
Norma ASTM D711-23 dotycząca metody badania czasu usuwania oznakowań drogowych, opracowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM) , opisuje laboratoryjną procedurę określania czasu usuwania oznakowań drogowych.

W tej metodzie testowej stosuje się koło składające się z metalowego cylindra z gumowym pierścieniem uszczelniającym. Koło jest wielokrotnie toczone po rampie po świeżo nałożonej folii do znakowania drogi, aż do momentu, gdy materiał do znakowania nie będzie już przenoszony na gumowe pierścienie. Czas od momentu nałożenia folii do znakowania dróg do momentu, w którym materiał znakujący nie zostanie przeniesiony, nazywa się czasem nieodbioru.
Najważniejszymi zmiennymi, które należy kontrolować podczas testów, są grubość mokrej warstwy, temperatura, wilgotność, przepływ powietrza i zastosowanie optyki retrorefleksyjnej. Norma ta podaje trzy sposoby testowania czasu nieodbioru oznakowań drogowych. Pierwsza opcja, Metoda A, określa kontrolę temperatury, wilgotności i przepływu powietrza podczas testu. Druga opcja, Metoda B, określa kontrolę temperatury i wilgotności podczas testu. Trzecia opcja, Metoda C, dostarcza wskazówek, jak osiągnąć ten cel, ograniczając stosowanie elementów optycznych odblaskowych, takich jak szklane koraliki.
Oznakowania nawierzchni na bazie wody i rozpuszczalników są zazwyczaj badane metodą A lub metodą B bez nakładania kropli na elementy optyczne odblaskowe. Oznakowania nawierzchni wykonane z dwuskładnikowego materiału w 100% stałego są zazwyczaj badane metodą C. Metody te stanowią laboratoryjną metodę kontrolną.
Do rodzajów oznakowań nawierzchni, które można badać tą metodą, należą farby drogowe na bazie wody, farby drogowe na bazie rozpuszczalnika, a także niektóre dwuskładnikowe oznakowania nawierzchni w 100% na bazie substancji stałych, takie jak oznakowania nawierzchni na bazie epoksydu i modyfikowanej epoksydu. Jeżeli grubość mokrej warstwy, temperatura i wilgotność mieszczą się w tolerancjach określonych w niniejszym dokumencie, metoda ta może być przydatna do względnego testowania oznakowań nawierzchni i potencjalnej kwalifikacji oznakowań nawierzchni do stosowania w terenie zgodnie z zatwierdzonymi specyfikacjami.
Aby uzyskać lepszą powtarzalność i miarodajne porównanie badanych próbek oznakowania nawierzchni, istotny jest stały przepływ powietrza nad foliami do oznakowania nawierzchni w trakcie badania. Kupujący i sprzedający muszą ustalić warunki przepływu powietrza, czy mają one mieć charakter statyczny, czy też być starannie regulowany. Ze względu na dużą liczbę zmiennych mających wpływ na sposób nakładania oznakowań drogowych w terenie (np. grubość mokrej warstwy, temperatura powietrza, wilgotność, prędkość wiatru, rodzaj asfaltu lub betonu na drodze, profil warstwy na drodze, temperatura drogi, porowatość drogi, zawartość wilgoci w drodze oraz obecność lub brak bezpośredniego światła słonecznego podczas nakładania oznakowań) trudno jest uzyskać bezpośrednią korelację pomiędzy wynikami tego testu a zastosowaniami w terenie. Jednakże, jeżeli przestrzegany jest protokół testowy, względną wydajność pola można oszacować za pomocą tej metody.
W przypadku badania dwuskładnikowych oznakowań drogowych, składających się w 100% z cieczy stałej, przed badaniem na oznakowania nakładana jest zwykle pewna ilość kropli optyki odblaskowej. W przypadku tego typu oznakowania drogowego nie jest wymagana regulacja przepływu powietrza ze względu na mechanizm schnięcia produktu.
Aparatura stosowana w tych testach składa się ze stalowego cylindra o określonym kształcie i wymiarach, wyposażonego w dwa wymienne pierścienie uszczelniające oraz rampę o określonym kształcie i wymiarach. Szczegółowe wymagania wymiarowe dla cylindrów stalowych przedstawiono na rysunku zamieszczonym w normie. Całkowita waga zestawu z pierścieniami uszczelniającymi powinna wynosić 5386 g plus/minus 28 g. Szczegółowe wymagania dotyczące wymiarów rampy oraz zdjęcie urządzenia testowanego z folią do znakowania nawierzchni przedstawiono na rysunku. Wymienne pierścienie uszczelniające powinny być wykonane z gumy syntetycznej lub materiału gumopodobnego. Uszczelki pierścieniowe i wyroby gumowe muszą być również zgodne z normą „ASTM D1414-15 Standardowe metody badań uszczelek pierścieniowych z gumy”. Wymagania wymiarowe dla pierścienia uszczelniającego są zawarte w normie.
W normie ASTM D711-23 szczegółowo opisano trzy następujące metody badań:
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM D711-23 Standardowa metoda testowania okresu nieusuwania znaków drogowych”.
