شیمیایی: خطر اصلاح شیمیایی ساختار پلیمر یا سطح ذرات.

اطلاعات مربوط به شرایط اندازه‌گیری و فرآیندهای کنترل (ارزیابی کیفیت و کنترل کیفیت) باید ثبت شود، از جمله تمام مراحل تحلیلی. برای اقدامات کنترل کیفیت عمومی در آزمایشگاه‌ها، باید از استاندارد ISO/IEC 17025 و برای آزمون‌های مقایسه‌ای، از استاندارد ISO 13528 پیروی شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک نیز گنجانده شده است.

واتساپ