Moduły fotowoltaiczne (PV) to urządzenia elektryczne zaprojektowane z myślą o ciągłej ekspozycji na działanie czynników atmosferycznych przez cały okres ich eksploatacji. Wysoce żrące, wilgotne środowisko, takie jak środowisko morskie lub miejsca położone blisko oceanu lub innych dużych zbiorników wodnych, może ostatecznie spowodować awarię niektórych podzespołów modułów fotowoltaicznych (korozja części metalowych, pogorszenie stanu powłok ochronnych i niektórych materiałów niemetalowych, takich jak tworzywa sztuczne, w wyniku wchłaniania soli), co może prowadzić do trwałego pogorszenia ich funkcjonalności. Tymczasowe atmosfery korozyjne występują również w miejscach, gdzie zimą sól służy do topienia lodu na ulicach i drogach.
Norma „IEC 61701 Moduły fotowoltaiczne (PV) – Badanie korozji w mgle solnej” opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) opisuje przydatne metody testowe służące do określania odporności różnych modułów fotowoltaicznych (PV) na korozję powodowaną mgłą solną zawierającą chlor (np. chlorek sodu, chlorek magnezu). Szczegóły wszystkich tych testów zawarto w następujących normach:
Test funkcjonalności diody obejściowej opisany w niniejszej normie różni się od opisu podanego w normie IEC 61215-2. Zostały one połączone w niniejszej normie, aby zapewnić narzędzia do oceny potencjalnych awarii, które mogą wystąpić w modułach fotowoltaicznych (PV) pracujących w wilgotnej atmosferze o wysokim stężeniu soli rozpuszczonych (chlorku sodu). W zależności od specyfiki otaczającej atmosfery, na działanie której moduł jest narażony podczas rzeczywistej pracy, można zastosować różne metody testowania, zgodnie z definicją zawartą w normie IEC 60068-2-52. Wskazówki dotyczące określania stosowalności niniejszej normy i wyboru odpowiedniej metody znajdują się w załączniku do normy (Załącznik A). Niniejszy dokument ma zastosowanie zarówno do płaskich modułów fotowoltaicznych (PV) , jak i modułów i zespołów fotowoltaicznych (PV) z koncentratorem.
Dla celów niniejszej normy obowiązują terminy i definicje podane w normie IEC TS 61836.
Trzy identyczne próbki modułu fotowoltaicznego (PV) lub zespołu będącego przedmiotem zainteresowania poddaje się dowolnej z sekwencji testów przedstawionych na rysunkach normy, odpowiednio dla fotowoltaiki niekoncentrującej lub koncentrującej. Jak pokazano na rysunkach, jedna z tych próbek powinna być użyta jako próbka kontrolna. Próbka kontrolna powinna być używana jako próbka kontrolna za każdym razem, gdy próbki testowe są mierzone, w celu oceny skuteczności testu w komorze solnej. W przypadku fotowoltaiki koncentrującej, dobór próbek może być różny. W przypadku systemów lub modułów fotowoltaicznych z ogniskiem ogniskującym bez dostrojenia pola, do wykonania sekwencji testów pokazanej na rysunku wymagane są trzy moduły. W przypadku systemów lub zespołów fotowoltaicznych z ogniskiem ogniskującym z dostrojeniem pola, do wykonania sekwencji testów pokazanej na rysunku wymagane są trzy odbiorniki (w tym ewentualne wtórne sekcje optyczne) i trzy główne sekcje optyczne. Pełny opis różnych typów i komponentów modułów i zespołów fotowoltaicznych z ogniskiem ogniskującym znajduje się w normie IEC 62108.
Jeśli próbka pełnowymiarowa okaże się za duża, aby zmieścić się w komorach środowiskowych wymaganych do przeprowadzenia testu mgły solnej, można specjalnie na potrzeby tego testu zaprojektować i wyprodukować mniejszą, reprezentatywną próbkę. Należy starannie zaprojektować próbkę reprezentatywną, aby mogła ujawnić podobne mechanizmy uszkodzeń jak próbka pełnowymiarowa, a proces produkcyjny próbki reprezentatywnej powinien być jak najbardziej podobny do procesu produkcyjnego próbek pełnowymiarowych. W raporcie z testu należy odnotować fakt, że badanie przeprowadzono na próbkach reprezentatywnych, a nie na próbkach pełnowymiarowych. Jeżeli moduł fotowoltaiczny (PV) jest wyposażony w uziemienie, połączenie uziemiające powinno zostać sprawdzone jako część modułu.
Po ustabilizowaniu się modułu przeprowadzane są testy mające na celu scharakteryzowanie modułu fotowoltaicznego i sprawdzenie, czy jest on sprawny przed wystawieniem na działanie mgły solnej. Po narażeniu próbki są czyszczone i pozostawiane do regeneracji. Następnie sekwencja ta jest powtarzana i przeprowadzany jest test działania diody obejściowej. Wszystkie testy ujęte w niniejszej normie są w pełni opisane w powołanych rozdziałach wymienionych norm IEC. Testy pokazane na rysunkach należy wykonywać w podanej kolejności. W przypadku ogniw fotowoltaicznych z koncentratorem, jeśli niektóre procedury testowe zawarte w niniejszej normie nie mogą być zastosowane do konkretnej konfiguracji projektu, producent i organizacja przeprowadzająca testy powinni przygotować porównywalny program testowy w oparciu o zasady opisane w niniejszej normie. Wszelkie zmiany i odstępstwa należy szczegółowo odnotować i zgłosić.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „IEC 61701 Moduły fotowoltaiczne (PV) – Badanie korozji w mgle solnej”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
