تعیین قلیایی

قلیائیت یکی از مهم ترین عوامل اندازه گیری شده در شیمی آب است. قلیاییت اندازه گیری مواد قلیایی محلول در آب است. این مقدار اساساً بالاتر از مقدار pH 7,0 است. مقدار قلیایی به توانایی آب در خنثی کردن اسید اشاره دارد. سه نوع قلیایی وجود دارد که به قلیایی بودن کل آب کمک می کند: بی کربنات، کربنات و هیدروکسید.

آب خالص با مقدار pH 7,0 تعادل هیدروژنی عالی در خود دارد. مولکول های این آب به مقادیر مساوی از یون های هیدروژن و هیدروکسید تجزیه می شوند. قلیاییت بر این اساس محاسبه می شود.

مقدار pH همیشه مهم است. PH آب تعیین می کند که کدام نوع قلیایی در آن زمان شایع تر است.

اسید کربنیک، دی اکسید کربن محلول است. pH 4,3 نقطه‌ای است که در آن قلیائیت در آب شروع به ظاهر شدن می‌کند. در زیر این مقدار، قلیائیت آب صفر است. در pH 4.3، اسید کربنیک شروع به تبدیل شدن به یون‌های بی‌کربنات می‌کند. به عنوان مثال، آب استخر باید pH بین 7,2 تا 7,8 داشته باشد.

در pH 8,3، یون های کربنات ظاهر می شوند و انتقال از بی کربنات به یون کربنات رخ می دهد. رایج ترین هیدروکسید در استخرها، هیدروکسید کلسیم است که pH آن 12,6 است. هیدروکسید کلسیم عامل شماره یک افزایش قلیایی در استخر است.

به طور خلاصه، مقدار pH انواع قلیائیت موجود در آب را کنترل می کند.

در تست ها و تحلیل های انجام شده در سازمان ما که دارای طیف وسیعی از تجهیزات فناورانه است، کادری مجرب و آموزش دیده و با استفاده از مدرن ترین روش ها، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی لازم الاجرا رعایت شده است. خدمات تعیین قلیایی رایگان یا قلیایی آزاد از جمله آزمایش های متعددی است که در این زمینه انجام می شود.