EN 13200 Obiekty dla publiczności

Norma europejska „EN 13200 Obiekty widowni” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 13200-1 Część 1: Wymagania ogólne dotyczące miejsc dla widzów” określa wymagania dotyczące projektowania i zarządzania obiektami dla widzów w stałych i tymczasowych obiektach rozrywkowych, w tym na stadionach sportowych, halach sportowych oraz obiektach krytych i otwartych, w celu zapewnienia ich funkcjonalności. Niniejsza norma nie ma zastosowania do innych stałych obiektów, takich jak teatry, kina, opery, audytoria, sale wykładowe i podobne miejsca gromadzenia się ludzi. Niniejsza norma nie obejmuje przepisów dotyczących obiektów medialnych. Materiały i instalacje techniczne muszą być wykonane zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym kraju i uwzględniać obowiązujące normy europejskie.
• Norma EN 13200-2 Część 2: Specyfikacje określa kryteria rozmieszczenia powierzchni obsługi w stałych i tymczasowych obiektach widowiskowych, w tym na stadionach sportowych, halach sportowych oraz obiektach krytych i otwartych. Niniejsza norma nie ma zastosowania do innych stałych obiektów, takich jak teatry, kina, opery, audytoria, sale wykładowe i podobne obiekty.

Projektując i zarządzając obszarem usług, należy uwzględnić aspekty środowiskowe. Zaleca się:

• Wykorzystanie alternatywnych rozwiązań energetycznych, takich jak energia słoneczna, fotowoltaiczna, wiatrowa
• Wykorzystanie materiałów nadających się do recyklingu
• Włączanie zbierania wody deszczowej

Elementy i bariery ujęte w niniejszej normie to:

• Bariera przed rzędem siedzeń stałych
• Barierka przylegająca do ostatniego rzędu siedzeń
• Bariera za tylnym rzędem siedzeń
• Bariera umieszczona u podnóża przejścia lub schodów, ustawiona pod kątem prostym do kierunku ruchu.
• Bariera boczna lub poprzeczna ustawiona równolegle do kierunku ruchu widza
• Bariery bramowe
• Bariery bramkowe w miejscach stojących ustawione pod kątem prostym do kierunku ruchu widzów
• Bariery zgniatające
• Bariery dla galerii dla widzów
• Zewnętrzne bariery środowiskowe i bariery międzysektorowe.

Te właściwości i kryteria mają na celu zapewnienie odpowiedniej odporności na naprężenia statyczne i dynamiczne oraz czynniki atmosferyczne. Niniejsza norma określa wymagania dotyczące komfortu, funkcjonalności i bezpieczeństwa, aby zapobiec poważnym obrażeniom w wyniku normalnego użytkowania i nadużyć, których wystąpienia można się racjonalnie spodziewać. Niniejsza norma nie zawiera żadnych wymagań dotyczących zachowania się produktu w ogniu ani jego odporności na ogień.

• Norma EN 13200-5 Część 5: „Standardy teleskopowe” opisuje specyfikacje produktów dla statywów teleskopowych w stałych i tymczasowych obiektach rozrywkowych, w tym na stadionach sportowych, halach sportowych oraz obiektach krytych i otwartych. Standy na terenach targowych i w parkach rozrywki nie są objęte tą normą.

Stojaki teleskopowe są zbudowane z różnych materiałów, w tym ze stali, aluminium, sklejki, drewna, farb i elementów z tworzyw sztucznych. W przypadku gdy materiały, komponenty oraz metody projektowania i budowy nie są szczegółowo określone w normach europejskich, projektant musi upewnić się, że zastosowane materiały i metody zapewniają odpowiedni poziom bezpieczeństwa, trwałości, integralności, wytrzymałości, użyteczności i wydajności. Alternatywnie, należy zbudować stanowisko testowe do testowania danej konstrukcji, komponentu, materiału lub metody. Stanowisko testowe powinno być reprezentatywne dla szczegółów konstrukcyjnych i konstrukcyjnych oraz materiałów, dla których ubiega się o zatwierdzenie.

• Norma EN 13200-6 Część 6: Stoiska demontowalne (tymczasowe) opisuje specyfikacje produktów dla stoisk demontowalnych (tymczasowych) w stałych lub tymczasowych obiektach rozrywkowych, w tym na stadionach sportowych, halach sportowych oraz obiektach krytych i otwartych. Stoiska na terenach targowych i w parkach rozrywki nie są objęte tą normą.

Demontowalne (tymczasowe) stanowiska zawierają elementy z różnych materiałów, w tym stali, aluminium, drewna, sklejki, farb i tworzyw sztucznych. W przypadku gdy materiały, komponenty oraz metody projektowania i budowy nie są szczegółowo określone w normach europejskich, projektant musi upewnić się, że zastosowane materiały i metody zapewniają odpowiedni poziom bezpieczeństwa, trwałości, integralności, wytrzymałości, użyteczności i wydajności. Alternatywnie, należy zbudować stanowisko testowe w celu przetestowania danej konstrukcji, komponentu, materiału lub metody. Stanowisko testowe powinno być reprezentatywne pod względem szczegółów konstrukcyjnych i konstrukcyjnych oraz materiałów, dla których ubiega się o zatwierdzenie.

• Norma „EN 13200-7 Część 7: Elementy i drogi wejściowe i wyjściowe” opisuje cechy bezpieczeństwa i konstrukcji elementów dostępu stosowanych samodzielnie lub w połączeniu w obiektach dla widzów.

Ruch widzów w obiekcie jest zazwyczaj charakteryzowany przez ich wejście, charakter wydarzenia oraz wyjście po jego zakończeniu. Wydarzenie nadzwyczajne może spowodować całkowitą lub częściową ewakuację. Ruch widzów odbywa się w następujących obszarach, które są schematycznie zilustrowane na rysunkach zawartych w normie: widownia, strefa obsługi oraz teren zewnętrzny. Obszary te są zdefiniowane w normie EN 13200-1 Obiekty widowiskowe – Część 1: Wymagania ogólne dotyczące strefy widowiskowej.

• Norma „EN 13200-8 Część 8: Zarządzanie bezpieczeństwem” opisuje ogólne aspekty zarządzania bezpieczeństwem w obiektach widowiskowych. Norma ta określa organizację i planowanie tego zarządzania oraz kryteria jego utrzymania przed, w trakcie i po imprezie. Norma obejmuje następujące zagadnienia:
  • Personel ochrony
  • Polityka bezpieczeństwa
  • Procedury bezpieczeństwa

Norma ta nie ma zastosowania do ról i obowiązków osób stanowiących część systemu bezpieczeństwa (policji i firm ochroniarskich).

Podstawą skutecznego zarządzania bezpieczeństwem musi być kultura bezpieczeństwa, która przenika wszystkie szczeble zarządzania, od najwyższego kierownictwa po wszystkich pracowników, w tym działy handlowe i marketingowe. Kierownictwo musi opracować szczegółową politykę bezpieczeństwa, obejmującą ochronę dzieci, młodzieży i osób o specjalnych potrzebach.

• Norma „EN 13200-10 Część 10: Obliczanie bezpiecznej pojemności w sytuacjach awaryjnych” opisuje ogólne wymagania dotyczące infrastruktury bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego w obiektach widowiskowych. Norma ta określa metodę obliczania bezpiecznej pojemności na potrzeby planowania dowolnego wydarzenia.

Najważniejszym wymogiem bezpieczeństwa obiektów dla widzów jest określenie maksymalnej liczby widzów, jaką można w nich pomieścić. W obiektach dla widzów zespół zarządzający bezpieczeństwem musi określić pojemność całego obiektu oraz każdej sekcji widowni.

Niniejsza norma zawiera wytyczne dotyczące określania bezpiecznej pojemności w dowolnym obiekcie dla widzów. Podkreśla ona, że ​​pojemność ta zależy nie tylko od dostępnych miejsc dla widzów oraz przepustowości wejść i wyjść, w tym przepustowości wyjść ewakuacyjnych, ale także od stanu technicznego obiektów dla widzów i jakości zarządzania bezpieczeństwem. Bezpieczna pojemność trybuny z miejscami siedzącymi może być mniejsza niż liczba miejsc siedzących na niej.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13200 Audience Facilities”.