Norma „EN IEC 62788-1-2 Procedury pomiarowe materiałów stosowanych w modułach fotowoltaicznych – Część 1-2: Hermetyzacja – Pomiar rezystywności skrośnej kapsuł fotowoltaicznych i innych materiałów polimerowych”, oparta na normie europejskiej, a później opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), opisuje metodę i zawiera wytyczne dotyczące pomiaru rezystywności skrośnej materiałów stosowanych jako hermetyzacja, uszczelnienia boczne, arkusze przednie, arkusze tylne lub inne materiały izolacyjne w module fotowoltaicznym (PV). Badania przeprowadza się na próbkach suchych, wilgotnych lub mokrych, wstępnie przygotowanych. W przypadku arkuszy przednich i tylnych składających się z więcej niż jednej warstwy, zmierzona rezystywność jest wartością skuteczną. Test ten jest przeznaczony do pomiaru temperatury pokojowej, ale można go stosować również w wyższych temperaturach.
Wiadomo, że degradacja modułów fotowoltaicznych jest częściowo spowodowana korozją elektrochemiczną i innymi procesami degradacji indukowanymi potencjałem. Procesy te mogą zależeć od rezystywności składnika polimerowego. Dlatego rezystywność stałoprądowa komponentów polimerowych ma istotne znaczenie dla konstrukcji modułu i jego trwałości w terenie. Rezystywność może zależeć od stanu utwardzania, temperatury, zawartości wody i historii napięcia. Dostępnych jest wiele opcji umożliwiających wykonywanie pomiarów w sposób spójny z reprezentatywnymi warunkami panującymi w module terenowym.
Większość metod i urządzeń do pomiaru rezystywności staje się niedokładna i zmienna w przypadku materiałów o rezystywności objętościowej powyżej 1016¹⁶ Ω∙cm. Dlatego normę tę stosuje się do pomiarów poniżej 1 ⋅ 1017¹⁷ Ω∙cm.
Do pomiaru nadają się materiały zarówno monolityczne, jak i wielowarstwowe (np. strony przednie i tylne). Opisano metody pomiaru temperatury pokojowej, a także dodano wytyczne dotyczące przeprowadzania testów w podwyższonych temperaturach.
Wyniki zależą od zawartości wilgoci, dlatego przed użyciem należy przeprowadzić testy. Dodano procedury wstępnego kondycjonowania dla środowisk suchych, wilgotnych i mokrych.
W zależności od materiału historia napięcia będzie miała wpływ na wynik pomiaru. Szybkość zmian natężenia prądu i czas potrzebny do osiągnięcia stanu równowagi są zmienne, ponieważ zazwyczaj potrzeba kilku godzin lub dni, aby materiał osiągnął poziom statyczny. Dlatego dodano metody długoterminowe i krótkoterminowe (metody A i B).
Podana metoda krótkotrwałej polaryzacji przemiennej B przeznaczona jest do porównań jakościowych. Do charakteryzacji rezystancji PID zalecana jest metoda A, czyli długotrwała polaryzacja włącz/wyłącz.
Pomiary uzyskane obiema metodami mogą być wykorzystywane przez producentów materiałów do kontroli jakości materiałów elektroizolacyjnych oraz do celów raportowania w kartach katalogowych produktów. Producenci modułów fotowoltaicznych mogą stosować te metody w celu akceptacji materiałów, ich doboru, rozwoju procesów, analizy projektu lub analizy awarii.
Tę metodę pomiaru można również stosować do monitorowania parametrów materiałów elektroizolacyjnych poddanych działaniu warunków atmosferycznych oraz do oceny ich trwałości.
Do przygotowania próbki stosuje się jako próbki testowe cienkie folie polimerowe lub laminaty (o grubości do 2 mm). Obecnie w zastosowaniach związanych z hermetyzacją PV i uszczelnianiem krawędzi typowa grubość wynosi 0,5 mm i jest to zalecana grubość do stosowania w przypadku tych materiałów w niniejszej normie. Grubość nie powinna różnić się o więcej niż 10 procent na całej długości próbki. W przypadku materiałów na podkłady i fronty próbki powinny mieć kształt i grubość dostarczoną przez producenta, zwykle od 0,15 mm do 0,30 mm. Próbki należy utwardzać zgodnie ze specyfikacją producenta lub przetwarzać w sposób typowy dla tego materiału. Powierzchnie próbek muszą być gładkie, co może wymagać utwardzania lub obróbki cieplnej, gdy są umieszczone pomiędzy płaskimi, płaskimi powierzchniami.
Materiały testowe należy poddać wstępnemu kondycjonowaniu w następujących warunkach, a następnie zastosować metodę określoną w raporcie z wynikami:
W przypadku niektórych klas materiałów, takich jak uszczelnienia krawędziowe wypełnione środkiem pochłaniającym wilgoć, osiągnięcie stanu równowagi może trwać znacznie dłużej niż 48 godzin. W takim przypadku wymagana jest weryfikacja salda. Jeżeli próbki są laminowane z jednej strony folią metalową, konieczne będzie ich stabilizowanie przez 48 godzin, a nie 96 godzin. Podczas kondycjonowania próbki nie mogą być układane jedna na drugiej. Między próbkami musi być zachowana co najmniej 2 mm szczelina powietrzna. Próbki należy umieścić w urządzeniu pomiarowym natychmiast po wyjęciu z komory wstępnego przygotowania.
Ponieważ próbki znajdują się w ścisłym kontakcie z gazoszczelnymi elektrodami, nie należy spodziewać się znaczących zmian zawartości wilgoci w okresie badania. W warunkach suchych można zminimalizować to zjawisko, umieszczając przyrząd testowy w suchym środowisku lub dodając do przyrządu środek pochłaniający wilgoć. Podobnie przeprowadzenie testu w laboratorium lub pomieszczeniu o wilgotności względnej wynoszącej 50 procent eliminuje ten problem w przypadku wilgotnych próbek. Grubość każdej próbki testowej należy zmierzyć po kondycjonowaniu, przed badaniem. Grubość należy przyjąć jako średnią trzech pomiarów wykonanych w różnych miejscach próbki.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „EN IEC 62788-1-2 Procedury pomiarowe materiałów stosowanych w modułach fotowoltaicznych - Część 1-2: Kapsuły - Pomiar rezystywności skrośnej kapsuł fotowoltaicznych i innych materiałów polimerowych”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
