Norma EN IEC 62716 „Moduły fotowoltaiczne (PV) – Badanie odporności na korozję amoniakiem”, oparta na normie europejskiej, a następnie opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) , opisuje użyteczne metody badań w celu określenia odporności modułów fotowoltaicznych (PV) na działanie amoniaku. Z wyjątkiem testu funkcjonalności diody bocznikującej, szczegółowe informacje na temat wszystkich testów zawarto w następujących normach:
W niniejszej normie połączono te metody badawcze, aby zapewnić narzędzia do oceny potencjalnych usterek modułów fotowoltaicznych (PV) pracujących w wilgotnej atmosferze zawierającej wysokie stężenie rozpuszczonego amoniaku.
Niniejsza norma ma zastosowanie do płaskich modułów fotowoltaicznych (PV). Struktura tej normy ściśle nawiązuje do normy „IEC 61701 Moduły fotowoltaiczne (PV) – Badanie korozji w mgle solnej”.
Trzy identyczne próbki interesującego nas modułu fotowoltaicznego (PV) lub zespołu poddaje się dowolnej sekwencji testów zawartej w rysunkach podanych w normie, zależnie od rozpatrywanej technologii fotowoltaicznej (PV), tj. odpowiednio krzemu krystalicznego lub cienkowarstwowego. Jak pokazują rysunki, jedną z tych próbek należy wykorzystać jako próbkę kontrolną. Próbkę kontrolną należy stosować za każdym razem, gdy dokonuje się pomiaru próbek testowych, aby ocenić efekt badania narażenia na amoniak.
Jeśli próbka pełnowymiarowa jest zbyt duża, aby zmieścić się w obudowach wymaganych do badania narażenia na amoniak, można specjalnie zaprojektować i wyprodukować mniejszą, reprezentatywną próbkę. Próbka reprezentatywna powinna być starannie zaprojektowana, aby ujawnić podobne mechanizmy uszkodzenia jak próbka pełnowymiarowa, a proces jej wytwarzania powinien być jak najbardziej identyczny z procesem wytwarzania próbki pełnowymiarowej. W raporcie z badania należy zaznaczyć, że badanie przeprowadzono na próbkach reprezentatywnych, a nie na próbkach pełnowymiarowych. Jeśli moduł fotowoltaiczny (PV) jest wyposażony w urządzenia uziemiające, stanowią one część próbki testowej.
Wyniki testów odnoszą się wyłącznie do struktury badanej próbki. Jeśli producent modułów korzysta z komponentów modułów fotowoltaicznych pochodzących z różnych źródeł, wymagane są dodatkowe próbki testowe. Próbki należy dobrać tak, aby uwzględnić każdy materiał kapsułkujący użyty w ofercie produktu oraz wszystkie komponenty tworzące zewnętrzną powierzchnię modułu.
Wszystkie testy ujęte na rysunkach, z wyjątkiem testu funkcjonalności diody bocznikującej, są w pełni opisane w normach IEC, z których pochodzą poszczególne testy. Testy pokazane na rysunkach należy wykonywać w podanej kolejności. Wszelkie zmiany i odstępstwa należy szczegółowo odnotować i zgłosić.
Celem badania funkcjonalności diody bocznikującej jest sprawdzenie, czy dioda lub diody bocznikujące w próbkach testowych zachowują swoją funkcjonalność po wystawieniu na działanie amoniaku. W przypadku modułów bez diod bocznikujących test ten można pominąć.
Procedurę tę można wykonać w dowolnym środowisku o temperaturze 25 stopni plus/minus 10 stopni. Podczas badania próbka nie powinna być narażona na działanie światła. Wszystkie diody blokujące w badanej próbce są zwarte elektrycznie. Nominalny prąd zwarciowy badanej próbki jest określany na podstawie tabliczki znamionowej lub instrukcji. Dodatni biegun wyjścia źródła prądu stałego należy podłączyć do ujemnych biegunów próbki testowej, a ujemny biegun wyjścia źródła prądu stałego należy podłączyć do dodatnich biegunów próbki testowej, stosując minimalny zalecany przez producenta przekrój przewodu. Przy wprowadzaniu przewodów do przedziału kablowego należy postępować zgodnie z zaleceniami producenta. W tej konfiguracji prąd musi płynąć odwrotnie przez ogniwa i do przodu przez diody. Moduły z zachodzącymi na siebie obwodami diod obejściowych mogą wymagać zainstalowania przewodu połączeniowego, aby mieć pewność, że cały prąd będzie płynął przez diodę obejściową. Przez 1,25 godzinę przykłada się prąd o natężeniu 7 razy większym od prądu zwarciowego próbki testowej (plus 5–minus 1 procent).
Po 1 godzinie przepływu prądu sprawdza się, czy diody obejściowe nadal działają. Jedną z możliwych metod jest przepuszczenie prądu wstecznego przez ogniwa, a następnie prądu przewodzenia przez diody, a następnie monitorowanie temperatury diod za pomocą kamery termowizyjnej IR. Po wykonaniu ostatniego kroku diody muszą osiągnąć równowagę termiczną z otoczeniem, aby można było wykonać tę procedurę. Inną opcją jest zacienienie ogniwa słonecznego chronionego przez każdą diodę w module fotowoltaicznym i sprawdzenie charakterystyki otrzymanej krzywej (przy oświetleniu zbliżonym do standardowych warunków testowych), aby sprawdzić, czy diody obejściowe działają.
Wszystkie próbki testowe są poddawane wstępnemu kondycjonowaniu w globalnym lub bezpośrednim świetle słonecznym (naturalnym lub symulowanym) zgodnie ze specyfikacjami podanymi w normie IEC dotyczącej kwalifikacji projektu i zatwierdzenia typu mającej zastosowanie do danej technologii modułów fotowoltaicznych.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „EN IEC 62716 Moduły fotowoltaiczne (PV) – Badanie korozji amoniakiem”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
