Spesifikasi Standard ASTM D6400-23 untuk Pelabelan Plastik Ditujukan untuk Pengkomposan Aerobik di Kemudahan Perbandaran atau Perindustrian

Piawaian "ASTM D6400-23 Standard Specification for Labelling of Plastics Designed for Aerobic Composting in Municipal or Industrial Facilities", yang dibangunkan oleh American Society for Testing and Materials (ASTM), menerangkan keperluan untuk plastik dan produk yang diperbuat daripada plastik yang direka untuk dikompos di bawah keadaan aerobik dalam keadaan aerobik perbandaran dan kemudahan pengkomposan aerobik perindustrian disediakan.

Piawaian ini bertujuan untuk mewujudkan keperluan untuk pelabelan bahan dan produk, termasuk pembungkusan yang diperbuat daripada plastik, sebagai kompos dalam kemudahan pengkomposan perbandaran aerobik dan industri.

Spesifikasi dalam piawaian ini adalah yang diperlukan untuk menentukan sama ada produk akhir (termasuk pembungkusan) menggunakan plastik dan polimer sebagai salutan atau pengikat akan kompos dengan memuaskan dalam kemudahan pengkomposan aerobik perbandaran atau industri berskala besar. Kecekapan maksimum adalah keutamaan yang tinggi untuk kompos, dan peringkat pertengahan pecahan plastik dan biodegradasi tidak dapat dilihat oleh pengguna akhir atas sebab estetik.

Amaran bahaya keselamatan yang diterangkan dalam piawaian ini berkaitan dengan bahagian kaedah ujian piawaian ini. Piawaian ini tidak bertujuan untuk menangani semua kebimbangan keselamatan, jika ada, mengenai penggunaannya. Adalah menjadi tanggungjawab pengguna piawaian ini untuk mewujudkan amalan keselamatan, kesihatan dan alam sekitar yang sesuai dan untuk menentukan kebolehgunaan had kawal selia sebelum digunakan.

Piawaian ini bersamaan dengan piawaian "Plastik ISO 17088 - Kitar semula organik - Spesifikasi untuk plastik boleh kompos".

Melainkan dinyatakan sebaliknya, terma dan takrifan yang digunakan dalam piawaian ini disertakan dalam piawaian "ASTM D883-00 Standard Terminology for Plastics". Di samping itu, definisi berikut digunakan:

• Plastik biodegradasi merujuk kepada plastik boleh terurai di mana degradasi berlaku melalui tindakan mikroorganisma semulajadi seperti bakteria, kulat dan alga.
• Plastik boleh kompos merujuk kepada plastik yang terurai oleh proses biologi semasa pengkomposan, menghasilkan karbon dioksida, air, sebatian tak organik dan biojisim pada kadar yang konsisten dengan bahan kompos lain yang diketahui, dan tidak meninggalkan sisa yang boleh dilihat, boleh dilihat atau toksik.
• Pengkomposan merujuk kepada proses terurus mengawal penguraian biologi dan transformasi bahan terbiodegradasi kepada bahan seperti humus yang dipanggil kompos. Proses ini merujuk kepada degradasi mesofilik dan termofilik aerobik bahan organik untuk membuat kompos dan transformasi bahan terbiodegradasi oleh proses biooksidasi terkawal yang melalui fasa mesofilik dan termofilik dan menghasilkan pengeluaran karbon dioksida, air, mineral dan bahan organik yang stabil (kompos atau humus).
• Plastik boleh degradasi merujuk kepada plastik yang direka bentuk untuk mengalami perubahan ketara dalam struktur kimianya di bawah keadaan persekitaran tertentu. Ini mengakibatkan kehilangan sifat seperti yang diukur dengan kaedah ujian standard yang sesuai dengan plastik dan penggunaannya dalam tempoh masa yang menentukan pengelasannya.
• Plastik ialah bahan yang mengandungi satu atau lebih bahan polimer organik dengan berat molekul besar sebagai komponen utama, yang pepejal dalam bentuk siap dan boleh dibentuk oleh aliran pada beberapa peringkat semasa pemprosesan atau pemprosesannya menjadi produk siap.
• Polimer ialah bahan yang terdiri daripada molekul yang dicirikan oleh pengulangan satu atau lebih jenis unit monomerik (mengabaikan hujung, sambungan cawangan, penyelewengan kecil lain).
• Pepejal organik meruap ialah jumlah bahan organik yang hadir ditentukan sebagai perbezaan antara jisim kering sampel ujian dan jisim yang tinggal selepas dibakar pada 550 darjah kepada jisim kering sampel ujian.

Untuk membuat kompos dengan memuaskan, produk atau bahan mesti mempamerkan setiap ciri yang ditakrifkan dan dikira dalam piawaian ini. Sesuatu produk atau bahan plastik dipecahkan semasa pengkomposan supaya sebarang sisa plastik yang tinggal tidak dapat dibezakan dengan mudah daripada bahan organik lain dalam produk siap. Selain itu, bahan atau produk tidak boleh hadir dalam kuantiti yang banyak semasa saringan sebelum pengedaran akhir kompos. Tahap biodegradasi untuk produk plastik ditentukan dengan ujian di bawah keadaan terkawal.

Bahan yang diuji seharusnya tidak menjejaskan keupayaan kompos untuk menyokong pertumbuhan tumbuhan jika dibandingkan dengan kompos yang diperoleh daripada sisa bio tanpa penambahan produk atau bahan rujukan yang diuji. Selain itu, produk atau bahan polimer tidak boleh memasukkan tahap logam terkawal atau bahan berbahaya yang tidak boleh diterima ke dalam persekitaran semasa penguraian sampel.

Organisasi kami mempunyai kakitangan yang kuat yang mengikuti perkembangan dalam bidang sains dan teknologi di dunia dan sentiasa memperbaiki dirinya. Di antara banyak kajian ujian, pengukuran, analisis dan penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, terdapat juga perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Spesifikasi Standard ASTM D6400-23 untuk pelabelan plastik yang bertujuan untuk pengkomposan aerobik di kemudahan perbandaran atau industri".